Fjölmenning: bölvun eða blessun? Monika K. Waleszczyńska skrifar 7. maí 2026 07:01 Fjölmenning og fjölmenningarsamfélag eru hugtök sem við heyrum oft, en umræðan um þau er oft neikvæð. Orðin eru notuð sem einhvers konar Grýla í samfélaginu. Fjölmenning er í eðli sínu jákvætt hugtak og vísar til samfélags þar sem fólk frá mismunandi menningarheimum og af ólíku þjóðerni býr ekki aðeins saman heldur deilir einnig menningu, gildum og hefðum. Þetta skapar dýrmæt tengsl milli ólíkra hópa, sem eykur skilning og samkennd og hefur blómstrandi áhrif á samfélagið og atvinnulífið,enda erum við flest með mikla þörf fyrir að tilheyra og vera partur af stærri heild. Auðvitað er þessi þörf mismunandi eftir einstaklingum, t.d. hvaða hópum við viljum tilheyra og hversu sterkt við viljum tengjast hverjum hópi. Áður fyrr var lífsnauðsynlegt að tilheyra hópi til að upplifa öryggi, nærast, huga að afkvæmum og verjast óvinum. Höfnun gat jafnvel haft í för með sér lífshættulegar afleiðingar. Í dag þegar við finnum fyrir höfnun eða við fáum vísbendingu um að við tilheyrum ekki, getur það leitt til óttaviðbragðahjá okkur. Hver hefur ekki hugsað: „Af hverju var ég ekki með?“ eftir að hafa séð myndir af vinum á samfélagsmiðlum? Þrátt fyrir að það sé okkur ekki lífsnauðsynlegt að tilheyra ákveðnum hópi getur höfnun leitt til óþæginda sem er einhvers konar arfleifð frá eldri tímum. Að upplifa höfnun getur þannig stuðlað að myndun margmenningarsamfélags, þar sem mismunandi menningarhópar búa saman, oft án mikillar samveru eða tengsla. Þetta getur leitt til einangrunar hópa og haft neikvæðar afleiðingar fyrir atvinnulífið og samfélagið í heild. Innflytjendur: ógn eða tækifæri? Ég er innflytjendi sem kom til Íslands til að vinna fyrir rúmlega 30 árum. Ég kom því það vantaði fólk í vinnu á Vestfjörðum. Ég er ekki ógn fyrir íslenskt samfélag eða íslenska tungu. Flestir innflytjendur vilja að kynnast landinu en í hversdagsleikanum vantar gjarnan tækifæri til að kynnast Íslendingum og menningu landsins. Innflytjendur eru oft með minna bakland hér á landi en flestir Íslendingar og því er erfiðara fyrir þá að finna tengsl við samfélagið. Á sama tíma vinna margir innflytjendur langa daga í erfiðum störfum með takmörkuðum möguleikum á að kynnast Íslendingum, sem hjálpar ekki mikið við inngildingu. Það hvort innflytjendur eru ógn eða tækifæri er undir okkur komið. Til að hætta að ýta undir margmenningu þurfum við að hætta að skipa og byrja að hvetja og fræða fólk því þótt margt sé vel gert þá getum við alltaf gert betur. Kynnumst fólki! Viðreisn vill hvetja fólk til að læra íslensku. Við viljum byggja fjölbreytt samfélag og auðvelda öllum að aðlagast íslenskri menningu. Með því að virkja einstaklinga með erlendan bakgrunn sköpum við betra samfélag og fleiri tækifæri fyrir komandi kynslóðir innflytjenda og barna þeirra. Nelson Mandela sagði “It alwaysseemsimpossibleuntilit’sdone”, sem á íslensku gæti útlagst sem „Það virðist alltaf ógerlegt – þar til það tekst.“ Hættum að horfa á fjölmenninguna sem ógn og leitum tækifæranna í samskiptum við hvort annað. Höfundur skipar 8. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Reykjavík Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Mest lesið Gleymdi framhaldsskólinn Sigurður E. Vilhelmsson Skoðun Álfsnes er rangur staður fyrir skotsvæði Kristbjörn Haraldsson,Anja Þórdís Karlsdóttir Skoðun Við erum öll í sama liðinu Jónas Hagan Guðmundsson Skoðun Hver kenndi Viðskiptaráði að rýna í gögn og tölur? Ragnheiður Stephensen Skoðun Enn um Plastbarkamálið Ingólfur Bruun Skoðun Tangarhald á lífæð samfélagsins Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Leyfið okkur að velja framtíð okkar Kristrún Ágústsdóttir Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn er að grafa sína eigin gröf Sigurður Sigurðsson Skoðun Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir Skoðun Látið Ljósleiðarann vera! Guðni Freyr Öfjörð Skoðun Skoðun Skoðun Gleymdi framhaldsskólinn Sigurður E. Vilhelmsson skrifar Skoðun Álfsnes er rangur staður fyrir skotsvæði Kristbjörn Haraldsson,Anja Þórdís Karlsdóttir skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn er að grafa sína eigin gröf Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Enn um Plastbarkamálið Ingólfur Bruun skrifar Skoðun Við unnum stóra vinninginn Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Við erum öll í sama liðinu Jónas Hagan Guðmundsson skrifar Skoðun Látið Ljósleiðarann vera! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Noregur verður hluti af kjarnorkuvernd Frakka Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Það sem mun sökkva okkur Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ef Ísland sækir um „djobbið“ Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Tangarhald á lífæð samfélagsins Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Leyfið okkur að velja framtíð okkar Kristrún Ágústsdóttir skrifar Skoðun Nokkur atriði varðandi mögulega aðild Íslands að Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson skrifar Skoðun Hver kenndi Viðskiptaráði að rýna í gögn og tölur? Ragnheiður Stephensen skrifar Skoðun Gervigreind mun ekki skipta út leiðtogum. Hún mun afhjúpa þá Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson skrifar Skoðun Þegar fjarlægðin hættir að standa í vegi fyrir heilsu kvenna Helga Dagný Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Enginn kemst langt með skóflu eina að vopni Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Skammsýni á tímum tæknibyltingar, erum við að missa af framtíðinni? Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun Að gera upp á milli barna Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hólar í Hjaltadal á uppboð Jón Bjarnason skrifar Skoðun Er ekki best að tala bara íslensku um ESB og matvælaverð? Trausti Hjálmarsson skrifar Skoðun Lausnin sem leysir ekkert Jóhann Skagfjörð Magnússon skrifar Skoðun Vestmannaeyjabær, þar sem þögn er þegjandi samkomulag Linda Rós Sigurdardóttir skrifar Skoðun Starfsfólkið er öflugasta varnarlínan Margrét V. Helgadóttir skrifar Skoðun Þegar samkennd og tortryggni lifa hlið við hlið á netinu Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Geðheilbrigðisþjónusta óháð efnahag? Steinunn Bragadóttir skrifar Skoðun Um skipulag bæja Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun 790.000 veikindadagar á ári Gunnlaugur Már Briem skrifar Sjá meira
Fjölmenning og fjölmenningarsamfélag eru hugtök sem við heyrum oft, en umræðan um þau er oft neikvæð. Orðin eru notuð sem einhvers konar Grýla í samfélaginu. Fjölmenning er í eðli sínu jákvætt hugtak og vísar til samfélags þar sem fólk frá mismunandi menningarheimum og af ólíku þjóðerni býr ekki aðeins saman heldur deilir einnig menningu, gildum og hefðum. Þetta skapar dýrmæt tengsl milli ólíkra hópa, sem eykur skilning og samkennd og hefur blómstrandi áhrif á samfélagið og atvinnulífið,enda erum við flest með mikla þörf fyrir að tilheyra og vera partur af stærri heild. Auðvitað er þessi þörf mismunandi eftir einstaklingum, t.d. hvaða hópum við viljum tilheyra og hversu sterkt við viljum tengjast hverjum hópi. Áður fyrr var lífsnauðsynlegt að tilheyra hópi til að upplifa öryggi, nærast, huga að afkvæmum og verjast óvinum. Höfnun gat jafnvel haft í för með sér lífshættulegar afleiðingar. Í dag þegar við finnum fyrir höfnun eða við fáum vísbendingu um að við tilheyrum ekki, getur það leitt til óttaviðbragðahjá okkur. Hver hefur ekki hugsað: „Af hverju var ég ekki með?“ eftir að hafa séð myndir af vinum á samfélagsmiðlum? Þrátt fyrir að það sé okkur ekki lífsnauðsynlegt að tilheyra ákveðnum hópi getur höfnun leitt til óþæginda sem er einhvers konar arfleifð frá eldri tímum. Að upplifa höfnun getur þannig stuðlað að myndun margmenningarsamfélags, þar sem mismunandi menningarhópar búa saman, oft án mikillar samveru eða tengsla. Þetta getur leitt til einangrunar hópa og haft neikvæðar afleiðingar fyrir atvinnulífið og samfélagið í heild. Innflytjendur: ógn eða tækifæri? Ég er innflytjendi sem kom til Íslands til að vinna fyrir rúmlega 30 árum. Ég kom því það vantaði fólk í vinnu á Vestfjörðum. Ég er ekki ógn fyrir íslenskt samfélag eða íslenska tungu. Flestir innflytjendur vilja að kynnast landinu en í hversdagsleikanum vantar gjarnan tækifæri til að kynnast Íslendingum og menningu landsins. Innflytjendur eru oft með minna bakland hér á landi en flestir Íslendingar og því er erfiðara fyrir þá að finna tengsl við samfélagið. Á sama tíma vinna margir innflytjendur langa daga í erfiðum störfum með takmörkuðum möguleikum á að kynnast Íslendingum, sem hjálpar ekki mikið við inngildingu. Það hvort innflytjendur eru ógn eða tækifæri er undir okkur komið. Til að hætta að ýta undir margmenningu þurfum við að hætta að skipa og byrja að hvetja og fræða fólk því þótt margt sé vel gert þá getum við alltaf gert betur. Kynnumst fólki! Viðreisn vill hvetja fólk til að læra íslensku. Við viljum byggja fjölbreytt samfélag og auðvelda öllum að aðlagast íslenskri menningu. Með því að virkja einstaklinga með erlendan bakgrunn sköpum við betra samfélag og fleiri tækifæri fyrir komandi kynslóðir innflytjenda og barna þeirra. Nelson Mandela sagði “It alwaysseemsimpossibleuntilit’sdone”, sem á íslensku gæti útlagst sem „Það virðist alltaf ógerlegt – þar til það tekst.“ Hættum að horfa á fjölmenninguna sem ógn og leitum tækifæranna í samskiptum við hvort annað. Höfundur skipar 8. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.
Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir Skoðun
Skoðun Álfsnes er rangur staður fyrir skotsvæði Kristbjörn Haraldsson,Anja Þórdís Karlsdóttir skrifar
Skoðun Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir skrifar
Skoðun Nokkur atriði varðandi mögulega aðild Íslands að Evrópusambandinu Jón Frímann Jónsson skrifar
Skoðun Opið bréf til stjórnsýslu Reykjanesbæjar vegna aðgengis í Gömlu búð Arnar Helgi Lárusson skrifar
Skoðun Þegar fjarlægðin hættir að standa í vegi fyrir heilsu kvenna Helga Dagný Sigurjónsdóttir skrifar
Skoðun Skammsýni á tímum tæknibyltingar, erum við að missa af framtíðinni? Sævar Þór Jónsson skrifar
Eru félagasamtök sem boða eigið fagnaðarerindi nóg til að upplýsa almenning? Eyrún Magnúsdóttir Skoðun