Heilbrigðismál á héraði

Sigurlaug Gísladóttir Það er búið að loka fæðingardeildinni á Egilsstöðum. Hvað er að gerast? Og hvað er fólk á Héraði að hugsa? Það fást ekki læknar til starfa. Það fást ekki ljósmæður til starfa. Það fæst ekki fagfólk yfirleitt til starfa. Hvers vegna? Svör: Það vantar aðstöðu. Það treystir sér ekki til að starfa nema við sjúkrahús. Það vill bara starfa með því sem er kallað þverfaglegt teymi. Hver sem skýringin er þá er eitthvað verulega að í stjórnun á heilbrigðiskerfinu að láta þetta fara svona. Við getum reyndar sjálfum okkur um kennt, við höfum sofið á vaktinni í skjóli þess að við höfum haft frábæra heilsugæslu, allavega hér á Egilsstöðum þar sem ég þekki til frá því að ég flutti hingað. Við höfum tekið því sem sjálfsögðum hlut að svo yrði það áfram, en nú verðum við að fara að vakna, því þetta frábæra fólk sem við höfum haft hér er ekki eilíft frekar en aðrir og það þarf sín frí eins og við hin. Og allar stéttir þurfa að endurnýjast, annars staðna hlutirnir. Við höfum dritað þjónustunni hér um allan fjórðung til þess eins að halda friðinn , sem nú er í raun að verða þess valdandi að við erum að missa allt frá okkur, eitt er á Seyðisfirði, annað á Norðfirði sumt á Egilsstöðum og enn annað á Eskifirði, ég meina, er ekki allt í lagi hjá okkur. Bráðamóttöku þörfÞetta verðum við að setja á einn stað og þar sem við vitum að það mun ekki rísa á Austurlandi hátæknisjúkrahús verður þetta að vera þar sem flugsamgöngur eru hvað bestar hvort sem okkur líkar það betur eða verr. Því hvaða glóra er í því að hendast með fársjúkt fólk allt frá Djúpavogi til Borgarfjarðar á Norðfjörð, til þess eins að flytja það upp í Egilsstaði í flug til Akureyrar eða Reykjavíkur eins og svo mörg dæmi sanna. Þar tala ég af reynslu og hef oft hugsað um það ef kona t.d. á Djúpavogi hefði lent í því sama og ég, þá bið ég guð að hjálpa henni. Verð ég alltaf óskaplega þakklát fyrir það að sjúkravélin var til staðar á vellinum því að ég hefði svo sannarlega ekki vilja bæta bílferð á Norðfjörð fram og til baka og lengja þannig þennan hræðilega tíma, að vera með fársjúkt barn í fanginu og vita ekki hvað var að og ekki hægt að rannsaka nema á hátæknisjúkrahúsi, sem við höfum ekki hér í fjórðungnum. Og hvað með hjartasjúklinga, hvers eiga þeir að gjalda, við vitum öll að þar skipta fyrstu klst. öllu máli og hvaða vit er það að fara með mann t.d. ofanaf Jökuldal alla leið á Norðfjörð til þess eins að hann sé úrskurðaður í flug á hátæknisjúkrahús og því er brunað með hann aftur upp í Egilsstaði í flug. Nei, við verðum að hætta þessari vitleysu og koma upp lágmarksbráðamóttöku á Egilsstöðum og skurðstofu til minni aðgerða og krefjast þess að hér verði alltaf staðsett sjúkraflugvél, annað er óviðunandi fyrir íbúa Austurlands svo og það fagfólk sem starfar hér. Hvar er eiginlega heilbrigðisráðherra? Hvar eru sveitasjórnarmenn og -konur ? Hvar er fagfólkið? Hvar ætlum við að vera, hvað ætlum við að gera? Af hverju heyrist ekki í ykkur, af hverju er allt á bak við tjöldin? Það er tími til kominn að draga frá og vakna. Ætlum við að halda áfram að tipla á tánum til þess eins að að halda ímyndaðan frið? Mál þingmannaÞetta er mál þingmanna fjórðungsins og sveitarsjórnarmanna sem hingað til hafa ekki haft kjark eða þor til að framkvæma það sem gera þarf. Sjúkrahúsið á Norðfirði var kannski nauðsynlegt á sínum tíma og að hluta til enn, en tímarnir breytast, en við gleymdum því og sitjum því í súpunni í dag. Það er vitað mál að Reyðarfjörður og Egilsstaðir/Fellabær verða hjarta Austurlands ásamt Seyðisfirði; Reyðarfjörður vegna hinnar miklu uppbyggingar sem þar fer í hönd, Seyðisfjörður vegna ferjunnar og Egilsstaðir/Fellabær vegna staðsetningar, flugvallar og mikillar fólksaukningar. Við viljum bráðamóttöku á Egilsstöðum. Við viljum skurðstofu fyrir minni aðgerðir og fagfólk við hana.Við viljum sjúkraflugvél á Egilsstaðavöll strax. Við viljum fæðingardeild áfram á Egilsstöðum. Þetta er eitthvað sem við megum ekki hvika frá hvað sem á gengur. Á síðasta ári skilst mér að hér á Austur-Héraði hafi fjölgað um 80 manns og þá er ekki talið með allt það fólk sem er hér á svæðinu en er ekki með lögheimili sitt hér, en þjónustan er skert, sér einhver glóru í því? Þurfa virkilega einhverjir hræðilegir hlutir að gerast til að við hér á Héraði vöknum til meðvitundar og látum heyra í okkur. Eigum við endalaust að bíða með okkar þarfir í heilbrigðismálum, til þess eins að halda frið í pólitíkinni? Það var gjarnan þannig, man ég, að þau ár sem ég ólst upp á höfuðborgarsvæðinu var talað um að ekki væru sett upp umferðarljós á slæm gatnamót fyrr en einhver lét lífið, erum við að bíða eftir því? Í guðanna bænum vaknið þið áður en til þess kemur.