Kaldar kveðjur Ragnar Þór Ingólfsson skrifar 9. mars 2021 19:00 Ingibjörg Ósk Birgisdóttir, helsti stuðningsmaður mótframboðsins til formanns VR, skrifar afar rætna grein um mig persónulega, sem ég kippi mér ekki upp við, en það eru atriði í greininni sem ekki er hægt að láta eftir ósvarað. Greininni er dreift af mótframboðinu, væntanlega sem stefnu og skoðun. Mér er sjaldan misboðið þegar gæslufólk séhagsmuna skrifa gegn launafólki, tek því meira sem hvatningu í að gera betur. En þegar einhver úr okkar eigin röðum skrifar með þessum hætti þá staldrar maður við og er verulega hugsi. Ingibjörg Ósk Birgisdóttir skrifar í grein sem hún kallar „Áhugalítill formaður VR“ „Helsta verk Ragnars Þórs á sviði sjúkrasjóðs VR var að rýra réttindi VR-inga stórlega með fullkomlega ábyrgðarlausri auglýsingaherferð um kulnun, sem varð til þess að ásókn í sjóði stéttarfélaganna óx upp úr öllu valdi svo að stefnir í algjört óefni. Og nú stýrir Ragnar kostnaðarsamri auglýsingaherferð VR um stuðningslán til heimilanna, sem er dæmigert innihaldslaust og ófjármagnað loforð lýðskrumara í aðdraganda kosninga.“ Mótframboðið vill meina að þúsundir félagsmanna okkar, og annara stéttarfélaga, séu að gera sér upp veikindi. Vegna þess að þau sáu auglýsingu frá VR. Að þúsundir kvenna, margar hverjar einstæðar mæður, hafi ekki örmagnast vegna langvarandi álags heldur hafi fengið hugmynd í gegnum auglýsingaherferð VR um hvernig svindla megi á sjúkrasjóðum stéttarfélaganna eða ná út úr þeim peningum. Ég á bara ekki til eitt einasta aukatekið orð. Kulnun og streita eru ekki einhver hugtök heldur mjög alvarlegt ástand sem rekja má til margra samliggjandi þátta. Kvíði og langvarandi áhyggjur og álag brjóta niður fólk og fjölskyldur. Einkennin geta verið mjög alvarleg og afleiðingarnar skelfilegar og langvarandi. Það þekkja allir sem þekkja til eða hafa lent í sjálfir. Það var ekki að ástæðulausu að við fórum í herferðina á sínum tíma. Vegna þess að ásókn í sjúkrasjóði okkar og fleiri stéttarfélaga var orðin ósjálfbær og hafa flest öll félög þurftu að skerða réttindin. Staðan var orðin ósjálfbær áður en við fórum af stað með herferðina. Hvaða heilvita manni dytti í hug að fara í slíka herferð ef vandinn væri ekki til staðar? Við í VR og ég sem stjórnarmaður í VIRK starfsendurhæfingu þrýstum einnig á forvarnarátak og víðtækar rannsóknir á því hvað veldur, að í okkar ríka og gjöfula samfélagi er fólk sem er hreinlega að gefast upp í stórum stíl. Við höfum kallað til hæfasta fólkið á því sviði og allir sammála um að mikill vandi er til staðar og mikilvægi þess að vinna saman að lausnum og gera allt sem í okkar valdi stendur til að vinna gegn þessari þróun og hjálpa þeim sem lenda á vegg. Hjálpa fólki við að þekkja einkennin og grípa inn áður en illa fer. Aldrei hefur nokkrum dottið það til hugar að fólk sé að gera sér upp veikindin. Það vita sérfræðingar okkar sem taka á móti fárveiku fólki og hjálpar því að styrkja sig og komast aftur út á vinnumarkaðinn. Dapurlegast af öllu er að Ingibjörg Ósk veit þetta en kýs að fara þessa ógeðfelldu leið til að opinbera persónulega óvild í minn garð. Þá tekur steininn úr þegar hún gagnrýnir baráttu okkar fyrir frekari aðgerðum stjórnvalda um að bregðast við tekjufalli þúsunda félagsmanna okkar, og tugþúsunda annara, sem eru atvinnulausir og ná ekki endum saman. Félagsmenn okkar sem þurfa að velja á milli þess að kaupa mat eða borga reikninga. Þurfa að neita sér og börnum sínum um eðlilega þáttöku í samfélaginu vegna fjárhagsstöðu. Ingibjörg kallar þetta „dæmigert innihaldslaust og ófjármagnað loforð lýðskrumara“ Ingibjörg Ósk hefur um áraraðir unnið innan verkalýðshreyfingarinnar. Unnið af miklum heilindum og til gagns fyrir félagsmenn okkar og samfélagið allt. Ingibjörg Ósk er með duglegri konum sem ég hef kynnst og starfað með innan VR og hreyfingarinnar. Hún er hinsvegar mjög ósátt við þær breytingar sem orðið hafa innan okkar raða og ASÍ. Hún kýs að taka það út á mér persónulega. Ég trúi því að það sé ástæðan fyrir skrifum hennar og að persónuleg óvild í minn garð hafi farið út fyrir allt velsæmi í þessu tilfelli. Þetta er allavega ekki sú Ingibjörg sem ég þekki og starfaði með um árabil innan hreyfingarinnar. Hvort þessi skrif Ingibjargar endurspegli viðhorf mótframboðsins get ég ekki svarað til um, en kaldari verða kveðjurnar ekki í garð þeirra sem hafa örmagnast eða misst vinnu. Ég vil nota tækifærið og biðja fólk um að gæta orða sinna í athugasemdum. Við Ingibjörg Ósk höfum verið ósammála um margt, eins og leiðir að markmiðum. Við höfum líka verið sammála og ég veit að hún brennur fyrir verkalýðsmálum og hefur alltaf gert. Ég ætla því ekki að dæma hana út frá þessari einu grein, eða skoðun hennar á mér eða mínun verkum, heldur störfum hennar fyrir VR síðastliðin 10 ár. Höfundur er formaður VR. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Ragnar Þór Ingólfsson Formannskjör í VR Mest lesið Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason Skoðun Skoðun Skoðun Óvissa í aðfangaöflun landbúnaðar Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Neitunarvaldið Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Mitt heimili, mín rödd Joanna Marcinkowska skrifar Skoðun Óásættanleg seinkun — hvalirnir munu borga fyrir það Arne Feuerhahn skrifar Skoðun Viltu ekki bara fá þér kött? Signý Jóhannesdóttir skrifar Skoðun Vekjum Vífilsstaði - Úr biðstöðu í bæjarbrag Jón Bjarni Steinsson skrifar Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Um borgarlínur í Skandinavíu Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Leysum húsnæðisvandann til frambúðar Guðjón Sigurbjartsson skrifar Skoðun Óboðlegar samgöngur til Eyja Guðrún Hafsteinsdóttir skrifar Skoðun Berum höfuðið hátt áfram Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Hefjum uppbyggingu miðbæjar Egilsstaða Jóhann Hjalti Þorsteinsson skrifar Skoðun Lokakaflinn í lífinu er jafn mikilvægur og upphafskaflinn Tristan Gribbin skrifar Skoðun Hugsuðir framtíðarinnar sitja aftast í bekknum Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Hólar í hjartastað Sólrún Harðardóttir skrifar Skoðun Að verða Akureyringur Zane Brikovska skrifar Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Öruggt húsnæði fyrir alla Guðmundur Ingi Þóroddsson skrifar Skoðun Skóli án aðgreiningar krefst raunverulegrar þjónustu Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Breyttur bær Erna Kristín Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hvar stendur hnífurinn í kúnni, Kristrún? Inga Fanney Rúnarsdóttir skrifar Skoðun Reykjavík getur gripið börn fyrr Steinunn Gyðu- og Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Höfnum framtíðinni sem aldrei kom Bjarni Guðjónsson skrifar Skoðun Nýjar skýrslur um hraunavá styrkja undirbúning Hafnarfjarðarbæjar Valdimar Víðisson skrifar Skoðun Hættulegar skólalóðir Karólína Helga Símonardóttir skrifar Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson skrifar Skoðun Þegar lausnin er að stytta menntun, þá er eitthvað að! Svava Björg Mörk skrifar Skoðun Hverfin hverfast um íþróttafélögin Birkir Ingibjartsson skrifar Skoðun Húsnæði er ekki lúxus – rödd ungu kynslóðarinnar Aleksandra Jania skrifar Skoðun Aftur til fortíðar – leikskólinn sem réttur eða geymsla? Kristín Dýrfjörð skrifar Sjá meira
Ingibjörg Ósk Birgisdóttir, helsti stuðningsmaður mótframboðsins til formanns VR, skrifar afar rætna grein um mig persónulega, sem ég kippi mér ekki upp við, en það eru atriði í greininni sem ekki er hægt að láta eftir ósvarað. Greininni er dreift af mótframboðinu, væntanlega sem stefnu og skoðun. Mér er sjaldan misboðið þegar gæslufólk séhagsmuna skrifa gegn launafólki, tek því meira sem hvatningu í að gera betur. En þegar einhver úr okkar eigin röðum skrifar með þessum hætti þá staldrar maður við og er verulega hugsi. Ingibjörg Ósk Birgisdóttir skrifar í grein sem hún kallar „Áhugalítill formaður VR“ „Helsta verk Ragnars Þórs á sviði sjúkrasjóðs VR var að rýra réttindi VR-inga stórlega með fullkomlega ábyrgðarlausri auglýsingaherferð um kulnun, sem varð til þess að ásókn í sjóði stéttarfélaganna óx upp úr öllu valdi svo að stefnir í algjört óefni. Og nú stýrir Ragnar kostnaðarsamri auglýsingaherferð VR um stuðningslán til heimilanna, sem er dæmigert innihaldslaust og ófjármagnað loforð lýðskrumara í aðdraganda kosninga.“ Mótframboðið vill meina að þúsundir félagsmanna okkar, og annara stéttarfélaga, séu að gera sér upp veikindi. Vegna þess að þau sáu auglýsingu frá VR. Að þúsundir kvenna, margar hverjar einstæðar mæður, hafi ekki örmagnast vegna langvarandi álags heldur hafi fengið hugmynd í gegnum auglýsingaherferð VR um hvernig svindla megi á sjúkrasjóðum stéttarfélaganna eða ná út úr þeim peningum. Ég á bara ekki til eitt einasta aukatekið orð. Kulnun og streita eru ekki einhver hugtök heldur mjög alvarlegt ástand sem rekja má til margra samliggjandi þátta. Kvíði og langvarandi áhyggjur og álag brjóta niður fólk og fjölskyldur. Einkennin geta verið mjög alvarleg og afleiðingarnar skelfilegar og langvarandi. Það þekkja allir sem þekkja til eða hafa lent í sjálfir. Það var ekki að ástæðulausu að við fórum í herferðina á sínum tíma. Vegna þess að ásókn í sjúkrasjóði okkar og fleiri stéttarfélaga var orðin ósjálfbær og hafa flest öll félög þurftu að skerða réttindin. Staðan var orðin ósjálfbær áður en við fórum af stað með herferðina. Hvaða heilvita manni dytti í hug að fara í slíka herferð ef vandinn væri ekki til staðar? Við í VR og ég sem stjórnarmaður í VIRK starfsendurhæfingu þrýstum einnig á forvarnarátak og víðtækar rannsóknir á því hvað veldur, að í okkar ríka og gjöfula samfélagi er fólk sem er hreinlega að gefast upp í stórum stíl. Við höfum kallað til hæfasta fólkið á því sviði og allir sammála um að mikill vandi er til staðar og mikilvægi þess að vinna saman að lausnum og gera allt sem í okkar valdi stendur til að vinna gegn þessari þróun og hjálpa þeim sem lenda á vegg. Hjálpa fólki við að þekkja einkennin og grípa inn áður en illa fer. Aldrei hefur nokkrum dottið það til hugar að fólk sé að gera sér upp veikindin. Það vita sérfræðingar okkar sem taka á móti fárveiku fólki og hjálpar því að styrkja sig og komast aftur út á vinnumarkaðinn. Dapurlegast af öllu er að Ingibjörg Ósk veit þetta en kýs að fara þessa ógeðfelldu leið til að opinbera persónulega óvild í minn garð. Þá tekur steininn úr þegar hún gagnrýnir baráttu okkar fyrir frekari aðgerðum stjórnvalda um að bregðast við tekjufalli þúsunda félagsmanna okkar, og tugþúsunda annara, sem eru atvinnulausir og ná ekki endum saman. Félagsmenn okkar sem þurfa að velja á milli þess að kaupa mat eða borga reikninga. Þurfa að neita sér og börnum sínum um eðlilega þáttöku í samfélaginu vegna fjárhagsstöðu. Ingibjörg kallar þetta „dæmigert innihaldslaust og ófjármagnað loforð lýðskrumara“ Ingibjörg Ósk hefur um áraraðir unnið innan verkalýðshreyfingarinnar. Unnið af miklum heilindum og til gagns fyrir félagsmenn okkar og samfélagið allt. Ingibjörg Ósk er með duglegri konum sem ég hef kynnst og starfað með innan VR og hreyfingarinnar. Hún er hinsvegar mjög ósátt við þær breytingar sem orðið hafa innan okkar raða og ASÍ. Hún kýs að taka það út á mér persónulega. Ég trúi því að það sé ástæðan fyrir skrifum hennar og að persónuleg óvild í minn garð hafi farið út fyrir allt velsæmi í þessu tilfelli. Þetta er allavega ekki sú Ingibjörg sem ég þekki og starfaði með um árabil innan hreyfingarinnar. Hvort þessi skrif Ingibjargar endurspegli viðhorf mótframboðsins get ég ekki svarað til um, en kaldari verða kveðjurnar ekki í garð þeirra sem hafa örmagnast eða misst vinnu. Ég vil nota tækifærið og biðja fólk um að gæta orða sinna í athugasemdum. Við Ingibjörg Ósk höfum verið ósammála um margt, eins og leiðir að markmiðum. Við höfum líka verið sammála og ég veit að hún brennur fyrir verkalýðsmálum og hefur alltaf gert. Ég ætla því ekki að dæma hana út frá þessari einu grein, eða skoðun hennar á mér eða mínun verkum, heldur störfum hennar fyrir VR síðastliðin 10 ár. Höfundur er formaður VR.
Skoðun „Sælla er að gefa en þiggja“ – Hvað getum við lagt til innan ESB? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Öflug íþróttastefna fyrir öflugt samfélag Guðmundur Benóný Baldvinsson,Maria Araceli,Þorsteinn Hjartarson skrifar
Skoðun Nýjar skýrslur um hraunavá styrkja undirbúning Hafnarfjarðarbæjar Valdimar Víðisson skrifar
Skoðun Þegar dómar festa brot í sessi: Eru íslenskir dómstólar að brjóta á börnum? Brjánn Jónsson skrifar