Ís­lenskur Coun­ter Stri­ke-meistari fékk stjörnumóttökur í Kasakstan

Sex­tán lið, sem teljast til þeirra bestu í heimi í þeim rómaða skot­leik Coun­ter Stri­ke, mætast á PGL Astana sem hófst í höfuð­borg Kasakstan á laugar­daginn en Þor­steinn er fyrsti ís­lenski raf­íþrótta­maðurinn sem keppir á jafn stóru móti.

Þá brýtur Fisher Colla­ge einnig blað í sögunni þar sem háskóla­lið hefur ekki komist á mót af þessari stærðar­gráðu áður en PGL Astana er sann­kallað risamót í raf­íþrótta­heiminum og í því sam­bandi má benda á að heildar­upp­hæð verð­launa­fjár nemur 1,6 milljónum dollara, eða um það bil 196 milljónum ís­lenskra króna.

Mótinu lýkur mánu­daginn 18. maí en Þor­steinn og Fisher Colla­ge luku hins vegar keppni í gær eftir þrjá tap­leiki. Hann er þó óbugaður og segir þetta engu breyta um að mótið og dvöl hans í Kasakstan hafi verið al­ger­lega ógleyman­leg upp­lifun.

Engar af­sakanir

„Það eitt að fá tækifæri til að keppa á svona stóru móti gegn bestu liðum heims var draumi líkast. Bara það að standa við hlið Coun­ter Stri­ke-goð­sagna eins og „karrigan“ og „Fal­leN“ var eitt­hvað sem ég hefði aldrei trúað að myndi gerast þegar ég byrjaði að spila Coun­ter Stri­ke,“ segir Þor­steinn sem í raf­íþrótta­heiminum er þekktari undir spilara­nafninu „THOR“.

„Úr­slitin voru vissu­lega von­brigði þar sem okkur tókst ekki að vinna einn einasta leik og ég er alls ekki sáttur við frammistöðu okkar. Þótt aðstæðurnar hafi verið erfiðar tel ég að við hefðum átt að geta gert betur,“ segir Þor­steinn og bendir á að einn liðs­félaga hans hafi veikst strax eftir komuna til Kasakstan og annar liðs­maður hafi ekki átt heiman­gengt og Fisher Colla­ge hafi því þurft að spila með einn láns­mann.

„Sem lið áttum við að geta sýnt meira og geta gert betur,“ segir Þor­steinn sem slær þó hvergi á kröfurnar til sjálfs sín og félaga sinna og segist ekki vilja fela sig bak við af­sakanir.

Óbilandi sjálfstraust

Gamall liðs­félagi Þor­steins, Kristján „kruzer“ Finns­son, segir hann þó mega vel við una enda hafi hann sýnt kunnug­lega meistara­takta í mót­byrnum sem mætti Fisher Colla­ge í leikjunum þremur.

„Þor­steinn er einn af mínum bestu vinum svo ég er fyrst og fremst bara ótrú­lega stoltur og ánægður fyrir hans hönd. Hann missir aldrei sjálf­s­traustið eins og gerist oft hjá spilurum þegar hallar undan fæti og barist er í þröngri stöðu.“

Kristján nefnir til dæmis að í stöðunni 6-3 gegn The Huns, í þriðja og síðasta leik liðsins, hafi Fisher Colla­ge unnið svo­kallaða „spar lotu“ þvert gegn gangi leiksins ásamt því að vinna lotuna þar á eftir en í báðum þeim lotum hafi ákvörðunar­taka og tíma­setning Þor­steins riðið bagga­muninn.

„Ég held að fólk geri sér ekki alveg grein fyrir því hversu þungt and­legi þátturinn vegur hjá spilurum sem komnir eru á það stig sem hann er að spila á. Að vera að spila uppi á sviði þar sem mörg hundruð þúsund manns eru að fylgjast með.

Þar líður Steina best og þar liggur munurinn á honum og öðrum spilurum, gæinn er bara leik­maður sem spilar ein­stak­lega vel undir pressu, sann­kallaður „clutch“-spilari á mikilvægum augna­blikum þar sem allt er undir.

Steini er okkar eini at­vinnu­maður í Coun­ter-Stri­ke og er þjóðinni og ís­lenska raf­íþrótta­sam­félaginu til sóma sem full­trúi landsins á stór­mótum út um allan heim.“

Upp­lifði stjörnu­drauminn

Þrátt fyrir von­brigðin á raf­ræna víg­vellinum segir Þorsteinn upp­lifunina utan hans hafa verið „stur­laða“ og hann hafi varla getað hreyft sig án þess að vera beðinn um eigin­handará­ritun eða mynd.

„Ég bjóst aldrei við því að ung­lingar í Kasakstan ættu eftir að elta mig um verslunar­miðstöðvar til þess að biðja mig um eigin­handará­ritanir og myndir. Ég gaf lík­lega eitt­hvað í kringum 200 áritanir og stillti mér upp á álíka mörgum myndum með aðdáendum.“

Þor­steinn er 25 ára gamall og óum­deilt ein­hver allra besti Coun­ter Stri­ke-spilari sem Ís­land hefur alið og í fyrra skilaði færni hans í leiknum honum, fyrstum Ís­lendinga, í háskólanám í Bandaríkjunum á fullum náms­styrk.

Hann byrjaði að keppa í leiknum sex­tán ára og skapaði sér nafn, bæði hér heima og er­lendis, meðal annars með því að vinna alla mögu­lega titla á Ís­landi með liði sínu, Du­sty.

Eftir að hafa leitt liðið til sigurs á Ís­lands­meistaramótinu á síðasta ári lá leiðin til Boston þar sem hann stundar nám í verk­efna­stjórnun, keppir með Coun­ter Stri­ke-liði skólans og fikrar sig nær tak­markinu um at­vinnu­mennsku á efsta stigi í Coun­ter Stri­ke.

Háar fjár­hæðir í húfi

PGL Astana er, þrátt fyrir þrjá tap­leiki, engu að síður skref í þá átt en verð­launaféð fyrir tvö neðstu sætin á mótinu nemur 8000 dollurum, eða tæpri milljón ís­lenskra króna, á meðan sigur­liðið hreppir 256.000 dollara, rúmar 32 milljónir króna.

„Ég mun varðveita minninguna um þetta mót í Kasakstan um ókomin ár og vona inni­lega að þetta sé ekki síðasta skiptið sem ég fæ tækifæri til að keppa á móti sem þessu,“ segir Þor­steinn sem er hvergi nærri hættur.