Þöggun, kviksyndi lýðræðisins

Þöggun, kviksyndi lýðræðisins Mál Jónínu Bjartmarz og skjótfengið íslenskt ríkisfang tilvonandi tengdadóttur hennar hefur verið mikið í umræðunni að undanförnu. Í raun og veru snýst þetta mál ekki lengur um það hvort það sé einni stelpunni fleira eða færra með íslenskan ríkisborgararétt.

Í raun hefur okkur óskaplega lítið farið fram síðan á Sturlungaöld. Á Sturlungaöld skipti það máli af hvaða ætt þú varst og hvar þú áttir inni vinargreiða og hvað þú áttir af peningum til þess að borga fyrir greiðann. Þannig komstu þínum málum fram. Þrátt fyrir að í millitíðinni hafi Upplýsingin komið fram, ásamt Sjálfstæðisyfirlýsingu Bandaríkjanna og frönsku Stjórnarbyltingunni þá hefur okkur Íslendingum lítið miðað á leið til nútíma stjórnunarhátta. Skýrasta dæmið er helgasta vé Framsóknarflokksins í Stjórnarráði Íslands, sem starfar eins og hvert annað 19. aldar kansilí og siðferði Sturlungaaldar lifir þar góðu lífi. Nú kann einhver að spyrja;

Er þetta bara ekki allt í lagi? Í vangaveltum mínum um þessa spurningu hef ég rekist á grein um þann mann íslenskan, sem mestur stjórnvitringur verður talinn eftir Njál á Bergþórshvoli og var sá stjórnmálamaður sem hvað drýgstan þátt átti í stofnun lýðveldisins, þ.e. lagaprófessorinn og forsætisráðherrann Bjarna Benediktsson. Í grein sem Matthias Johannessen ritstjóri Morgunblaðsins skrifar í bókina ,,Bjarni í augum samtíðarmanna" (almenna bókafélagið 1983, bls. 234) rekur hann samtal sitt við Bjarna. Þar hneykslast Bjarni mjög á því, sem hann telur alvarlegasta siðferðisbrest í sögu Bandaríkjanna þ.e. Chappaquddick-málið, sem snérist um bílslys sem Edward Kennedy lenti í laugardaginn 19. júní 1969 og stúlkan Mary Jo Copper drukknaði. Blöskraði Bjarna mjög öll málsmeðferð þessa máls, ekki síst að hlífa Kennedy við óþægilegri rannsókn og yfirvofandi dómi. Taldi Bjarni þetta réttarhneyksli, sem gæti orðið upphaf að enn verri áföllum, spillingu og siðferðilegu óréttlæti. Svo sem síðan hefur orðið raun á þar í landi. Matthías segir Bjarna Benediktsson formann Sjálfstæðisflokksins hafa gert miklar siðferðilegar kröfur til fólks, ekki síður til vina sinna en annarra.

Það alvarlegasta við mál Jónínu Bjartmarz er nú sá trúnaðarbrestur sem orðinn er á milli Þings og þjóðar. Alþingismenn eru með fullyrðingar, sem ekki nokkur maður trúir. Í núverandi þingliði Sjálfstæðisflokksins eru þrír venslamenn Bjarna heitins Benediktssonar. Væru þeir menn að meiri tækju þeir sér Bjarna til fyrirmyndar og stigu fram og segðu sannleikann í málinu. Því það gæti orðið þeim dýrt, reynist þeir hafa fórnað sannfæringu sinni fyrir spillingu Framsóknarflokks xB og xD. Því Framsóknarflokkurinn er hvort eð er búinn að vera og verður ekki á vetur setjandi, hvað sem er satt eða logið í máli Jónínu Bjartmarz. Þú kjósandi góður hefur mikið vald þann 12. maí. Þá getur þú kveðið völd Framsóknarflokks B og D niður. Vinnum ljóssins verk meðan kjördagur er, annars leggst yfir álgrá nótt næstu 4 ár.

Höfundur skipar 5. sæti á lista Íslandshreyfingarinnar í Suðurkjördæmi, Kennari.