Skoðun

Vig­dís, Hildur og karlarnir

Karl Guðlaugsson skrifar

Afi minn var verkamaður. Hann var heiðarlegur, réttsýnn, forvitinn og framsýnn. Framsýnin fólst einna helst í því að hann sá fyrir sér betri framtíð öllum til handa með auknum réttindum kvenna. Ég varð vitni að því örfáum dögum áður en Vigdís Finnbogadóttir var kjörin forseti þegar afi „jarðaði“ samtal nokkurra hrokafullra karla sem gerðu grín að framboði Vigdísar til forseta. Við þekkjum framhaldið. Í kjölfar Vigdísar fengum við ísbrjóta eins og Ingibjörgu Sólrúnu Gísladóttur, Guðfinnu Bjarnadóttur, fleiri og fleiri. Afi reyndist sannspár. Í hverri viku sjáum við fréttir í dagblöðum af glæsilegum greindum konum sem ráðnar eru í gömlu rótgrónu karlastörfin. Núna, akkúrat núna, er tæpur sólarhringur til borgarstjórnarkosninga. Ætli afar í Reykjavík séu jafn framsýnir og Hallur afi minn?

Höfundur er stoltur afi og áhugamaður um pólitík.



Athugið. Vísir hvetur lesendur til að skiptast á skoðunum. Allar athugasemdir eru á ábyrgð þeirra er þær rita. Lesendur skulu halda sig við málefnalega og hófstillta umræðu og áskilur Vísir sér rétt til að fjarlægja ummæli og/eða umræðu sem fer út fyrir þau mörk. Vísir mun loka á aðgang þeirra sem tjá sig ekki undir eigin nafni eða gerast ítrekað brotlegir við ofangreindar umgengnisreglur.



Velkomin á Vísi. Þessi vefur notar vafrakökur. Sjá nánar.