Ég býð mig fram til að taka Borgarlínuna fyrir þig Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar 28. apríl 2026 07:00 Kæri borgarbúi sem sérð ekki fyrir þér að nota Borgarlínuna - ég býð mig fram til þess að taka Borgarlínuna fyrir þig. Ef þú ert íbúi í Reykjavík og langar aldrei að prófa að taka Borgarlínu þá er það bara allt í lagi. Við erum nefnilega nógu mörg sem viljum nota einkabílinn minna, taka borgarlínu og þannig létta á umferðinni fyrir alla. Borgarbúar eiga að hafa frelsi til þess að velja á milli góðra samgöngumáta. Það er nauðsynlegt að standa vörð um það frelsi enda eru góðar samgöngur lykilatriði í framsækinni borg. Við í Viðreisn styðjum Borgarlínu og Samgöngusáttmálann - fyrsta útgáfa af honum var undirrituð af ráðherrum, bæjarstjórum og borgarstjóra fyrir sjö árum og álíka hópur uppfærði hann fyrir tæpum tveimur árum. Samgöngusáttmálinn datt ekki af himnum ofan Í Samgöngusáttmálanum er fjárfesting uppá 311 milljarða til 2040 - til jafns fyrir bíla og almenningssamgöngur, ásamt hjóla- og göngustígum. Samgöngusáttmálinn datt ekki af himnum ofan. Hann er niðurstaða þúsunda funda, mælinga og tímamótasamráðs. Því fer fjarri að allir Íslendingar vilji nota bílinn sinn sem skjöld fyrir veðrinu. Sjálf hjóla ég flesta daga ársins og veðrið er ekki jafn slæmt og fólk heldur fram. Veðrið er hinsvegar aldrei verra heldur en þegar rigningin dynur á framrúðunni og þú ert fastur í umferð. Ef það er þinn draumur að fara þinna ferða á einkabílnum, þá er það allt í lagi því samgöngusáttmálinn gildir líka fyrir þig. Annað þarf ekki að útiloka hitt Það er til fólk sem vill nota bæði einkabílinn og Borgarlínuna. Annað þarf ekki að útiloka hitt. Við eigum að geta valið hvort við förum á bíl eða með Borgarlínunni á stóra viðburði eða í vinnuna og það á að vera einfalt og þægilegt. Að geta skilið bílinn eftir heima þegar fjölskyldan fer á landsleik, fer í miðbæinn á Menningarnótt eða skellir sér á Moulin Rogue hefur marga kosti. Hugsaðu þér ef helmingur þeirra sem mæta skilja bílinn eftir heima, þá eiga þau sem koma á bíl auðveldara með að fá stæði og sitja ekki föst í umferð á heimleiðinni. Árlega skoðar Gallup ferðavenjur borgarbúa og þar kemur fram að 24 prósent borgarbúa vilji keyra minna. Það eru 11 prósent borgarbúa sem labba og hér myndu öflugar almenningssamgöngur létta undir. Að vita að þú getir stokkið upp í vagn ef þér liggur á gerir það að verkum að það er auðveldara að leggja af stað gangandi. Kjaramál fyrir fjölskyldur Ég tilheyri þeim fimm prósent hópi fólks sem hjólar, en samkvæmt rannsókninni myndu 14 prósent vilja hjóla. Hlutfall virkra ferðamáta hjá fullorðnum er að aukast. Æ fleiri dreymir um að sleppa við að að keyra einkabílinn til vinnu og skóla. Góðar almenningssamgöngur leika lykilhlutverk í að þessi draumur rætist - það er nefnilega svo auðvelt að labba eða hjóla hluta leiðar ef almenningssamgöngur virka. Góðar almenningssamgöngur eru nauðsynlegar til að ná kolefnishlutleysi í Reykjavík. Góðar almenningssamgöngur eru þess vegna bæði umhverfismál og jafnréttismál en ekki síst kjaramál fyrir fjölskyldur. Ef strætókerfið virkar, við höfum deilibíla og fjölbreyttar lausnir geta fjölskyldur losað sig við bíl númer tvö. Og það telur - bæði fyrir umhverfið og budduna. Höfundur skipar 4. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Reykjavík Mest lesið Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen Skoðun Uppskrift að lakari samkeppnishæfni fiskeldis Heiðrún Lind Marteinsdóttir Skoðun Hvernig losum við bílinn? Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson Skoðun Á að brenna ólesnar bækur? Jón Páll Haraldsson Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Íslenskir bændur berskjaldaðir í boði RÚV Heiðbrá Ólafsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar Skoðun Hvernig losum við bílinn? Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty skrifar Skoðun Uppskrift að lakari samkeppnishæfni fiskeldis Heiðrún Lind Marteinsdóttir skrifar Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Á að brenna ólesnar bækur? Jón Páll Haraldsson skrifar Skoðun Bönnum Rússa en ekki Ísraela Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar Skoðun Skilgreiningarvald mennskunnar Erna Mist skrifar Skoðun Dýrasta land heims í nafni sjálfstæðisins Inga Valgerður Henrikssen skrifar Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar Skoðun Ef þetta væri barnið þitt Arnar Kjartansson skrifar Skoðun Eru áfengiskaup verndandi þáttur? Dagbjört Harðardóttir skrifar Skoðun Hvenær er maður þjófur og hvenær er maður ekki þjófur? Einar Helgason skrifar Skoðun Gerðu það sem ég segi, ekki það sem ég geri! Guðni Freyr Öfjörð skrifar Skoðun Frá fullveldi til Brussel Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Fögnum Heimsdegi hafsins 8. júní Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Er íslenskan að verða gestur í eigin landi? Petra María Ingvaldsdóttir skrifar Skoðun Barátta við náttúru og yfirvald Jón Steinar Sæmundsson skrifar Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Já, ég styð aðildarviðræður Ólafur Margeirsson skrifar Skoðun Veist þú hvað „foid“ er? Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ETS, ESB og EES – Að fá sæti við borðið Dóra Sif Tynes skrifar Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Fiskurinn, valdið og tilfinningin fyrir fullveldi Karen María Jónsdóttir skrifar Skoðun Afskipti Rússlands og ESB: tvöfalt siðferði í nafni lýðræðis Júlíus Valsson skrifar Sjá meira
Kæri borgarbúi sem sérð ekki fyrir þér að nota Borgarlínuna - ég býð mig fram til þess að taka Borgarlínuna fyrir þig. Ef þú ert íbúi í Reykjavík og langar aldrei að prófa að taka Borgarlínu þá er það bara allt í lagi. Við erum nefnilega nógu mörg sem viljum nota einkabílinn minna, taka borgarlínu og þannig létta á umferðinni fyrir alla. Borgarbúar eiga að hafa frelsi til þess að velja á milli góðra samgöngumáta. Það er nauðsynlegt að standa vörð um það frelsi enda eru góðar samgöngur lykilatriði í framsækinni borg. Við í Viðreisn styðjum Borgarlínu og Samgöngusáttmálann - fyrsta útgáfa af honum var undirrituð af ráðherrum, bæjarstjórum og borgarstjóra fyrir sjö árum og álíka hópur uppfærði hann fyrir tæpum tveimur árum. Samgöngusáttmálinn datt ekki af himnum ofan Í Samgöngusáttmálanum er fjárfesting uppá 311 milljarða til 2040 - til jafns fyrir bíla og almenningssamgöngur, ásamt hjóla- og göngustígum. Samgöngusáttmálinn datt ekki af himnum ofan. Hann er niðurstaða þúsunda funda, mælinga og tímamótasamráðs. Því fer fjarri að allir Íslendingar vilji nota bílinn sinn sem skjöld fyrir veðrinu. Sjálf hjóla ég flesta daga ársins og veðrið er ekki jafn slæmt og fólk heldur fram. Veðrið er hinsvegar aldrei verra heldur en þegar rigningin dynur á framrúðunni og þú ert fastur í umferð. Ef það er þinn draumur að fara þinna ferða á einkabílnum, þá er það allt í lagi því samgöngusáttmálinn gildir líka fyrir þig. Annað þarf ekki að útiloka hitt Það er til fólk sem vill nota bæði einkabílinn og Borgarlínuna. Annað þarf ekki að útiloka hitt. Við eigum að geta valið hvort við förum á bíl eða með Borgarlínunni á stóra viðburði eða í vinnuna og það á að vera einfalt og þægilegt. Að geta skilið bílinn eftir heima þegar fjölskyldan fer á landsleik, fer í miðbæinn á Menningarnótt eða skellir sér á Moulin Rogue hefur marga kosti. Hugsaðu þér ef helmingur þeirra sem mæta skilja bílinn eftir heima, þá eiga þau sem koma á bíl auðveldara með að fá stæði og sitja ekki föst í umferð á heimleiðinni. Árlega skoðar Gallup ferðavenjur borgarbúa og þar kemur fram að 24 prósent borgarbúa vilji keyra minna. Það eru 11 prósent borgarbúa sem labba og hér myndu öflugar almenningssamgöngur létta undir. Að vita að þú getir stokkið upp í vagn ef þér liggur á gerir það að verkum að það er auðveldara að leggja af stað gangandi. Kjaramál fyrir fjölskyldur Ég tilheyri þeim fimm prósent hópi fólks sem hjólar, en samkvæmt rannsókninni myndu 14 prósent vilja hjóla. Hlutfall virkra ferðamáta hjá fullorðnum er að aukast. Æ fleiri dreymir um að sleppa við að að keyra einkabílinn til vinnu og skóla. Góðar almenningssamgöngur leika lykilhlutverk í að þessi draumur rætist - það er nefnilega svo auðvelt að labba eða hjóla hluta leiðar ef almenningssamgöngur virka. Góðar almenningssamgöngur eru nauðsynlegar til að ná kolefnishlutleysi í Reykjavík. Góðar almenningssamgöngur eru þess vegna bæði umhverfismál og jafnréttismál en ekki síst kjaramál fyrir fjölskyldur. Ef strætókerfið virkar, við höfum deilibíla og fjölbreyttar lausnir geta fjölskyldur losað sig við bíl númer tvö. Og það telur - bæði fyrir umhverfið og budduna. Höfundur skipar 4. sæti á lista Viðreisnar í Reykjavík.
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun
Skoðun Stærsta hættan við gervigreind er ekki tæknin heldur hik stjórnenda Gísli Rafn Ólafsson skrifar
Skoðun Að geyma þá í myrkri: Varðhaldsmiðstöðin sem Ísland á ekki að reisa Nichole Leigh Mosty skrifar
Skoðun Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Stjórnlaus hraðferð ofan í dauðadal gervigreindar – og leiðin út Björgmundur Örn Guðmundsson skrifar
Skoðun Í upphafi skal endinn skoða Íris Eva Gísladóttir,Ársæll Guðmundsson,Jóhanna Stella Oddsdóttir,Simon Cramer Larsen,Helga Þórðardóttir skrifar
Skoðun Hugleiðingar um meðferð á beiðni um DNA rannsókn á mannabeinum í grafreit Lára Magnúsardóttir skrifar
Skoðun Hvenær ætlar ríkisstjórnin að hætta að ljúga að sjálfri sér – og okkur? Kristinn Karl Brynjarsson skrifar
Skoðun STEM ævintýrið á Íslandi: Lausn við PISA-vandanum eða táknræn stefnumótun? Maren Davíðsdóttir skrifar
Skoðun „Mamma, sjáðu, útlendingur!“ – Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Hvernig Ráðhúsið var gert að hagsmunaskrifstofu á kostnað almennings Sigurður Sigurðsson skrifar
Af hverju vill ríkisstjórnin neyða bændur til að taka á móti norskum froskköfurum? Arndís Kristjánsdóttir Skoðun