Maístjörnur verkalýðsins, riddarar hringborðsins eða konungsríki fárra – við viljum von, trú og kærleika Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar 9. apríl 2026 11:17 „Ó hve létt er þitt skóhljóð, ó hve lengi ég beið þín...“ svona byrjar eitt fallegasta ljóð sem við Íslendingar eigum eftir Halldór okkar Laxness. Þessi orð úr Maístjörnunni hafa alltaf snert mig.Þau minna mig á vonina.Vonina sem kviknar þegar eitthvað nýtt er í vændum.Vonina sem lifir jafnvel þegar vindurinn hvín og vorhret er á glugga. Við þekkjum það öll að lifa á tímum þar sem margt er þungt og erfitt.Margir félagsmenn verkalýðsins hafa áhyggjur af launum, afkomu, húsnæði og réttindum sínum.Margir hverjir hafa einnig upplifað að kerfið sé fjarlægt, flókið eða ekki nægilega aðgengilegt fólkinu sjálfu. En rétt eins og í ljóðinu þá trúi ég því að alltaf sé til stjarna sem skín.Fyrir mér á Verkalýðsfélag Suðurlands að vera sú stjarna fyrir félagsmenn sína.Það á að vera afl sem veitir von, styrk og skýra forystu.Félag sem stendur með fólki, hlustar á það og vinnur fyrir það af heilindum. Þess vegna býð ég mig fram til formanns. Ég geri það ekki vegna titils. Enginn getur einn síns liðs komið skipi í höfn.Við erum listi fjölbreytts hóps fólks sem er annt um félagsfólk og þeirra tilfinningu að eiga athvarf í félagi sem er raunverulega þeirra megin. Við viljum félag sem er hlýtt en sterkt.Félag sem talar skýrt.Félag sem er aðgengilegt öllum, sama hvaðan fólk kemur eða hvaða tungumál það talar. Við viljum að verkalýðsfélag eigi ekki aðeins að sinna málum á pappír eða í tölvusamskiptum.Það á að vera rödd þeirra sem mæta á hverjum degi til vinnu og halda samfélaginu gangandi.Það á að vera skjól þegar á reynir og afl sem berst fyrir bættum kjörum og meiri virðingu. Í Maístjörnunni er talað um stjörnu sem skín þrátt fyrir kulda og óveður. Við á B-lista teljum að það sé einmitt það sem við þurfum núna.Skýra sýn.Hlýju.Samstöðu.Og trú á að gott geti orðið betra. Við viljum leggja fram okkar reynslu, kraft og okkar hjarta í það verkefni að byggja upp sterkara, opnara og réttlátara Verkalýðsfélag Suðurlands.Félag sem félagsmenn geta treyst.Félag sem hlustar.Félag sem sameinar. Höfundur er Bergþóra Haralds Eiðsdóttir fyrir hönd B-lista framboðs til stjórnar VLFS. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir Skoðun Þjóðinni er að blæða út – og þetta á bara að reddast Vilhelm Jónsson Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir Skoðun Ástæður þess að ég kýs NEI þann 29. ágúst Sigurður P. Sigmundsson Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Fullveldi þjóðar og fullveldi ríkis Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun ,,Taktu lyfin þín“ Ása Lind Finnbogadóttir skrifar Skoðun Hver bauð Baudenbacher? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Kúvending eða ferð til fjár? Hallgrímur Oddsson skrifar Skoðun Hinsegin fólk á vinnumarkaði – Frá tölum til aðgerða Kolbrún Halldórsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindin er heimskur, síljúgandi siðblindingi Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Ein borg, minna kerfi og betri nýting fjármuna Sölvi Breiðfjörð skrifar Skoðun Það er margt sem ég ekki skil Elinóra Inga Sigurðardóttir skrifar Skoðun Er skólinn að kenna barninu þínu að lesa? Ertu viss? Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Hvað metum við mest? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Tæknilausnir og lesblindir Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar Skoðun MR vinnur gegn markmiðum menntayfirvalda Óttar Kolbeinsson Proppé skrifar Skoðun Réttmæt kjörskrárvinnsla Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Látum ekki sumarið koma okkur aftur á óvart í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Á Ísland að segja sig úr UEFA? Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvar eigum við heima? Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Já er uppgjöf og Nei er ekki nóg Ágústa Árnadóttir skrifar Skoðun Hversu lengi eigum við að bíða? Kristín María Birgisdóttir skrifar Skoðun Akkeri og trygging fyrir Ísland Gunnar Örn Gunnarsson skrifar Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Hörmuleg húsnæðisstaða ungs fólks á Íslandi Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki gjöf stjórnvalda Jón Þorsteinn Sigurðsson skrifar Skoðun Heilsuspillandi aðbúnaður fanga er dýrt stjórnunarlegt fúsk Sævar Þór Jónsson skrifar Skoðun 29. ágúst ‒ Fullveldið endurheimt? Jean-Rémi Chareyre skrifar Skoðun Fyrsta jáið skiptir máli Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Atvinnulífið ætti að vilja sjá samninginn Margrét Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar Skoðun Endalok einkalífsins: Hið alsjáandi auga Finnur Ágúst Ingimundarson skrifar Sjá meira
„Ó hve létt er þitt skóhljóð, ó hve lengi ég beið þín...“ svona byrjar eitt fallegasta ljóð sem við Íslendingar eigum eftir Halldór okkar Laxness. Þessi orð úr Maístjörnunni hafa alltaf snert mig.Þau minna mig á vonina.Vonina sem kviknar þegar eitthvað nýtt er í vændum.Vonina sem lifir jafnvel þegar vindurinn hvín og vorhret er á glugga. Við þekkjum það öll að lifa á tímum þar sem margt er þungt og erfitt.Margir félagsmenn verkalýðsins hafa áhyggjur af launum, afkomu, húsnæði og réttindum sínum.Margir hverjir hafa einnig upplifað að kerfið sé fjarlægt, flókið eða ekki nægilega aðgengilegt fólkinu sjálfu. En rétt eins og í ljóðinu þá trúi ég því að alltaf sé til stjarna sem skín.Fyrir mér á Verkalýðsfélag Suðurlands að vera sú stjarna fyrir félagsmenn sína.Það á að vera afl sem veitir von, styrk og skýra forystu.Félag sem stendur með fólki, hlustar á það og vinnur fyrir það af heilindum. Þess vegna býð ég mig fram til formanns. Ég geri það ekki vegna titils. Enginn getur einn síns liðs komið skipi í höfn.Við erum listi fjölbreytts hóps fólks sem er annt um félagsfólk og þeirra tilfinningu að eiga athvarf í félagi sem er raunverulega þeirra megin. Við viljum félag sem er hlýtt en sterkt.Félag sem talar skýrt.Félag sem er aðgengilegt öllum, sama hvaðan fólk kemur eða hvaða tungumál það talar. Við viljum að verkalýðsfélag eigi ekki aðeins að sinna málum á pappír eða í tölvusamskiptum.Það á að vera rödd þeirra sem mæta á hverjum degi til vinnu og halda samfélaginu gangandi.Það á að vera skjól þegar á reynir og afl sem berst fyrir bættum kjörum og meiri virðingu. Í Maístjörnunni er talað um stjörnu sem skín þrátt fyrir kulda og óveður. Við á B-lista teljum að það sé einmitt það sem við þurfum núna.Skýra sýn.Hlýju.Samstöðu.Og trú á að gott geti orðið betra. Við viljum leggja fram okkar reynslu, kraft og okkar hjarta í það verkefni að byggja upp sterkara, opnara og réttlátara Verkalýðsfélag Suðurlands.Félag sem félagsmenn geta treyst.Félag sem hlustar.Félag sem sameinar. Höfundur er Bergþóra Haralds Eiðsdóttir fyrir hönd B-lista framboðs til stjórnar VLFS.
Skoðun Mannréttindi eiga ekki að vera pólitískt þrætuefni María Mist Þórs Sigursteinsdóttir skrifar
Skoðun Afborgunarlaus lán eru ekki neyðarúrræði – svar við dritdreifingu Halldór Jörgen Olesen skrifar
Skoðun Upplýsingaóreiðan sem enginn virðist ætla að uppræta – opin spurning til Þorgerðar Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Einkunnir sem ekki er hægt að treysta og foreldrar sem eiga að bera ábyrgð Sigvaldi Egill Lárusson skrifar