Opið bréf til stjórnar Háskólans á Bifröst Hrafnhildur Theodórsdóttir skrifar 5. febrúar 2026 11:30 Virðulegi formaður stjórnar Háskólans á Bifröst, Ársæll Harðarson Ég skrifa þér sem meistaranemi við skólann og þar með einn af lykilhagaðilum hans. Tilefni bréfsins er sú alvarlega staða sem skapast hefur í kjölfar vantraustsyfirlýsingar akademískra starfsmanna gagnvart rektor og sú upplýsingagjöf sem nemendur hafa, eða öllu heldur hafa ekki fengið vegna málsins. Nemendur eru ekki jaðarhópur í starfsemi háskóla heldur burðarstoð hans. Þeir leggja í verulegar fjárhagslegar, faglegar og persónulegar skuldbindingar með því að hefja nám og treysta því að stjórnarhættir skólans, akademískt umhverfi og orðspor séu þess eðlis að prófgráður þeirra haldi gildi sínu til framtíðar. Í því ljósi er sú staða sem upp er komin sérstaklega alvarleg. Upplýsingagjöf til nemenda hefur að mestu takmarkast við almenn skilaboð frá rektor sjálfum, sem getur eðli máls samkvæmt ekki talist hlutlaus aðili í máli þar sem vantraust beinist persónulega að henni. Þá hefur nemendum nýlega borist bréf undirritað af þér, formanni stjórnar, þar sem ítrekað er lýst yfir fullum stuðningi stjórnar við rektor, án þess að áhyggjur akademískra starfsmanna, forsendur vantraustsins eða ábyrgð stjórnar á meðferð málsins séu teknar til efnislegrar umfjöllunar. Á sama tíma birtast ítrekað í fjölmiðlum upplýsingar sem stangast verulega á við þá mynd sem skólinn dregur upp í samskiptum við nemendur. Þetta skilur nemendur eftir í óvissu og rýrir traust til upplýsingagjafar skólans. Nýlegar fréttir, meðal annars um starfsmannafund þar sem ekki var gert ráð fyrir spurningum og um uppsögn kennara, ýta enn frekar undir tilfinningu um þöggun, skort á samtali og vanhæfni til að takast á við ágreining með uppbyggilegum hætti. Í stað þess að grípa málið og leysa það virðist sem stjórn Bifrastar og stjórnendur skólans auki vandann í hverju skrefi með illa ígrunduðum aðgerðum eins og t.d. að segja upp vinsælum og virtum kennara. Þannig eykst krísan og stækkar. Kannski gætu nemendur í Miðlun og almannatengslum hjálpað, nú eða þeir sem leggja stund á áfalllastjórnun. Sá sem er að drukkna í miðri á, stjórnar ekki björgunaraðgerðum á landi. Rektor er gerandi í málinu og því ætti stjórn skólans kannski aðeins að trimma stuðningsyfirlýsingar sínar niður og ráða sjálfstæðan óháðan aðila til að stýra þessu máli í höfn. Ef ekki er vilji til að mæta kröfum akademískra starfsmanna um að rektor og stjórnendur víki á meðan greitt er úr þá, í það minnsta, takmarkið valdsvið umræddra þannig að nornaveiðar og uppsagnir séu ekki mögulegar í miðri krísu. Sú staðreynd að engin skýr tímalína hefur verið sett fram um meðferð málsins eða næstu skref eykur enn á óöryggi nemenda. Óvissa um framvindu mála, ásamt opinberum yfirlýsingum akademískra starfsmanna um að uppsagnir kunni að verða næsta skref fari rektor ekki frá, skapar verulega áhættu fyrir akademíska starfsemi skólans, gæði kennslu og námsframvindu. Vanmáttug viðbrögð stjórnar skólans, ásamt sífelldum neikvæðum fréttum í fjölmiðlum, rýra orðspor Háskólans á Bifröst með áþreifanlegum hætti. Þegar orðspor háskóla veikist, veikist jafnframt virði þess náms og þeirra prófgráða sem nemendur hafa þegar fjárfest í. Í því samhengi blasir við raunveruleg hætta á því að menntun nemenda gjaldfallist að hluta til vegna ákvarðana, eða skorts á ákvörðunum, sem þeir hafa hvorki aðkomu að né fullnægjandi upplýsingar um. Í ljósi þessa vaknar óhjákvæmilega sú spurning hvort stjórn skólans sé í raun að setja hagsmuni einstaklings ofar heildarhagsmunum stofnunarinnar með því að lýsa ítrekað yfir óskilyrtum stuðningi við rektor, þrátt fyrir vantraust stórs hluta akademískra starfsmanna, vaxandi óstöðugleika og augljósa skaða á orðspori skólans. Slík forgangsröðun samrýmist illa þeirri ábyrgð sem stjórn háskóla ber gagnvart öllum hagaðilum hans. Í ljósi alvarleika málsins óska ég hér með formlega eftir skriflegu svari frá stjórn Háskólans á Bifröst. Ég tel eðlilegt að slíkt svar berist innan hæfilegs tímafrests og óska því eftir því að svar berist innan viku frá dagsetningu þessa bréfs, á þessum sama vettvangi eða til mín persónulega. Virðingarfyllst, Hrafnhildur TheodórsdóttirMeistaranemi í forystu og stjórnun við Háskólann á Bifröst Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Deilur í Háskólanum á Bifröst Háskólar Skóla- og menntamál Mest lesið Eftir Kveiksþátt Anna Björg Jónsdóttir,Hjördís Halldóra Sigurðardóttir Skoðun Ríkið vill minnst tvö og hálft ár milli barnanna þinna Karítas Ólafsdóttir Skoðun Flokkur fólksins tekur í handbremsuna Eyjólfur Ármannsson Skoðun Cornell og klefamenning Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Menning er ekki bisnessplan Birgir Þórarinsson Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir Skoðun Getur Gufunesið talist skapandi hverfi ef Listhúsið lokar? Narfi Þorsteinsson Skoðun Bakslag fyrir barnafjölskyldur í Hafnarfirði Valdimar Víðisson Skoðun Þorum við að tala um sorgina? Stefán Már Gunnlaugsson Skoðun Réttindi eiga að vera raunveruleg Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt skrifar Skoðun Sjónvarpið 60 ára: Þögnin segir líka sögu Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Takk Hörður Jóhann Páll Jóhannsson skrifar Skoðun Firrur um aflareglu fyrir þorsk Ásgeir Daníelsson skrifar Skoðun EES málið, ESA og fullveldi Íslands og tími komin til varna Eggert Guðmundsson skrifar Skoðun Sýnum viljann í verki Aðalbjörg Stefanía Helgadóttir skrifar Skoðun Bókun 35 – þegar molnar undan stjórnkerfinu Aðalsteinn Júlíus Magnússon skrifar Skoðun Pínu sársauki á unga fólkið? Helgi Bárðarson skrifar Skoðun Austurland margborgar sig Ragnar Sigurðsson skrifar Skoðun Þorum við að tala um sorgina? Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Skoðun Verklokafælni stjórnvalda Kjartan Björgvinsson skrifar Skoðun Við getum gert betur Hulda Brá Magnadóttir skrifar Skoðun Hverjum er frelsið ætlað? Guðný S. Bjarnadóttir skrifar Skoðun Bakslag fyrir barnafjölskyldur í Hafnarfirði Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir skrifar Skoðun Skattfé er einnota Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Forvarnadagurinn er í dag María Heimisdóttir skrifar Skoðun Af hverju má ég ekki eiga Chihuahua af því að ég bý í húsnæði fyrir fatlað fólk? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar Skoðun Réttindi eiga að vera raunveruleg Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir skrifar Skoðun Flokkur fólksins tekur í handbremsuna Eyjólfur Ármannsson skrifar Skoðun Áramótaheit ríkisstjórnarinnar Helgi Brynjarsson skrifar Skoðun Menning er ekki bisnessplan Birgir Þórarinsson skrifar Skoðun Þegar allt verður þjónusta Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Ríkið vill minnst tvö og hálft ár milli barnanna þinna Karítas Ólafsdóttir skrifar Skoðun Hvenær eru kjósendur blekktir? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Cornell og klefamenning Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Eftir Kveiksþátt Anna Björg Jónsdóttir,Hjördís Halldóra Sigurðardóttir skrifar Skoðun Almannatryggingar í 90 ár Alma D. Möller skrifar Skoðun Frá styrkjum til stefnumótunar Hrönn Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Boltinn er hjá ykkur Matthías Bjarnason skrifar Sjá meira
Virðulegi formaður stjórnar Háskólans á Bifröst, Ársæll Harðarson Ég skrifa þér sem meistaranemi við skólann og þar með einn af lykilhagaðilum hans. Tilefni bréfsins er sú alvarlega staða sem skapast hefur í kjölfar vantraustsyfirlýsingar akademískra starfsmanna gagnvart rektor og sú upplýsingagjöf sem nemendur hafa, eða öllu heldur hafa ekki fengið vegna málsins. Nemendur eru ekki jaðarhópur í starfsemi háskóla heldur burðarstoð hans. Þeir leggja í verulegar fjárhagslegar, faglegar og persónulegar skuldbindingar með því að hefja nám og treysta því að stjórnarhættir skólans, akademískt umhverfi og orðspor séu þess eðlis að prófgráður þeirra haldi gildi sínu til framtíðar. Í því ljósi er sú staða sem upp er komin sérstaklega alvarleg. Upplýsingagjöf til nemenda hefur að mestu takmarkast við almenn skilaboð frá rektor sjálfum, sem getur eðli máls samkvæmt ekki talist hlutlaus aðili í máli þar sem vantraust beinist persónulega að henni. Þá hefur nemendum nýlega borist bréf undirritað af þér, formanni stjórnar, þar sem ítrekað er lýst yfir fullum stuðningi stjórnar við rektor, án þess að áhyggjur akademískra starfsmanna, forsendur vantraustsins eða ábyrgð stjórnar á meðferð málsins séu teknar til efnislegrar umfjöllunar. Á sama tíma birtast ítrekað í fjölmiðlum upplýsingar sem stangast verulega á við þá mynd sem skólinn dregur upp í samskiptum við nemendur. Þetta skilur nemendur eftir í óvissu og rýrir traust til upplýsingagjafar skólans. Nýlegar fréttir, meðal annars um starfsmannafund þar sem ekki var gert ráð fyrir spurningum og um uppsögn kennara, ýta enn frekar undir tilfinningu um þöggun, skort á samtali og vanhæfni til að takast á við ágreining með uppbyggilegum hætti. Í stað þess að grípa málið og leysa það virðist sem stjórn Bifrastar og stjórnendur skólans auki vandann í hverju skrefi með illa ígrunduðum aðgerðum eins og t.d. að segja upp vinsælum og virtum kennara. Þannig eykst krísan og stækkar. Kannski gætu nemendur í Miðlun og almannatengslum hjálpað, nú eða þeir sem leggja stund á áfalllastjórnun. Sá sem er að drukkna í miðri á, stjórnar ekki björgunaraðgerðum á landi. Rektor er gerandi í málinu og því ætti stjórn skólans kannski aðeins að trimma stuðningsyfirlýsingar sínar niður og ráða sjálfstæðan óháðan aðila til að stýra þessu máli í höfn. Ef ekki er vilji til að mæta kröfum akademískra starfsmanna um að rektor og stjórnendur víki á meðan greitt er úr þá, í það minnsta, takmarkið valdsvið umræddra þannig að nornaveiðar og uppsagnir séu ekki mögulegar í miðri krísu. Sú staðreynd að engin skýr tímalína hefur verið sett fram um meðferð málsins eða næstu skref eykur enn á óöryggi nemenda. Óvissa um framvindu mála, ásamt opinberum yfirlýsingum akademískra starfsmanna um að uppsagnir kunni að verða næsta skref fari rektor ekki frá, skapar verulega áhættu fyrir akademíska starfsemi skólans, gæði kennslu og námsframvindu. Vanmáttug viðbrögð stjórnar skólans, ásamt sífelldum neikvæðum fréttum í fjölmiðlum, rýra orðspor Háskólans á Bifröst með áþreifanlegum hætti. Þegar orðspor háskóla veikist, veikist jafnframt virði þess náms og þeirra prófgráða sem nemendur hafa þegar fjárfest í. Í því samhengi blasir við raunveruleg hætta á því að menntun nemenda gjaldfallist að hluta til vegna ákvarðana, eða skorts á ákvörðunum, sem þeir hafa hvorki aðkomu að né fullnægjandi upplýsingar um. Í ljósi þessa vaknar óhjákvæmilega sú spurning hvort stjórn skólans sé í raun að setja hagsmuni einstaklings ofar heildarhagsmunum stofnunarinnar með því að lýsa ítrekað yfir óskilyrtum stuðningi við rektor, þrátt fyrir vantraust stórs hluta akademískra starfsmanna, vaxandi óstöðugleika og augljósa skaða á orðspori skólans. Slík forgangsröðun samrýmist illa þeirri ábyrgð sem stjórn háskóla ber gagnvart öllum hagaðilum hans. Í ljósi alvarleika málsins óska ég hér með formlega eftir skriflegu svari frá stjórn Háskólans á Bifröst. Ég tel eðlilegt að slíkt svar berist innan hæfilegs tímafrests og óska því eftir því að svar berist innan viku frá dagsetningu þessa bréfs, á þessum sama vettvangi eða til mín persónulega. Virðingarfyllst, Hrafnhildur TheodórsdóttirMeistaranemi í forystu og stjórnun við Háskólann á Bifröst
Skoðun Stríð Rússlands gegn utanríkisviðskiptum Úkraínu er stríð gegn fæðuöryggi heimsins Clara Ganslandt skrifar
Skoðun Þorum við að banna Airbnb eða erum við líka siðferðislegir hugleysingjar? Helen Ólafsdóttir skrifar
Skoðun Af hverju má ég ekki eiga Chihuahua af því að ég bý í húsnæði fyrir fatlað fólk? Ingibjörg Dóra Scheving Bjarnadóttir skrifar