Ekki meir, ekki meir

Það styttist í kosningar og síðustu forvöð að búa til kosningaslagorðin. Framsóknarflokkurinn er trúr sínu nafni og auglýsir: Árangur áfram – ekkert stopp. Þar er sjálfsagt verið að vísa til stopps eða frestunar á stóriðjuframkvæmdum. Þetta minnir mig á grein sem Halldór Laxness skrifaði líklega 1970 og kallaði: Hernaðurinn gegn landinu.

Þar tók hann dæmi af öllum skurðunum, sem grafnir höfðu verið um nánast öll votlendi í byggð og bændum borgað fyrir hvern metra eins og í uppmælingu. Áfram grafa – ekkert stopp gæti það kallast. Afleiðingin var sú að lóan, spóinn og stelkurinn hurfu úr mýrinni og eftir sátu gapandi skurðir. Tillaga skáldsins á Gljúfrasteini var sú, að borga bændum fyrir að moka ofan í skurðina aftur.

Mér finnst margt líkt með skurðgröfustefnu þessa tíma og stóriðjustefnu Framsóknarflokksins í dag, fyrirgefðu Jón Sigurðsson. Gæti verið að Framsóknarflokkurinn sé orðinn jafn óþarfur í dag og allir skurðirnir? Ég er ekki að leggja til að moka yfir Framsóknarflokkinn, en er þörf á honum lengur við stjórnvölinn?

Hinn flokkurinn í ríkisstjórninni, Sjálfstæðisflokkurinn, hélt landsfund sinn á sama tíma og Samfylkingin. Fundurinn hófst á fimmtudegi og lauk á sunnudag. Samfylkingin hóf sinn fund á föstudegi og lauk honum á laugardegi. Þetta minnti svolítið á golfið. Einn dagur í forgjöf en dugði ekki til. Er Sjálfstæðisflokkurinn kannski orðinn svolítið svifaseinn og lúinn?

Skáldið Steinn Steinarr sagði í einu ljóða sinna: Húsameistari ríkisins – ekki meir, ekki meir. Ég legg til að yfirfæra merkingu skáldsins á næstu alþingiskosningar og segja: Jón og Geir – ekki meir, ekki meir.

Höfundur er kortaútgefandi.