Ævintýri á slóðum Vesturfara Karítas Hrundar Pálsdóttir skrifar 28. janúar 2026 09:30 Ég fékk þann heiður að fara sem einskonar sendiherra Snorra-verkefnisins til Manitoba í Kanada síðasta sumar. Snorraverkefnið, í nánu samstarfi við ÞFÍ, leitast við að styrkja tengslin á milli Íslendinga og Vestur-Íslendinga með ferðum fyrir ungt fólk þar sem það fær að kynnast sögunni og mynda tengsl við ættingja. Ég fór sjálf til vesturstrandar Kanada og Bandaríkjanna árið 2019 og hitti nákominn frænda en hann og langamma mín voru systkinabörn. Það er alveg magnað að fá að upplifa á eigin skinni hversu stutt er frá Vesturferðunum sem ég lærði um í 9. bekk í grunnskóla. Meðal hápunkta ferðar minnar til Kanada árið 2025 var að fá að kynnast börnum og unglingum í sumarbúðunum Icelandic Camp í Gimli og fá að kenna þeim íslensku. Í gegnum leiki, lestur og söng lærðu krakkarnir meðal annars litina, tölurnar, mánuðina og gátu sagt til um aldur og afmælisdag. Þá sungu þau Bíbí og blaka og Krummi krunkar úti með eftirtektarverðum framburði. Íslendingadagurinn (ekki láta blekkjast, þetta er fjögurra daga hátíð) kom svo skemmtilega á óvart með fjölbreyttum viðburðum: sandkastalakeppni, tískusýningu, skrúðgöngu, íslenskum mat og svo framvegis. Þetta var um Verslunarmannahelgina og eins og vill verða þá helgi á Íslandi myndaðist mikil ættarmótastemning. Það var mikil gleði og fólk ánægt að hittast og fagna sameiginlegri sögu og uppruna. Það dýrmætasta við ferðina var samt allt fólkið sem ég kynntist og sú mikla gestrisni sem ég mér var sýnd. Þau buðu mig velkomna sem eina úr fjölskyldunni. Til gamans má geta að ég kynntist stelpu að nafni Anna Sóley Pálsson. Hún er Pálsson en ég Pálsdóttir og báðar eigum við „ömmu Svövu“. Það er dýrmæt tenging. Nú í sumar stendur Snorraverkefnið aftur fyrir ferð til vesturstrandar Kanada og Bandaríkjanna, á sömu slóðir og ég heimsótti árið 2019. Ég mæli með svona ævintýraferð fyrir alla á aldrinum 20 til 30 ára. Mér fannst saga Vestur-Íslendinganna verða mér ljóslifandi en auk þess fór ég á hafnarboltaleik, í útsýnisflug og á vínekru svo eitthvað sé nefnt og fékk höfðinglegar móttökur hvar sem ég kom. Áhugasamir geta mætt á kynningarfund 5. febrúar klukkan 18:00 á Óðinsgötu 7 en umsóknarfrestur er til 16. febrúar, nánari upplýsingar á snorri.is. Höfundur var Snorri West Alumni Intern árið 2025 og þátttakandi í Snorra West 2019. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Íslendingar erlendis Kanada Mest lesið Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Brjóstagjöf er svoddan streð… Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Stækkum kökuna í stað þess að sneiða hana þynnra Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Er þetta ásættanleg frammistaða íslenskrar stjórnsýslu? Þorsteinn Narfason skrifar Skoðun Forsjálni því þetta reddast ekki Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun Flokkur fólksins og fjárlögin Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Svargrein við grein Hauks Arnþórssonar Jón Sigurgeirsson skrifar Skoðun Sjálfstæðisflokkurinn og Bókun 35. Fullveldi eftir hentugleikum? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Hvar er náungakærleikurinn? Steindór J. Erlingsson skrifar Skoðun Það sem gerist þegar við segjum frá Olga Björt Þórðardóttir skrifar Skoðun Brýtur innviðaráðherra lög, aftur? Örvar Marteinsson skrifar Skoðun Ekkert okkar á að ganga þennan veg eitt Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Kerfið sem sýndarveruleiki Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? Jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Sjá meira
Ég fékk þann heiður að fara sem einskonar sendiherra Snorra-verkefnisins til Manitoba í Kanada síðasta sumar. Snorraverkefnið, í nánu samstarfi við ÞFÍ, leitast við að styrkja tengslin á milli Íslendinga og Vestur-Íslendinga með ferðum fyrir ungt fólk þar sem það fær að kynnast sögunni og mynda tengsl við ættingja. Ég fór sjálf til vesturstrandar Kanada og Bandaríkjanna árið 2019 og hitti nákominn frænda en hann og langamma mín voru systkinabörn. Það er alveg magnað að fá að upplifa á eigin skinni hversu stutt er frá Vesturferðunum sem ég lærði um í 9. bekk í grunnskóla. Meðal hápunkta ferðar minnar til Kanada árið 2025 var að fá að kynnast börnum og unglingum í sumarbúðunum Icelandic Camp í Gimli og fá að kenna þeim íslensku. Í gegnum leiki, lestur og söng lærðu krakkarnir meðal annars litina, tölurnar, mánuðina og gátu sagt til um aldur og afmælisdag. Þá sungu þau Bíbí og blaka og Krummi krunkar úti með eftirtektarverðum framburði. Íslendingadagurinn (ekki láta blekkjast, þetta er fjögurra daga hátíð) kom svo skemmtilega á óvart með fjölbreyttum viðburðum: sandkastalakeppni, tískusýningu, skrúðgöngu, íslenskum mat og svo framvegis. Þetta var um Verslunarmannahelgina og eins og vill verða þá helgi á Íslandi myndaðist mikil ættarmótastemning. Það var mikil gleði og fólk ánægt að hittast og fagna sameiginlegri sögu og uppruna. Það dýrmætasta við ferðina var samt allt fólkið sem ég kynntist og sú mikla gestrisni sem ég mér var sýnd. Þau buðu mig velkomna sem eina úr fjölskyldunni. Til gamans má geta að ég kynntist stelpu að nafni Anna Sóley Pálsson. Hún er Pálsson en ég Pálsdóttir og báðar eigum við „ömmu Svövu“. Það er dýrmæt tenging. Nú í sumar stendur Snorraverkefnið aftur fyrir ferð til vesturstrandar Kanada og Bandaríkjanna, á sömu slóðir og ég heimsótti árið 2019. Ég mæli með svona ævintýraferð fyrir alla á aldrinum 20 til 30 ára. Mér fannst saga Vestur-Íslendinganna verða mér ljóslifandi en auk þess fór ég á hafnarboltaleik, í útsýnisflug og á vínekru svo eitthvað sé nefnt og fékk höfðinglegar móttökur hvar sem ég kom. Áhugasamir geta mætt á kynningarfund 5. febrúar klukkan 18:00 á Óðinsgötu 7 en umsóknarfrestur er til 16. febrúar, nánari upplýsingar á snorri.is. Höfundur var Snorri West Alumni Intern árið 2025 og þátttakandi í Snorra West 2019.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar