Hvenær er eitthvað rasismi og hvenær verður eitthvað fasismi? 15. febrúar 2007 05:00 Í árdaga kristninnar varð til stétt guðfræðinga sem hafði það hlutverk að rýna í texta guðspjallanna og Biblíunnar og túlka það sem þar stóð. Það var nefnilega alls ekki víst og jafnvel ómögulegt að textinn sem þar birtist þýddi námkvæmlega það sem hinn óupplýsti almenningur las út úr honum. Það fer ekki hjá því þegar grein Hauks Más Helgasonar „Fangelsisskissur og frjálslyndisgloríur“ í Fréttablaðinu 11. febrúar er lesin, að álykta að Haukur hafi að einhverju leyti sett sjálfan sig í slíkt hlutverk. Haukur á að minnsta kosti ekki í neinum vandræðum með að taka texta og lesa það út úr honum sem hann vill lesa. Haukur notar óspart kenningar slóvenska heimspekingsins Slavoj Zisek um gerviatburði og aðdróttanir, til að skapa sjálfur gerviatburði og aðdróttanir, til að koma á þá höggi sem honum er í nöp við eða þá sem hann vill gera skoðanir upp. Það að formaður Frjálslynda flokksins hafi í opnunarræðu landsþings sama flokks nefnt útlendinga og berkla á sama stað, „án þess að segja berum orðum hvaða tengsl væru þar á milli“, er notað sem dæmi í þessu tilviki og klykkt út með dæmigerðum ýkjustíl sem virðist vera allsráðandi í gerð greinarinnar: „Slík beiting aðdróttana er sjaldheyrð nema á stríðstímum, þegar ýjað er að skaðvænlegum, jafnvel ómannúðlegum eiginleikum andstæðings.“ Haukur segir svo: „Svona má ýja að samhengi og skapa hugrenningatengsl.“ Hann er þó ekki að birta þann texta sem um er að ræða sem hefði væntanlega átt að gefa orðum hans frekara gildi. Haukur er svo sannfærður um að strætófarþegar á Akureyri séu með aðdróttanir í garð útlendinga. Það að þeir séu ánægðir með að geta „talað við bílstjórana orðabókalaust, þar sem þeir eru allir íslenskir“ er dæmi um slíkt: „Það sem er sagt er þannig séð auðvelt að kljást við en það eru aðdróttanirnar, allt sem ýjað er að og gaukað að umleikis meintan kjarna hvers máls“ en tekst ekki á neinn hátt að koma orðum að því hvernig það, að farþegum strætó á Akureyri þyki það betra að geta spurt til vegar á sínu eigin tungumáli geti verið „aðdróttanir“ eða að það sé á einhvern veg verið að að „ýja“ að einhverju í þeirri grein sem hann vitnar í. Hægt væri að nefna frekari dæmi um dæmalausan málflutning Hauks en vegna plássleysis verða þessi tvö að duga. „Rasismi er tilraun til að gefa óyndi, ljóninu í veginum milli manns og nautnar hans, andlit og nafn“ lýsir Haukur skáldlega en líkir síðan rasisma við alkóhólisma og hann heldur áfram að vitna í áðurgreindan Slavoj Zizek sem er „poppstjarna heimspekinnar í dag“ en sá virðist hafa miklar áhyggjur af samferðamönnum sínum sem eru flestir fastir í eigin „offramleiðslu óra“, þar á meðal rasisma ef taka á mark á Hauki. Haukur fjallar um komandi kosningabaráttu hér á landi og hefur miklar áhyggjur af því að Frjálslyndi flokkurinn noti „frjálslynda“ nafnið og hann hefur einnig áhyggjur af því að Frjálslyndi flokkurinn vilji ræða um stöðu innflytjenda hér á landi. Hann heldur því fram að flokkurinn opni „ekki þarfa umræðu“ heldur ætli Jón Magnússon og Magnús Þór að „beina hvöt, og jafnvel góðum vilja í einkar varasaman farveg“ og spyr svo: „Hvernig má hnika umræðunni í eitthvað annað – breyta henni jafnvel í samræðu?“ Hann gefur engar upplýsingar um hvernig hann hafi komist að þessari niðurstöðu og hann virðist hafa litla trú á að samborgarar hans komi til með að sjá í gegnum innantóman málflutning eða bellibrögð. Það virðist þó nokkuð ljóst að Haukur hefur engan áhuga á að ræða um málefni innflytjenda, hvort sem það er við meðlimi Frjálslynda flokksins eða nokkurn annan, hvort sem það er í umræðu eða samræðu, ekki nema til að fræða þá um sínar eigin skoðanir. Og þá hljótum við að víkja að því hversu hættulegt það er ef ekki má ræða hlutina, hvorki jákvæða eða neikvæða. Það er svo enn verra ef það má ekki, af því að þeir sem vilja ræða þá, eru með „rangar skoðanir“. Þá er illa komið fyrir lýðræðinu og öllu frelsinu sem lagt er af stað til að verja og Haukur farinn að líkjast fasistum sem einmitt vildu ekki leyfa neina umræðu aðra en þá sem var þeim þóknanleg. Höfundur er tölvunarfræðingur sem er ekki í Frjálslynda flokknum, tengist Frjálslynda flokknum ekki á nokkurn hátt og hefur ekki í hyggju að kjósa hann. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið “Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB", sagði engin þjóð aldrei. Eiríkur Ragnarsson Skoðun Bollaleggingar Sigurður Kári Kristjánsson Skoðun Ísland, já takk Jón Pétur Zimsen Skoðun Já-sjá leiðir til Já-já Guðmundur Edgarsson Skoðun Höggdeyfir fyrir hverja? Jóhann Páll Jóhannsson Skoðun Bandaríkin Gunnar Björgvinsson Skoðun Hvers vegna blaktir palestínski fáninn í Gleðigöngunni? Elí Hörpu- og Önundarbur,Bashar Murad Skoðun Myndum borga fyrir inngöngu Svartfjallalands Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Halldór 08.08.26 Halldór Við megum ekki gefa eftir Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun “Við hefðum aldrei átt að ganga í ESB", sagði engin þjóð aldrei. Eiríkur Ragnarsson skrifar Skoðun Bandaríkin Gunnar Björgvinsson skrifar Skoðun Bollaleggingar Sigurður Kári Kristjánsson skrifar Skoðun Höggdeyfir fyrir hverja? Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Ísland, já takk Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Já-sjá leiðir til Já-já Guðmundur Edgarsson skrifar Skoðun Hvernig tryggjum við börnum okkar framtíð á Íslandi? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvers vegna blaktir palestínski fáninn í Gleðigöngunni? Elí Hörpu- og Önundarbur,Bashar Murad skrifar Skoðun B verður 8 – umbætur eða umbúðaskipti? Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Ég hélt að friðurinn væri kominn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Við megum ekki gefa eftir Þorbjörg S. Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Blásum til sóknar í menntun með bættum námsgögnum Hulda Birna Kjærnested Baldursdóttir skrifar Skoðun Sameinumst undir regnboganum: Jafnrétti, inngilding og stolt Clara Ganslandt skrifar Skoðun Mikilvægasta Gleðigangan Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Sjöunda þversögn gervigreindar Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Myndum borga fyrir inngöngu Svartfjallalands Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun The First Yes Is the Crucial Vote Carl Baudenbacher skrifar Skoðun Sameiginlegur þekkingargrunnur að glatast? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Bæjarstjórnarmyrkrið: Þegar einokunarleyfishafinn gat ekki kveikt ljósið Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun Barátta intersex fólks standi styrkum fótum Daníel E. Arnarsson skrifar Skoðun JÁkvæður kvikmyndaframleiðandi Grímar Jónsson skrifar Skoðun Hvað ætlar þú að gera við tímann sem gervigreindin gefur þér? Þórdís Jóna Ingigerðardóttir skrifar Skoðun Hverju myndi evran skila? - svar til Ásdísar Kristjánsdóttur Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Eigi veldur sá er varar Sigurgeir B. Kristgeirsson skrifar Skoðun Hvað ef ...? Brynjar M. Ólafsson skrifar Skoðun Hlógu þeir líka að Sviss, Ólafur Ragnar? Gauti B. Eggertsson skrifar Skoðun Námsmat og einkunnir: Áskoranir og viðhorf Erna Ingibjörg Pálsdóttir skrifar Skoðun Af sannleiksást og vinnuréttindum Vilborg Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Öndum í poka! Ísland verður í lagi Jóhannes Óli Sveinsson skrifar Skoðun Íslensk, sænsk eða engin króna Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Sjá meira
Í árdaga kristninnar varð til stétt guðfræðinga sem hafði það hlutverk að rýna í texta guðspjallanna og Biblíunnar og túlka það sem þar stóð. Það var nefnilega alls ekki víst og jafnvel ómögulegt að textinn sem þar birtist þýddi námkvæmlega það sem hinn óupplýsti almenningur las út úr honum. Það fer ekki hjá því þegar grein Hauks Más Helgasonar „Fangelsisskissur og frjálslyndisgloríur“ í Fréttablaðinu 11. febrúar er lesin, að álykta að Haukur hafi að einhverju leyti sett sjálfan sig í slíkt hlutverk. Haukur á að minnsta kosti ekki í neinum vandræðum með að taka texta og lesa það út úr honum sem hann vill lesa. Haukur notar óspart kenningar slóvenska heimspekingsins Slavoj Zisek um gerviatburði og aðdróttanir, til að skapa sjálfur gerviatburði og aðdróttanir, til að koma á þá höggi sem honum er í nöp við eða þá sem hann vill gera skoðanir upp. Það að formaður Frjálslynda flokksins hafi í opnunarræðu landsþings sama flokks nefnt útlendinga og berkla á sama stað, „án þess að segja berum orðum hvaða tengsl væru þar á milli“, er notað sem dæmi í þessu tilviki og klykkt út með dæmigerðum ýkjustíl sem virðist vera allsráðandi í gerð greinarinnar: „Slík beiting aðdróttana er sjaldheyrð nema á stríðstímum, þegar ýjað er að skaðvænlegum, jafnvel ómannúðlegum eiginleikum andstæðings.“ Haukur segir svo: „Svona má ýja að samhengi og skapa hugrenningatengsl.“ Hann er þó ekki að birta þann texta sem um er að ræða sem hefði væntanlega átt að gefa orðum hans frekara gildi. Haukur er svo sannfærður um að strætófarþegar á Akureyri séu með aðdróttanir í garð útlendinga. Það að þeir séu ánægðir með að geta „talað við bílstjórana orðabókalaust, þar sem þeir eru allir íslenskir“ er dæmi um slíkt: „Það sem er sagt er þannig séð auðvelt að kljást við en það eru aðdróttanirnar, allt sem ýjað er að og gaukað að umleikis meintan kjarna hvers máls“ en tekst ekki á neinn hátt að koma orðum að því hvernig það, að farþegum strætó á Akureyri þyki það betra að geta spurt til vegar á sínu eigin tungumáli geti verið „aðdróttanir“ eða að það sé á einhvern veg verið að að „ýja“ að einhverju í þeirri grein sem hann vitnar í. Hægt væri að nefna frekari dæmi um dæmalausan málflutning Hauks en vegna plássleysis verða þessi tvö að duga. „Rasismi er tilraun til að gefa óyndi, ljóninu í veginum milli manns og nautnar hans, andlit og nafn“ lýsir Haukur skáldlega en líkir síðan rasisma við alkóhólisma og hann heldur áfram að vitna í áðurgreindan Slavoj Zizek sem er „poppstjarna heimspekinnar í dag“ en sá virðist hafa miklar áhyggjur af samferðamönnum sínum sem eru flestir fastir í eigin „offramleiðslu óra“, þar á meðal rasisma ef taka á mark á Hauki. Haukur fjallar um komandi kosningabaráttu hér á landi og hefur miklar áhyggjur af því að Frjálslyndi flokkurinn noti „frjálslynda“ nafnið og hann hefur einnig áhyggjur af því að Frjálslyndi flokkurinn vilji ræða um stöðu innflytjenda hér á landi. Hann heldur því fram að flokkurinn opni „ekki þarfa umræðu“ heldur ætli Jón Magnússon og Magnús Þór að „beina hvöt, og jafnvel góðum vilja í einkar varasaman farveg“ og spyr svo: „Hvernig má hnika umræðunni í eitthvað annað – breyta henni jafnvel í samræðu?“ Hann gefur engar upplýsingar um hvernig hann hafi komist að þessari niðurstöðu og hann virðist hafa litla trú á að samborgarar hans komi til með að sjá í gegnum innantóman málflutning eða bellibrögð. Það virðist þó nokkuð ljóst að Haukur hefur engan áhuga á að ræða um málefni innflytjenda, hvort sem það er við meðlimi Frjálslynda flokksins eða nokkurn annan, hvort sem það er í umræðu eða samræðu, ekki nema til að fræða þá um sínar eigin skoðanir. Og þá hljótum við að víkja að því hversu hættulegt það er ef ekki má ræða hlutina, hvorki jákvæða eða neikvæða. Það er svo enn verra ef það má ekki, af því að þeir sem vilja ræða þá, eru með „rangar skoðanir“. Þá er illa komið fyrir lýðræðinu og öllu frelsinu sem lagt er af stað til að verja og Haukur farinn að líkjast fasistum sem einmitt vildu ekki leyfa neina umræðu aðra en þá sem var þeim þóknanleg. Höfundur er tölvunarfræðingur sem er ekki í Frjálslynda flokknum, tengist Frjálslynda flokknum ekki á nokkurn hátt og hefur ekki í hyggju að kjósa hann.
Skoðun Hvers vegna blaktir palestínski fáninn í Gleðigöngunni? Elí Hörpu- og Önundarbur,Bashar Murad skrifar
Skoðun Blásum til sóknar í menntun með bættum námsgögnum Hulda Birna Kjærnested Baldursdóttir skrifar
Skoðun Bæjarstjórnarmyrkrið: Þegar einokunarleyfishafinn gat ekki kveikt ljósið Arnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hvað ætlar þú að gera við tímann sem gervigreindin gefur þér? Þórdís Jóna Ingigerðardóttir skrifar