Hildur Björnsdóttir og bílastæðin í borginni Karólína M. Jónsdóttir skrifar 29. apríl 2026 10:03 Ég var að ræða við sjálfstæðismann um daginn um fækkun bílastæða í borginni. Hann sagði mér frá kosningaloforðum þeirra um að fjölga aftur stæðum og benti mér á grein um þetta efni í Morgunblaðinu, eftir oddvita þeirra, Hildi Björnsdóttur. Rannsókn á samkvæmni Hildur hefur verið gagnrýnd að undaförnu fyrir loðin svör og að hún segði eitt fyrir kosningar en annað þess á milli. En það er ýmislegt sagt um frambjóðendur fyrir kosningar sem á ekki við rök að styðjast og kannksi byggt á misskilningi og sögusögnum. Ég ákvað því að fara í eigin rannsóknarvinnu, finna þetta loforð oddvitans og skoða síðan hver hafi verið afstaða hennar til málsins á vettvangi borgarstjórnar. Hægt er að fletta upp á vefsíðu borgarinnar hvenær tiltekin mál hafa verið afgreidd, t.d. í skipulagsráði, borgarstjórn og borgarráði, og hvernig borgarfulltrúar hafa greitt atkvæði. Það getur verið svolítið snúið að finna þessa fundi en ég held mér hafi tekist nokkuð vel upp. Kosningaloforð Hildur Björnsdóttir, skrifaði grein í Morgunblaðið 9. apríl sl. þar sem hún fer yfir helstu kosningaloforð Sjálfstæðisflokksins í samgöngumálum. Þar er hún ansi óljós í afstöðu sinni til Borgarlínu. En um bílastæðin segir hún skilmerkilega: „Sjálfstæðisflokkurinn hyggst kollvarpa bílastæðastefnu borgarinnar svo hún mæti betur þörfum íbúa og atvinnulífs. Vinda þarf ofan af breytingum á bílastæðagjöldum í miðborg sem leiddu til þess að gjaldsvæði voru stækkuð, gjaldskrár voru hækkaðar og gjaldskyldutími lengdur. Hefur gjaldskyldan orðið að íþyngjandi miðborgarskatti sem fælir landsmenn frá því að sækja verslun og þjónustu á þetta öfluga markaðssvæði.“ Hún segir einnig: „Sjálfstæðisflokkurinn hyggst fella brott íþyngjandi kvaðir um fjölda bílastæða við nýbyggingar.." Hildur féll á prófinu Þetta eru skýr og flott loforð. Nú er bara að sjá hvort oddvitinn hafi ekki alltaf verið heil í þessari afstöðu sinni. Eftir töluverða leit og smá aðstoð komst ég að þeirri niðurstöðu að tvær tillögur hafa verið mikilvægastar fyrir takmarkanir meirihlutans á bílastæðum í borginni. Á borgarstjórnarfundi 2. mars 2021, samþykkti meirihlutinn tvö prósent fækkun bílastæða á hverju ári til frambúðar. Það nemur tæpum 600 bílastæðum á ári. Frá 2021 hefur þetta kostað borgarbúa hátt í 3000 bílastæði. Sjálfstæðismenn greiddu atkvæði gegn tillögunni í borgarstjórn, að undanskildum tveimur borgarfulltrúum þeirra, Hildi Björnsdóttur og Katrínu Atladóttur. Þær klufu sig frá hinum sex borgarfulltrúum sjálfstæðismanna í málinu, stóðu með meirihlutanum og samþykktu tillöguna. Þann 29. júní 2023, var samþykkt í Borgarráði 40 prósenta hækkun á gjöldum bílastæða. Ég held að það sé mesta hækkun á bílastæðagjöldum sem borgarstjórn Reykjavíkur hefur nokkurn tíma samþykkt. Hildur sat þann fund og ákvað að greiða ekki atkvæði gegn þessari gríðarlegu hækkun. Hún sat hjá. Það er alveg ljóst að afstaða Hildar er allt önnur á þessum tveimur fundum heldur en þau kosningaloforð sem hún setti fram í Morgunblaðinu þann 9. apríl sl.. Þetta heitir að segja eitt og gera annað. Ég hafna slíkum vinnubrögðum og kýs ekki slíka stjórnmálamenn. Höfundur er grunnskólakennari. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Skoðun: Sveitarstjórnarkosningar 2026 Bílastæði Mest lesið Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Skoðun Skoðun Orðspor og ímynd bíður hnekki Haukur Hinriksson skrifar Skoðun Stafrænt fullveldi er ekki frönsk sérviska Þorsteinn Siglaugsson skrifar Skoðun Gervigreind á ekki að hugsa fyrir okkur Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Mannréttindi eru ekki skrifstofa heldur framkvæmd Auður Axelsdóttir skrifar Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Sjá meira
Ég var að ræða við sjálfstæðismann um daginn um fækkun bílastæða í borginni. Hann sagði mér frá kosningaloforðum þeirra um að fjölga aftur stæðum og benti mér á grein um þetta efni í Morgunblaðinu, eftir oddvita þeirra, Hildi Björnsdóttur. Rannsókn á samkvæmni Hildur hefur verið gagnrýnd að undaförnu fyrir loðin svör og að hún segði eitt fyrir kosningar en annað þess á milli. En það er ýmislegt sagt um frambjóðendur fyrir kosningar sem á ekki við rök að styðjast og kannksi byggt á misskilningi og sögusögnum. Ég ákvað því að fara í eigin rannsóknarvinnu, finna þetta loforð oddvitans og skoða síðan hver hafi verið afstaða hennar til málsins á vettvangi borgarstjórnar. Hægt er að fletta upp á vefsíðu borgarinnar hvenær tiltekin mál hafa verið afgreidd, t.d. í skipulagsráði, borgarstjórn og borgarráði, og hvernig borgarfulltrúar hafa greitt atkvæði. Það getur verið svolítið snúið að finna þessa fundi en ég held mér hafi tekist nokkuð vel upp. Kosningaloforð Hildur Björnsdóttir, skrifaði grein í Morgunblaðið 9. apríl sl. þar sem hún fer yfir helstu kosningaloforð Sjálfstæðisflokksins í samgöngumálum. Þar er hún ansi óljós í afstöðu sinni til Borgarlínu. En um bílastæðin segir hún skilmerkilega: „Sjálfstæðisflokkurinn hyggst kollvarpa bílastæðastefnu borgarinnar svo hún mæti betur þörfum íbúa og atvinnulífs. Vinda þarf ofan af breytingum á bílastæðagjöldum í miðborg sem leiddu til þess að gjaldsvæði voru stækkuð, gjaldskrár voru hækkaðar og gjaldskyldutími lengdur. Hefur gjaldskyldan orðið að íþyngjandi miðborgarskatti sem fælir landsmenn frá því að sækja verslun og þjónustu á þetta öfluga markaðssvæði.“ Hún segir einnig: „Sjálfstæðisflokkurinn hyggst fella brott íþyngjandi kvaðir um fjölda bílastæða við nýbyggingar.." Hildur féll á prófinu Þetta eru skýr og flott loforð. Nú er bara að sjá hvort oddvitinn hafi ekki alltaf verið heil í þessari afstöðu sinni. Eftir töluverða leit og smá aðstoð komst ég að þeirri niðurstöðu að tvær tillögur hafa verið mikilvægastar fyrir takmarkanir meirihlutans á bílastæðum í borginni. Á borgarstjórnarfundi 2. mars 2021, samþykkti meirihlutinn tvö prósent fækkun bílastæða á hverju ári til frambúðar. Það nemur tæpum 600 bílastæðum á ári. Frá 2021 hefur þetta kostað borgarbúa hátt í 3000 bílastæði. Sjálfstæðismenn greiddu atkvæði gegn tillögunni í borgarstjórn, að undanskildum tveimur borgarfulltrúum þeirra, Hildi Björnsdóttur og Katrínu Atladóttur. Þær klufu sig frá hinum sex borgarfulltrúum sjálfstæðismanna í málinu, stóðu með meirihlutanum og samþykktu tillöguna. Þann 29. júní 2023, var samþykkt í Borgarráði 40 prósenta hækkun á gjöldum bílastæða. Ég held að það sé mesta hækkun á bílastæðagjöldum sem borgarstjórn Reykjavíkur hefur nokkurn tíma samþykkt. Hildur sat þann fund og ákvað að greiða ekki atkvæði gegn þessari gríðarlegu hækkun. Hún sat hjá. Það er alveg ljóst að afstaða Hildar er allt önnur á þessum tveimur fundum heldur en þau kosningaloforð sem hún setti fram í Morgunblaðinu þann 9. apríl sl.. Þetta heitir að segja eitt og gera annað. Ég hafna slíkum vinnubrögðum og kýs ekki slíka stjórnmálamenn. Höfundur er grunnskólakennari.
Skoðun Hvers vegna ég skipti um skoðun á aðild Íslands að Evrópusambandinu Gunnar Ármannsson skrifar
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar