Nýtum styrkleika okkar á öld raforkunnar Tinna Traustadóttir skrifar 8. mars 2026 08:01 Óvissa í heimsmálunum er meiri í dag en oft áður. Umgjörð alþjóðaviðskipta hefur breyst hratt og áherslur ríkja færst í átt að verndarstefnu, tollum og niðurgreiðslum til að styrkja eigin samkeppnishæfni. Fyrir útflutningsdrifið hagkerfi eins og hið íslenska er þessi þróun krefjandi, því við reiðum okkur á opið aðgengi að mörkuðum og sanngjarna samkeppni. Ýmsar stuðningsaðgerðir erlendis geta verið ósanngjarnar gagnvart lítilli þjóð, en Ísland hvorki getur né þarf að fara þá leið að niðurgreiða starfsemi stórnotenda. Okkar styrkur verður að liggja annars staðar. Í mörgum Evrópuríkjum hefur iðnaður dregist mjög saman, sem birtist hvað skýrast í Þýskalandi þar sem framleiðsla orkusækins iðnaðar hefur dregist saman um 18% frá árinu 2021. Orsökin er meðal annars hátt og sveiflukennt orkuverð og skortur á fyrirsjáanleika. Evrópa leitar nú lausna og horfir meðal annars til langtímasamninga um raforku – leið sem við Íslendingar þekkjum vel og hefur veitt bæði iðnaði og orkufyrirtækjum nauðsynlegan stöðugleika. Iðnaður á Íslandi og í Noregi stendur að mörgu leyti sterkar en víða annars staðar. Hér hafa stórnotendur nýtt langtímasamninga til að vaxa og hafa lagt áherslu á verðmætari framleiðslu. Góður mælikvarði á samkeppnishæfni er einmitt staða iðnaðar – hann stendur sterkur þegar orkufyrirtæki og iðnaður ná að vaxa hönd í hönd. Þættir sem við stjórnum sjálf Til að tryggja samkeppnishæfni Íslands verðum við að einblína á þá þætti sem við stjórnum sjálf. Í fyrsta lagi verðum við að nýta hagkvæma virkjanakosti sem standast alþjóðlegan samanburð. Í öðru lagi verðum við að koma á fót skýru og skilvirku leyfisveitingaferli svo tímalínur standist, án þess að gefinn sé afsláttur af kröfum. Í þriðja lagi er grundvallaratriði að flutningskostnaður raforku sé samkeppnishæfur á alþjóðavísu. Auk þessa spila laun, skattar, fjarlægð frá mörkuðum og aðgengi að vinnuafli lykilhlutverk. Samkeppnishæfnin er summan af öllum þessum þáttum. Það er misskilningur að eftirspurn eftir raforku á Íslandi sé óendanleg; ef við bjóðum ekki samkeppnishæft umhverfi, þá fer eftirspurnin og fjárfestingin annað. Það er þó mikilvægt að halda því til haga að það er ekki jafngilt að vera samkeppnishæf og ódýrust. Til eru svæði í heiminum þar sem stórnotendum hefur staðið til boða lægra raforkuverð en hjá Landsvirkjun. Við kippum okkur ekki upp við það enda er það ekki okkar keppikefli að vera ódýrasti raforkusali til stórnotenda. Staðreyndin er samt sú að við höfum boðið viðskiptavinum okkar samkeppnishæft raforkuverð og viljum geta gert það áfram. Ný tækifæri á sterkum grunni Um 75% af raforku Landsvirkjunar fer til málmbræðslna með langtímasamningum. Þessi starfsemi mun áfram nýta lungann af orkuvinnslunni og myndar traustan grunn. Til samanburðar fara um 3% raforkunnar til gagnavera, en áhugi á þeim iðnaði hefur vaxið hratt. Norðurlöndin hafa komið sér rækilega á kortið í þessari tæknibyltingu og Ísland á þar mikil tækifæri inni. Gagnaverin sem eru í viðskiptum við okkur – atNorth, Verne og Borealis – eiga það sammerkt að hafa hafið starfsemi sína hér á landi. Í kjölfarið komu þau gagnaverum í rekstur í löndunum í kringum okkur. Það er hins vegar umhugsunarefni að við höfum orðið af tækifærum til frekari atvinnuuppbyggingar vegna þess að raforka hefur ekki verið tiltæk til að styðja við vöxt þeirra hér á landi. Markmið okkar er að gagnaver skipi stærri sess í framtíðinni og nái vonandi allt að 10% af raforkusölunni innan fárra ára. Eins bindum við vonir við að nýjar iðngreinar, líkt og landeldi, nái að vaxa og dafna. Við viljum halda áfram að fjölga stoðum útflutnings. Álverin eru frábærir viðskiptavinir með stöðuga raforkunotkun, en með því að bæta við fjölbreyttari iðngreinum styrkjum við verðmætasköpun og lífskjör í landinu til lengri tíma. Framtíðin er björt en krefjandi Samkvæmt nýrri skýrslu Alþjóðaorkustofnunarinnar er „öld raforkunnar“ runnin upp. Raforka er að verða mikilvægasta orkustoð hagkerfa heims og grundvöllur fyrir samkeppnishæfni iðnaðar, stafræna þróun og orkuskipti. Á óvissutímum er það okkar að taka réttar ákvarðanir og horfa fram á veginn. Hjá Landsvirkjun höfum við nýtt fallvötn og jarðhita til verðmætasköpunar í yfir 60 ár. Hugsunin frá upphafi var skýr: að laða að alþjóðlegan iðnað með hagkvæmri orkuvinnslu til að bæta lífskjör á Íslandi. Sú vegferð heldur áfram. Með því að leysa krefjandi verkefnin sem blasa við okkur núna tryggjum við bjartari framtíð fyrir komandi kynslóðir. Höfundur er framkvæmdastjóri Sölu og þjónustu hjá Landsvirkjun. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Tinna Traustadóttir Mest lesið Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson Skoðun Skoðun Skoðun Af hverju „Nei“ 29. ágúst? Alfreð Sturla Böðvarsson skrifar Skoðun Að hafa rétt eftir Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Almyrkvi á sólu 12.ágúst 2026: Gagnlegar upplýsingar Runólfur Þórhallsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB II Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Meitlað í stein eða kannski, hugsanlega, ef til vill Sigurður Egilsson skrifar Skoðun Krónuhagkerfið og kostnaður heimilanna Sigurður Kristinn Pálsson skrifar Skoðun Litir, form og staðarandi Þórður Már Sigfússon skrifar Skoðun Brexit ekki orsök efnahagsáskorana Breta Kristinn Sv. Helgason skrifar Skoðun Jörðin er dómkirkjan okkar. Geimurinn er verkstæðið okkar. Árni Sigurðsson skrifar Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar Skoðun Hvenær hættir maður að vera útlendingur? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Viðvörunarljós um farsæld barna má ekki hunsa Steinunn Bergmann skrifar Skoðun Sjö algengar ranghugmyndir um hvali og hvalveiðar Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Um líf og dauða, fullveldi og ESB Bjarni Már Magnússon skrifar Skoðun Ný greining: Hvað myndu húsnæðisvextir lækka með ESB og evru? Dagur B. Eggertsson skrifar Skoðun Hvað er í pakkanum? Hannes Lúðvíksson skrifar Skoðun Nýsköpunin sem hverfur inn í skýið Bogi Ragnarsson skrifar Skoðun Þegar kaffið rennur upp á við í Undralandi íslenskrar orðræðu Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Þeir seldu áhættuna sem tækifæri — og sendu þjóðinni reikninginn Baldur Pétursson skrifar Skoðun Traust á lögmönnum er ekki einkamál lögmanna Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Upplýsingar eru ekki ógn, þær eru forsenda Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Heimilislæknar og reglugerðardrög Alma D. Möller skrifar Skoðun Einstaklingurinn og fullveldið Signý Sigurðardóttir skrifar Skoðun Skilvirk núna en ekki ef við göngum í ESB Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Sterkari skólar fyrir öll börn Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Ég hef líka trú á Ögmundi Arnar Sigurðsson skrifar Skoðun „Áður en við segjum já eða nei“ Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Sjá meira
Óvissa í heimsmálunum er meiri í dag en oft áður. Umgjörð alþjóðaviðskipta hefur breyst hratt og áherslur ríkja færst í átt að verndarstefnu, tollum og niðurgreiðslum til að styrkja eigin samkeppnishæfni. Fyrir útflutningsdrifið hagkerfi eins og hið íslenska er þessi þróun krefjandi, því við reiðum okkur á opið aðgengi að mörkuðum og sanngjarna samkeppni. Ýmsar stuðningsaðgerðir erlendis geta verið ósanngjarnar gagnvart lítilli þjóð, en Ísland hvorki getur né þarf að fara þá leið að niðurgreiða starfsemi stórnotenda. Okkar styrkur verður að liggja annars staðar. Í mörgum Evrópuríkjum hefur iðnaður dregist mjög saman, sem birtist hvað skýrast í Þýskalandi þar sem framleiðsla orkusækins iðnaðar hefur dregist saman um 18% frá árinu 2021. Orsökin er meðal annars hátt og sveiflukennt orkuverð og skortur á fyrirsjáanleika. Evrópa leitar nú lausna og horfir meðal annars til langtímasamninga um raforku – leið sem við Íslendingar þekkjum vel og hefur veitt bæði iðnaði og orkufyrirtækjum nauðsynlegan stöðugleika. Iðnaður á Íslandi og í Noregi stendur að mörgu leyti sterkar en víða annars staðar. Hér hafa stórnotendur nýtt langtímasamninga til að vaxa og hafa lagt áherslu á verðmætari framleiðslu. Góður mælikvarði á samkeppnishæfni er einmitt staða iðnaðar – hann stendur sterkur þegar orkufyrirtæki og iðnaður ná að vaxa hönd í hönd. Þættir sem við stjórnum sjálf Til að tryggja samkeppnishæfni Íslands verðum við að einblína á þá þætti sem við stjórnum sjálf. Í fyrsta lagi verðum við að nýta hagkvæma virkjanakosti sem standast alþjóðlegan samanburð. Í öðru lagi verðum við að koma á fót skýru og skilvirku leyfisveitingaferli svo tímalínur standist, án þess að gefinn sé afsláttur af kröfum. Í þriðja lagi er grundvallaratriði að flutningskostnaður raforku sé samkeppnishæfur á alþjóðavísu. Auk þessa spila laun, skattar, fjarlægð frá mörkuðum og aðgengi að vinnuafli lykilhlutverk. Samkeppnishæfnin er summan af öllum þessum þáttum. Það er misskilningur að eftirspurn eftir raforku á Íslandi sé óendanleg; ef við bjóðum ekki samkeppnishæft umhverfi, þá fer eftirspurnin og fjárfestingin annað. Það er þó mikilvægt að halda því til haga að það er ekki jafngilt að vera samkeppnishæf og ódýrust. Til eru svæði í heiminum þar sem stórnotendum hefur staðið til boða lægra raforkuverð en hjá Landsvirkjun. Við kippum okkur ekki upp við það enda er það ekki okkar keppikefli að vera ódýrasti raforkusali til stórnotenda. Staðreyndin er samt sú að við höfum boðið viðskiptavinum okkar samkeppnishæft raforkuverð og viljum geta gert það áfram. Ný tækifæri á sterkum grunni Um 75% af raforku Landsvirkjunar fer til málmbræðslna með langtímasamningum. Þessi starfsemi mun áfram nýta lungann af orkuvinnslunni og myndar traustan grunn. Til samanburðar fara um 3% raforkunnar til gagnavera, en áhugi á þeim iðnaði hefur vaxið hratt. Norðurlöndin hafa komið sér rækilega á kortið í þessari tæknibyltingu og Ísland á þar mikil tækifæri inni. Gagnaverin sem eru í viðskiptum við okkur – atNorth, Verne og Borealis – eiga það sammerkt að hafa hafið starfsemi sína hér á landi. Í kjölfarið komu þau gagnaverum í rekstur í löndunum í kringum okkur. Það er hins vegar umhugsunarefni að við höfum orðið af tækifærum til frekari atvinnuuppbyggingar vegna þess að raforka hefur ekki verið tiltæk til að styðja við vöxt þeirra hér á landi. Markmið okkar er að gagnaver skipi stærri sess í framtíðinni og nái vonandi allt að 10% af raforkusölunni innan fárra ára. Eins bindum við vonir við að nýjar iðngreinar, líkt og landeldi, nái að vaxa og dafna. Við viljum halda áfram að fjölga stoðum útflutnings. Álverin eru frábærir viðskiptavinir með stöðuga raforkunotkun, en með því að bæta við fjölbreyttari iðngreinum styrkjum við verðmætasköpun og lífskjör í landinu til lengri tíma. Framtíðin er björt en krefjandi Samkvæmt nýrri skýrslu Alþjóðaorkustofnunarinnar er „öld raforkunnar“ runnin upp. Raforka er að verða mikilvægasta orkustoð hagkerfa heims og grundvöllur fyrir samkeppnishæfni iðnaðar, stafræna þróun og orkuskipti. Á óvissutímum er það okkar að taka réttar ákvarðanir og horfa fram á veginn. Hjá Landsvirkjun höfum við nýtt fallvötn og jarðhita til verðmætasköpunar í yfir 60 ár. Hugsunin frá upphafi var skýr: að laða að alþjóðlegan iðnað með hagkvæmri orkuvinnslu til að bæta lífskjör á Íslandi. Sú vegferð heldur áfram. Með því að leysa krefjandi verkefnin sem blasa við okkur núna tryggjum við bjartari framtíð fyrir komandi kynslóðir. Höfundur er framkvæmdastjóri Sölu og þjónustu hjá Landsvirkjun.
Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson Skoðun
Skoðun Hvaða áhættu tekur Ísland ef við breytum engu? – Framtíðarsýn til ársins 2050 Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson skrifar
Skoðun Aðildarviðræður eru ekki upplýsingaleit heldur undirbúningur að aðild Gunnar Ármannsson skrifar
Stækkun bílaborgarinnar er ekki sjálfgefin - Ný byggð til norðurs kallar á öflugri almenningssamgöngur Stefán Agnar Finnsson Skoðun