Varhugaverð sjónarmið eða raunsæ leið? Eggert Sigurbergsson skrifar 2. október 2025 10:30 Fyrirlestur Guy Verhofstadt og ummæli Daða Más á landsfundi Viðreisnar hafa vakið umræðu um stöðu Íslands í breyttum heimi. Þótt ýmislegt sé rétt í þeim greiningum sem fram koma, er mikilvægt að horfast í augu við það að aukið samstarf við Evrópu er ekki endilega einfaldasta eða besta lausnin fyrir Ísland. Fyrst og fremst verður að hafa í huga að þótt aukin samvinna Evrópuríkja sé nauðsynleg á þessum óvissutímum, er það ekki endilega sama og að Ísland eigi að ganga lengra inn í það samstarf en þegar er. Sjálfstæði Íslands, sem hefur verið grunnstoð velmegunar, gæti verið í hættu ef farið er út í að afsala sér meira fullveldi. Það má ekki gleyma því að sagan sýnir að bestu ákvarðanirnar fyrir Ísland eru þær sem tekin eru í ljósi eigin þarfa og hagsmuna, ekki annarra. Í öðru lagi er það umdeilt að innganga í Evrópusambandið eða upptaka evru myndi bæta efnahagsstöðu okkar. Ísland hefur lengi staðið sig vel með eigin mynt og sjálfstæða peningastefnu, sem hefur reynst mikilvægt tæki til að bregðast við efnahagslegum sveiflum. Að taka upp sameiginlega mynt myndi þýða að við misstum stjórn á þessu tæki og yrðum háð ákvörðunum seðlabanka Evrópu. Þetta væri stórhættulegt fyrir okkar viðkvæma efnahag, sem reiðir sig mikið á útflutning og ferðaþjónustu. Að lokum er nauðsynlegt að hafa í huga öryggishagsmuni Íslands. Það er mikilvægt að Ísland sé ekki varnarlaust, en það þýðir ekki endilega að aukið samstarf við Evrópu sé eina lausnin. NATO-aðild hefur lengi verið hornsteinn íslenskra öryggishagsmuna og hefur tryggt að við getum lifað í friði. Að stefna að enn meiri samþættingu við Evrópu gæti veikt okkar tengsl við Bandaríkin, sem hafa verið einn helsti bakhjarl okkar á sviði varnarmála. Í stað þess að horfa til Evrópu sem einu björgunarleiðina, ættum við frekar að halda áfram að styrkja þær stoðir sem þegar hafa gefist okkur vel og nýta okkar stöðu til að vinna með fjölbreyttum samstarfsaðilum um allan heim. Ábyrgðin sem fylgir því að vera sjálfstæð þjóð er mikil, en við höfum sýnt að við erum fær um að bera hana. Höfundur lærði viðskipta- og sjávarútvegsfræði við Háskólann á Akureyri. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Eggert Sigurbergsson Mest lesið Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? jóhann Rúnar Pálsson Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson Skoðun Skoðun Skoðun Erum við að grafa undan lýðræðinu? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Berð þú ábyrgð á stafrænni útilokun fólks með fötlun? Rósa María Hjörvar skrifar Skoðun Hvernig förum við með valdið? Halla Hrund Logadóttir skrifar Skoðun Gervi hvað? Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun 11 ógnir sem Ísland þarf að búa sig undir Ingólfur Shahin skrifar Skoðun Hvenær er faglegt að spyrja fagfólk? Kristín Ólafsdóttir skrifar Skoðun Ef fréttir eru nauðsynjavara, hver á að borga? Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Reynsla, fagmennska og framtíð SÁÁ Jón Páll Hallgrímsson skrifar Skoðun Próf eiga að vera áttaviti, ekki áfangastaður Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun Við getum ekki sagt körlum að tala og svo ekki hlustað Grétar Björnsson skrifar Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar Skoðun Höfum við tíma fyrir börnin okkar? jóhann Rúnar Pálsson skrifar Skoðun Lindsay Clancy: Konur eru „hysterískar” þegar það hentar þeim Íris Erlingsdóttir skrifar Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Bilið sem skilningurinn fyllir ekki Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Marta Kos verður að virða niðurstöðuna Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þegar góður ásetningur skilur börn eftir Guðjóna Eygló Friðriksdóttir skrifar Skoðun Gagnaver, Verne og Ísrael Halldór Reynisson skrifar Skoðun Sterkari innviðir fyrir STEM menntun Huld Hafliðadóttir skrifar Skoðun Ísland sagði nei – en sagði það nei við Evrópu? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun EES-samningurinn og regluverk atvinnulífsins Ólafur Stephensen skrifar Skoðun Ábyrgur hagsmunaseggur eða óábyrgt fórnarlamb? Þórdís Hólm Filipsdóttir skrifar Skoðun Milljón hugmyndir, hundrað tímamót Sigvaldi Einarsson skrifar Skoðun Fjórða valdið? En það ert þú! Þorsteinn J. Vilhjálmsson skrifar Skoðun Að velta eigin sök á aðra Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun Próf, einkunnir og (PISA) mat á skólakerfi. Hluti 1. Jón Torfi Jónasson skrifar Skoðun Hvers eiga börnin að gjalda? Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Á að mismuna lántökum? Jón Guðni Ómarsson skrifar Skoðun Þegar öll hafa svörin skiptir hugsunin mestu Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Bubbi Morthens og endalok alheimsins Kristján Logason skrifar Sjá meira
Fyrirlestur Guy Verhofstadt og ummæli Daða Más á landsfundi Viðreisnar hafa vakið umræðu um stöðu Íslands í breyttum heimi. Þótt ýmislegt sé rétt í þeim greiningum sem fram koma, er mikilvægt að horfast í augu við það að aukið samstarf við Evrópu er ekki endilega einfaldasta eða besta lausnin fyrir Ísland. Fyrst og fremst verður að hafa í huga að þótt aukin samvinna Evrópuríkja sé nauðsynleg á þessum óvissutímum, er það ekki endilega sama og að Ísland eigi að ganga lengra inn í það samstarf en þegar er. Sjálfstæði Íslands, sem hefur verið grunnstoð velmegunar, gæti verið í hættu ef farið er út í að afsala sér meira fullveldi. Það má ekki gleyma því að sagan sýnir að bestu ákvarðanirnar fyrir Ísland eru þær sem tekin eru í ljósi eigin þarfa og hagsmuna, ekki annarra. Í öðru lagi er það umdeilt að innganga í Evrópusambandið eða upptaka evru myndi bæta efnahagsstöðu okkar. Ísland hefur lengi staðið sig vel með eigin mynt og sjálfstæða peningastefnu, sem hefur reynst mikilvægt tæki til að bregðast við efnahagslegum sveiflum. Að taka upp sameiginlega mynt myndi þýða að við misstum stjórn á þessu tæki og yrðum háð ákvörðunum seðlabanka Evrópu. Þetta væri stórhættulegt fyrir okkar viðkvæma efnahag, sem reiðir sig mikið á útflutning og ferðaþjónustu. Að lokum er nauðsynlegt að hafa í huga öryggishagsmuni Íslands. Það er mikilvægt að Ísland sé ekki varnarlaust, en það þýðir ekki endilega að aukið samstarf við Evrópu sé eina lausnin. NATO-aðild hefur lengi verið hornsteinn íslenskra öryggishagsmuna og hefur tryggt að við getum lifað í friði. Að stefna að enn meiri samþættingu við Evrópu gæti veikt okkar tengsl við Bandaríkin, sem hafa verið einn helsti bakhjarl okkar á sviði varnarmála. Í stað þess að horfa til Evrópu sem einu björgunarleiðina, ættum við frekar að halda áfram að styrkja þær stoðir sem þegar hafa gefist okkur vel og nýta okkar stöðu til að vinna með fjölbreyttum samstarfsaðilum um allan heim. Ábyrgðin sem fylgir því að vera sjálfstæð þjóð er mikil, en við höfum sýnt að við erum fær um að bera hana. Höfundur lærði viðskipta- og sjávarútvegsfræði við Háskólann á Akureyri.
Skoðun Blómleg ferðaþjónusta skilar sér heim til íslenskra samfélaga Sigfinnur Björnsson skrifar
Skoðun Óþægilegar niðurstöður gera könnun ekki ómarktæka Ingrid Kuhlman,Svanur Sigurbjörnsson skrifar