Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar 10. ágúst 2026 17:01 Það er erfitt að lýsa því hvernig það er að lifa í óvissu mánuðum og árum saman. Að „eiga“ heimili sem þú mátt ekki búa í. Heimili sem þú hafðir ekki val um að flytja úr. Að sjá samfélagið sitt standa tómt og vita á sama tíma að staðan gæti verið allt önnur. Nú hefur Þórkatla ákveðið að framlengja gistiheimild í húsunum sem ríkið keypti út október. Enn ein frestunin. Enn nokkrir mánuðir þar sem engin raunveruleg ákvörðun er tekin. Ég skil vel að stjórnvöld þurfi að fara varlega. Öryggi verður alltaf að vera í fyrirrúmi. En á einhverjum tímapunkti verðum við líka að spyrja: Hverju er verið að bíða eftir? Ef það er verið að bíða eftir goslokum gæti sú bið tekið nokkur ár. Ef það er nýtt áhættumat þá þarf sú vinna að komast í fluggírinn. Ég hef lagt til að þeir sem vilja og treysta sér til að búa aftur í Grindavík fái að gera það með afnotarétti. Fái að skrá lögheimili sitt í Grindavík - í húsum Þórkötlu. Við greiðum áfram hita og rafmagn en fasteignagjöld til viðbótar og tökum þátt í að byggja samfélagið upp á ný. Það myndi skapa tekjur fyrir Grindavíkurbæ, líf í bæinn og von fyrir okkur sem þráum svo heitt að búa aftur í Grindavík. Í staðinn er óvissan framlengd. Aftur. Nú þegar eru tugir íbúða í Grindavík í útleigu utan eigna Þórkötlu og þar býr fólk. Er áhættan önnur fyrir það fólk en okkur sem viljum snúa aftur í okkar fyrrum eignir? Ef svarið er nei, þá er eðlilegt að spyrja hvers vegna Þórkatla leyfir ekki fasta búsetu í sínum eignum? Við getum ekki byggt samfélag á tímabundnum undanþágum og endalausum frestunum. Grindavík reis ekki á sínum tíma vegna þess að fólk beið eftir fullkomnum aðstæðum. Hún reis vegna þess að þar bjó fólk sem skapaði samfélag, skapaði verðmæti og fann rótum sínum frjóan og góðan jarðveg. Samfélagið í Grindavík verður sannarlega ekki endurbyggt með tómum húsum. Það verður endurbyggt þegar fólkið fær að koma heim. Það er einlæg von mín að nýtt áhættumat líti dagsins ljós sem allra fyrst svo hægt verði að taka raunverulegar ákvarðanir. Vonandi hverfur þessi frestunarárátta í sólmyrkvann. Grindvíkingar eiga skilið að ákvarðanir séu teknar til lengri tíma og framtíðar - ekki endalausar frestanir. Höfundur er Grindvíkingur, fyrrum bæjarfulltrúi og eigandi Discover Grindavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Grindavík Eldgos á Reykjanesskaga Mest lesið Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason Skoðun Skoðun Skoðun Hvað hefur presturinn að segja yfir gröfinni? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Erum við í hættu? Ólgan kringum gervigreind Marín Jónsdóttir skrifar Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Það sem ég vildi að foreldrar mínir vissu… Aðalheiður Ásdís Boutaayacht skrifar Skoðun Í sporum kindarinnar Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Þurfum við að óttast gervigreind? Óttar G. Birgisson skrifar Skoðun Skattgreiðendur á TikTok Jens Garðar Helgason skrifar Skoðun Betri borg fyrir börn Bára Birgisdóttir skrifar Skoðun Bókin er betri! Sigþrúður Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Tvær þjóðir í sama landi? Þorvaldur Lúðvík Sigurjónsson skrifar Skoðun Börnin eru þrautseig. Kerfið hefur brugðist grunnfærninni Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hafrannsóknarstofnun á villigötum Gunnlaugur Stefánsson skrifar Skoðun Af hverju talarðu ensku við mig þegar ég tala íslensku? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Þegar smiðirnir sjálfir biðja um að hægja á vélinni Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Viltu vita hvað virkar? Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Erlendi ferðamaðurinn - einn besti skattgreiðandi landsins? Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Sjá meira
Það er erfitt að lýsa því hvernig það er að lifa í óvissu mánuðum og árum saman. Að „eiga“ heimili sem þú mátt ekki búa í. Heimili sem þú hafðir ekki val um að flytja úr. Að sjá samfélagið sitt standa tómt og vita á sama tíma að staðan gæti verið allt önnur. Nú hefur Þórkatla ákveðið að framlengja gistiheimild í húsunum sem ríkið keypti út október. Enn ein frestunin. Enn nokkrir mánuðir þar sem engin raunveruleg ákvörðun er tekin. Ég skil vel að stjórnvöld þurfi að fara varlega. Öryggi verður alltaf að vera í fyrirrúmi. En á einhverjum tímapunkti verðum við líka að spyrja: Hverju er verið að bíða eftir? Ef það er verið að bíða eftir goslokum gæti sú bið tekið nokkur ár. Ef það er nýtt áhættumat þá þarf sú vinna að komast í fluggírinn. Ég hef lagt til að þeir sem vilja og treysta sér til að búa aftur í Grindavík fái að gera það með afnotarétti. Fái að skrá lögheimili sitt í Grindavík - í húsum Þórkötlu. Við greiðum áfram hita og rafmagn en fasteignagjöld til viðbótar og tökum þátt í að byggja samfélagið upp á ný. Það myndi skapa tekjur fyrir Grindavíkurbæ, líf í bæinn og von fyrir okkur sem þráum svo heitt að búa aftur í Grindavík. Í staðinn er óvissan framlengd. Aftur. Nú þegar eru tugir íbúða í Grindavík í útleigu utan eigna Þórkötlu og þar býr fólk. Er áhættan önnur fyrir það fólk en okkur sem viljum snúa aftur í okkar fyrrum eignir? Ef svarið er nei, þá er eðlilegt að spyrja hvers vegna Þórkatla leyfir ekki fasta búsetu í sínum eignum? Við getum ekki byggt samfélag á tímabundnum undanþágum og endalausum frestunum. Grindavík reis ekki á sínum tíma vegna þess að fólk beið eftir fullkomnum aðstæðum. Hún reis vegna þess að þar bjó fólk sem skapaði samfélag, skapaði verðmæti og fann rótum sínum frjóan og góðan jarðveg. Samfélagið í Grindavík verður sannarlega ekki endurbyggt með tómum húsum. Það verður endurbyggt þegar fólkið fær að koma heim. Það er einlæg von mín að nýtt áhættumat líti dagsins ljós sem allra fyrst svo hægt verði að taka raunverulegar ákvarðanir. Vonandi hverfur þessi frestunarárátta í sólmyrkvann. Grindvíkingar eiga skilið að ákvarðanir séu teknar til lengri tíma og framtíðar - ekki endalausar frestanir. Höfundur er Grindvíkingur, fyrrum bæjarfulltrúi og eigandi Discover Grindavík.
Skoðun Við þurfum ekki að fórna fjörðum fyrir framtíðina okkar Laura Sólveig Lefort Scheefer skrifar
Skoðun Að stíga varlega til jarðar eða ryðja burt hindrunum Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar