Gaman að vera gamall í Garðabæ Hreiðar Þór Jónsson skrifar 9. maí 2026 15:46 Garðabær hefur margt fram yfir önnur sveitarfélög þegar kemur að lífsgæðum eldri íbúa. Við eigum fallegt bæjarumhverfi, öflugt félagsstarf, fjölbreytt tækifæri til hreyfingar og sterka samfélagstilfinningu. Það heyrist líka skýrt í samtölum við eldri Garðbæinga að margt er vel gert og að fólk er stolt af bænum sínum. En samfélag sem vill vera raunverulega aldursvænt má aldrei staðna. Á síðustu misserum hef ég átt mörg góð samtöl við eldri og reyndari Garðbæinga. Það sem stendur upp úr er ekki aðeins mikilvægi góðrar þjónustu, heldur löngunin til að lifa áfram virku, sjálfstæðu og innihaldsríku lífi. Fólk vill hafa val, geta tekið þátt í samfélaginu og fundið að það tilheyri - líka þegar aldurinn færist yfir. Niðurstöður íbúaþings eldra fólks í Garðabæ staðfesta þetta skýrt. Þar kölluðu íbúar eftir samfélagi sem styður fólk til sjálfstæðs lífs sem lengst, með þjónustu sem er einföld, aðgengileg og mannleg. Þau kölluðu einnig eftir raunverulegri þátttöku, sterkari tengslum og þjónustu sem vinnur með fólki - ekki á móti því. Virkt og sjálfstætt líf eins lengi og hægt er Við hjá Viðreisn viljum að Garðabær verði bær þar sem gaman er að vera gamall. Það þýðir að við þurfum að hugsa málefni eldri borgara út frá fleiri þáttum en aðeins grunnþjónustu. Við þurfum fjölbreytt búsetuúrræði sem gera fólki kleift að búa lengur heima við öryggi og góð lífsgæði. Við þurfum að styrkja heimaþjónustu og heimahjúkrun, bæta aðgengi að þjónustu og tryggja að samgöngur innan bæjarins styðji fólk til virkrar þátttöku í samfélaginu. Margir eldri íbúar kalla einnig eftir betri líkamsræktaraðstöðu og fjölbreyttari heilsueflingu sem tekur mið af þeirra þörfum og getu. Þar eigum við að geta gert betur. Hreyfing, forvarnir og virkni eru ekki munaður heldur lykill að sjálfstæði og auknum lífsgæðum til lengri tíma. Félagsleg einangrun leysist ekki með dagskrárbæklingi Þó að Garðabær bjóði upp á fjölbreytt félags- og menningarstarf, þá leysir framboð eitt og sér ekki vandann. Það eru alltaf einstaklingar sem hafa einangrast, misst tengsl eða þurfa einfaldlega smá aðstoð við að stíga fyrsta skrefið aftur út í samfélagið. Þar þurfum við að vera mun markvissari. Við eigum að þróa aðgerðir sem byggja á persónulegri nálgun - símtölum, heimsóknum og virkri eftirfylgni við fólk sem gæti verið í hættu á að einangrast. Stundum getur eitt símtal, ein heimsókn eða einhver sem býðst til að mæta með fólki í félagsstarf skipt sköpum. Við þurfum að ná betur til þeirra sem sitja heima. Ekki vegna þess að þau vilji endilega vera ein, heldur vegna þess að það getur verið erfitt að brjóta ísinn eftir langa einangrun, veikindi eða breyttar aðstæður. Þar getur samfélagið skipt öllu máli. Mannleg nálgun sem styrkir allt samfélagið Þetta snýst ekki aðeins um vellíðan heldur líka um samfélagslega ábyrgð. Félagsleg einangrun getur haft alvarleg áhrif á bæði andlega og líkamlega heilsu og aukið þjónustuþörf síðar meir. Þess vegna eru aðgerðir gegn einmanaleika ekki aðeins mannúðlegt verkefni heldur líka skynsamleg samfélagsfjárfesting. Viðreisn vill byggja samfélag þar sem eldri íbúar upplifa ekki að þeir standi utan við samfélagið heldur séu virkir þátttakendur í því. Samfélag þar sem hlustað er á raddir fólks og þar sem stefna í málefnum eldra fólks mótast með fólkinu sjálfu. Í niðurstöðum íbúaþingsins kom fram skýr krafa um virkt samráð og raunveruleg áhrif. Leiðarljósið sem þátttakendur settu fram var einfalt og sterkt: „Einn bær, sama þjónusta.“ Bær fyrir alla ævina Garðabær á að vera samfélag fyrir alla ævina. Bær þar sem fólk getur eldast með reisn, öryggi, tengsl og raunveruleg lífsgæði á eigin forsendum. Það er samfélagið sem við hjá Viðreisn viljum byggja áfram - samfélag þar sem það er ekki aðeins gott að eldast, heldur einfaldlega gaman að vera gamall í Garðabæ. Höfundur skipar 5. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Eftir Kveiksþátt Anna Björg Jónsdóttir,Hjördís Halldóra Sigurðardóttir Skoðun Ríkið vill minnst tvö og hálft ár milli barnanna þinna Karítas Ólafsdóttir Skoðun Flokkur fólksins tekur í handbremsuna Eyjólfur Ármannsson Skoðun Cornell og klefamenning Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Menning er ekki bisnessplan Birgir Þórarinsson Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir Skoðun Getur Gufunesið talist skapandi hverfi ef Listhúsið lokar? Narfi Þorsteinsson Skoðun Bakslag fyrir barnafjölskyldur í Hafnarfirði Valdimar Víðisson Skoðun Réttindi eiga að vera raunveruleg Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Hvenær eru kjósendur blekktir? Gunnar Ármannsson Skoðun Skoðun Skoðun Firrur um aflareglu fyrir þorsk Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun EES málið, ESA og fullveldi Íslands og tími komin til varna Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Sýnum viljann í verki Aðalbjörg Stefanía Helgadóttir skrifar Skoðun Bókun 35 – þegar molnar undan stjórnkerfinu Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Pínu sársauki á unga fólkið? Helgi Bárðarson skrifar Skoðun Austurland margborgar sig Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þorum við að tala um sorgina? Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Skoðun Verklokafælni stjórnvalda Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við getum gert betur Hulda Brá Magnadóttir skrifar Skoðun Hverjum er frelsið ætlað? Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun Bakslag fyrir barnafjölskyldur í Hafnarfirði Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir skrifar Skoðun Skattfé er einnota Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Forvarnadagurinn er í dag María Heimisdóttir skrifar Skoðun Af hverju má ég ekki eiga Chihuahua af því að ég bý í húsnæði fyrir fatlað fólk? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Réttindi eiga að vera raunveruleg Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Flokkur fólksins tekur í handbremsuna Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Áramótaheit ríkisstjórnarinnar Helgi Brynjarsson skrifar Skoðun Menning er ekki bisnessplan Birgir Þórarinsson skrifar Skoðun Þegar allt verður þjónusta Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ríkið vill minnst tvö og hálft ár milli barnanna þinna Karítas Ólafsdóttir skrifar Skoðun Hvenær eru kjósendur blekktir? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Cornell og klefamenning Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Eftir Kveiksþátt Anna Björg Jónsdóttir,Hjördís Halldóra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Almannatryggingar í 90 ár Alma D. Möller skrifar Skoðun Frá styrkjum til stefnumótunar Hrönn Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Boltinn er hjá ykkur Matthías Bjarnason skrifar Skoðun Golfið lækning við hálfónýtum maga og þörmum? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Þegar fyrirsögnin finnur orsökina á undan rannsókninni Elísabet Reynisdóttir skrifar Skoðun Fleiri leiðir til Evrópusamstarfs Erna Bjarnadóttir skrifar Sjá meira
Garðabær hefur margt fram yfir önnur sveitarfélög þegar kemur að lífsgæðum eldri íbúa. Við eigum fallegt bæjarumhverfi, öflugt félagsstarf, fjölbreytt tækifæri til hreyfingar og sterka samfélagstilfinningu. Það heyrist líka skýrt í samtölum við eldri Garðbæinga að margt er vel gert og að fólk er stolt af bænum sínum. En samfélag sem vill vera raunverulega aldursvænt má aldrei staðna. Á síðustu misserum hef ég átt mörg góð samtöl við eldri og reyndari Garðbæinga. Það sem stendur upp úr er ekki aðeins mikilvægi góðrar þjónustu, heldur löngunin til að lifa áfram virku, sjálfstæðu og innihaldsríku lífi. Fólk vill hafa val, geta tekið þátt í samfélaginu og fundið að það tilheyri - líka þegar aldurinn færist yfir. Niðurstöður íbúaþings eldra fólks í Garðabæ staðfesta þetta skýrt. Þar kölluðu íbúar eftir samfélagi sem styður fólk til sjálfstæðs lífs sem lengst, með þjónustu sem er einföld, aðgengileg og mannleg. Þau kölluðu einnig eftir raunverulegri þátttöku, sterkari tengslum og þjónustu sem vinnur með fólki - ekki á móti því. Virkt og sjálfstætt líf eins lengi og hægt er Við hjá Viðreisn viljum að Garðabær verði bær þar sem gaman er að vera gamall. Það þýðir að við þurfum að hugsa málefni eldri borgara út frá fleiri þáttum en aðeins grunnþjónustu. Við þurfum fjölbreytt búsetuúrræði sem gera fólki kleift að búa lengur heima við öryggi og góð lífsgæði. Við þurfum að styrkja heimaþjónustu og heimahjúkrun, bæta aðgengi að þjónustu og tryggja að samgöngur innan bæjarins styðji fólk til virkrar þátttöku í samfélaginu. Margir eldri íbúar kalla einnig eftir betri líkamsræktaraðstöðu og fjölbreyttari heilsueflingu sem tekur mið af þeirra þörfum og getu. Þar eigum við að geta gert betur. Hreyfing, forvarnir og virkni eru ekki munaður heldur lykill að sjálfstæði og auknum lífsgæðum til lengri tíma. Félagsleg einangrun leysist ekki með dagskrárbæklingi Þó að Garðabær bjóði upp á fjölbreytt félags- og menningarstarf, þá leysir framboð eitt og sér ekki vandann. Það eru alltaf einstaklingar sem hafa einangrast, misst tengsl eða þurfa einfaldlega smá aðstoð við að stíga fyrsta skrefið aftur út í samfélagið. Þar þurfum við að vera mun markvissari. Við eigum að þróa aðgerðir sem byggja á persónulegri nálgun - símtölum, heimsóknum og virkri eftirfylgni við fólk sem gæti verið í hættu á að einangrast. Stundum getur eitt símtal, ein heimsókn eða einhver sem býðst til að mæta með fólki í félagsstarf skipt sköpum. Við þurfum að ná betur til þeirra sem sitja heima. Ekki vegna þess að þau vilji endilega vera ein, heldur vegna þess að það getur verið erfitt að brjóta ísinn eftir langa einangrun, veikindi eða breyttar aðstæður. Þar getur samfélagið skipt öllu máli. Mannleg nálgun sem styrkir allt samfélagið Þetta snýst ekki aðeins um vellíðan heldur líka um samfélagslega ábyrgð. Félagsleg einangrun getur haft alvarleg áhrif á bæði andlega og líkamlega heilsu og aukið þjónustuþörf síðar meir. Þess vegna eru aðgerðir gegn einmanaleika ekki aðeins mannúðlegt verkefni heldur líka skynsamleg samfélagsfjárfesting. Viðreisn vill byggja samfélag þar sem eldri íbúar upplifa ekki að þeir standi utan við samfélagið heldur séu virkir þátttakendur í því. Samfélag þar sem hlustað er á raddir fólks og þar sem stefna í málefnum eldra fólks mótast með fólkinu sjálfu. Í niðurstöðum íbúaþingsins kom fram skýr krafa um virkt samráð og raunveruleg áhrif. Leiðarljósið sem þátttakendur settu fram var einfalt og sterkt: „Einn bær, sama þjónusta.“ Bær fyrir alla ævina Garðabær á að vera samfélag fyrir alla ævina. Bær þar sem fólk getur eldast með reisn, öryggi, tengsl og raunveruleg lífsgæði á eigin forsendum. Það er samfélagið sem við hjá Viðreisn viljum byggja áfram - samfélag þar sem það er ekki aðeins gott að eldast, heldur einfaldlega gaman að vera gamall í Garðabæ. Höfundur skipar 5. sæti á lista Viðreisnar í Garðabæ.
Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju má ég ekki eiga Chihuahua af því að ég bý í húsnæði fyrir fatlað fólk? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar