Já-sjá leiðir til Já-já Guðmundur Edgarsson skrifar 9. ágúst 2026 06:01 Nú hrannast upp rök þeirra sem vara við Já-til-að-sjá. Þeir benda á að með já-i fari af stað ferli sem erfitt geti reynst að stöðva og endi að lokum með fullri aðild að ESB. Já-sjá verði þannig í reynd Já-já, en ekki Já-nei eða Já-kannski. Skoðum rökin. Fyrst ber að nefna að já í lok ágúst þýðir að þjóðin hefur formlega óskað eftir inngöngu í Evrópusambandið. Samkvæmt gögnum sambandsins tekur þá við umfangsmikið ferli þar sem íslenskt stjórnkerfi og löggjöf eru löguð að 170 þúsund blaðsíðna regluverki ESB. Að laga stjórnkerfi heils ríkis að regluverki 27 ríkja og 450 milljóna manna er ekkert smáverk. Þegar slík aðlögun er komin vel á veg yrði afar erfitt að vinda ofan af henni ef þjóðin vildi síðan bakka út í seinni þjóðaratkvæðagreiðslunni. Dr. Carl Baudenbacher, sérfræðingur í Evrópurétti og fyrrverandi forseti EFTA-dómstólsins, hefur nýlega bent á að þær laga- og kerfisbreytingar sem ráðist yrði í eftir fyrra jáið myndu skapa nýja hagsmuni og væntingar, bæði innan stjórnkerfisins og í stjórnmálunum. Ferlið fengi þannig sinn eigin skriðþunga. Pólitískur þrýstingur, bæði frá íslenskum stjórnvöldum og ESB, gæti orðið slíkur að fólki yrði smám saman gert ljóst að nei í seinni kosningunum væri ekki raunhæfur kostur. Evrópa ræður ferðinni Ólafur Ragnar Grímsson, fyrrverandi forseti Íslands, hefur einnig bent á að Evrópusambandið vilji forðast að þjóð hafni lokasamningi, enda væri það álitshnekkir fyrir sambandið. Því telur hann líklegt að ESB myndi frekar draga viðræðurnar á langinn þar til nægar líkur væru á já-i í seinni þjóðaratkvæðagreiðslunni. Að öðrum kosti myndi Evrópudambandið láta viðræðurnar smám saman fjara út. Þar sem ESB ræður að miklu leyti ferðinni í aðildarferlinu gæti þetta tekið mörg ár. Segi þjóðin já við aðildarumsókn í lok mánaðarins er því veruleg hætta á að hún komist inn á braut sem erfitt verður að snúa af. Þar kemur óneitanlega upp í hugann Hotel California með Eagles og hin fræga lína: „You can check out any time you like, but you can never leave.“ Höfundur er framhaldsskólakennari Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Þjóðaratkvæðagreiðsla um ESB-viðræður Mest lesið Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Skoðun Skoðun Hvaða lærdóm má draga af ferðavenjukönnun 2025? Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Þversögn íslenskra varna Arnór SIgurjónsson skrifar Skoðun Stjórnarformaður RÚV bregður sér í gervi Ragnars Reykás Guðmundur Halldór Björnsson skrifar Skoðun PISA: Þegar allir þurfa létti, hver heldur þá utan um barnið? Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hver ver æru hins látna? Theódór Skúli Halldórsson skrifar Skoðun DARVO: Sálfélagslegur glundroði Hrafnhildur Kjerúlf Sigmarsdóttir skrifar Skoðun Menntakerfið pólitískur leikvöllur? Anna Kristín Sigurðardóttir skrifar Skoðun Hvað er til ráða? Davíð Már Sigurðsson skrifar Skoðun Hvað gerir sveitarstjórn Múlaþings nú? Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Hvað þarf að laga á Íslandi – hver ber ábyrgð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Þegar andstæðingum eru eignuð orð Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Foreldrar, hjálpum börnum að verða lesendur Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Minkasynd Framsóknar- og Sjálfstæðisflokks Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Síðan hvenær er ég enginn? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Af bíómiðum og baðlónum María Rut Ágústsdóttir skrifar Skoðun Hvað verður minna þegar ríkið tekur meira? Íris Ósk Gísladóttir skrifar Skoðun Hver er okkar Napóleon Bónaparte? Gunnar Alexander Ólafsson skrifar Skoðun Samfélagsumræðan og nunnan Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun 0,01% er ekki undanþága frá ábyrgð Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Óréttlæti lífeyriskerfisins gagnvart ungu fólki Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við erum froskar í vatni sem nálgast suðu Isla Sweet,Jóhanna Malen Skúladóttir skrifar Skoðun Sögulegt skref fyrir dýr í Danmörku Linda Karen Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Áður en við greinum barn þurfum við að skilja allt barnið Tara Khoshkhoo skrifar Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar Skoðun Þegar tengsl geta skipt sköpum Steinunn Bergmann,María Björk Ingvadóttir skrifar Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar Skoðun Má þjóðin aðeins fá að anda? Margrét Högnadóttir skrifar Skoðun EES er ekki eina leiðin og kannski ekki sú skynsamlegasta lengur Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Hver fær að skilgreina hvað þjóðin sagði? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Fjórfrelsið og EES fyrir Ísland Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Sjá meira
Nú hrannast upp rök þeirra sem vara við Já-til-að-sjá. Þeir benda á að með já-i fari af stað ferli sem erfitt geti reynst að stöðva og endi að lokum með fullri aðild að ESB. Já-sjá verði þannig í reynd Já-já, en ekki Já-nei eða Já-kannski. Skoðum rökin. Fyrst ber að nefna að já í lok ágúst þýðir að þjóðin hefur formlega óskað eftir inngöngu í Evrópusambandið. Samkvæmt gögnum sambandsins tekur þá við umfangsmikið ferli þar sem íslenskt stjórnkerfi og löggjöf eru löguð að 170 þúsund blaðsíðna regluverki ESB. Að laga stjórnkerfi heils ríkis að regluverki 27 ríkja og 450 milljóna manna er ekkert smáverk. Þegar slík aðlögun er komin vel á veg yrði afar erfitt að vinda ofan af henni ef þjóðin vildi síðan bakka út í seinni þjóðaratkvæðagreiðslunni. Dr. Carl Baudenbacher, sérfræðingur í Evrópurétti og fyrrverandi forseti EFTA-dómstólsins, hefur nýlega bent á að þær laga- og kerfisbreytingar sem ráðist yrði í eftir fyrra jáið myndu skapa nýja hagsmuni og væntingar, bæði innan stjórnkerfisins og í stjórnmálunum. Ferlið fengi þannig sinn eigin skriðþunga. Pólitískur þrýstingur, bæði frá íslenskum stjórnvöldum og ESB, gæti orðið slíkur að fólki yrði smám saman gert ljóst að nei í seinni kosningunum væri ekki raunhæfur kostur. Evrópa ræður ferðinni Ólafur Ragnar Grímsson, fyrrverandi forseti Íslands, hefur einnig bent á að Evrópusambandið vilji forðast að þjóð hafni lokasamningi, enda væri það álitshnekkir fyrir sambandið. Því telur hann líklegt að ESB myndi frekar draga viðræðurnar á langinn þar til nægar líkur væru á já-i í seinni þjóðaratkvæðagreiðslunni. Að öðrum kosti myndi Evrópudambandið láta viðræðurnar smám saman fjara út. Þar sem ESB ræður að miklu leyti ferðinni í aðildarferlinu gæti þetta tekið mörg ár. Segi þjóðin já við aðildarumsókn í lok mánaðarins er því veruleg hætta á að hún komist inn á braut sem erfitt verður að snúa af. Þar kemur óneitanlega upp í hugann Hotel California með Eagles og hin fræga lína: „You can check out any time you like, but you can never leave.“ Höfundur er framhaldsskólakennari
Skoðun Samfélagslegt samtal er forsenda inngildingar í skólastarfi Helga Þórey Júlíudóttir,Sædís Ósk Harðardóttir skrifar
Skoðun Háskólamenntun á útsölu! Tombóluprís – allt á að seljast. Hrafnkell Tumi Kolbeinsson skrifar