Covid-19 og afleiðingar Vilhelm Jónsson skrifar 5. mars 2020 10:00 Á sama tíma og landlæknisembættið málar sig skrautfjöðrum þessa dagana í fjölmiðlum eftir að hafa vaknað af Þyrnirósarsvefni er þeim tíðrætt um hversu mikilli festu þeir telja sig hafa náð við að sporna gegn útbreiðslu COVID-19 veirunnar, þó svo að ferðamenn streymi til landsins eftirlitslítið frá sýktum löndum. Framangreindu ástandi má helst líkja við öflugt slökkvilið, sem tækist aldrei að afstýra eldsvoða fengju brennuvargar að kveikja eld að vild eða viðhafa dómgreindarleysi. Það þarf ekki að spóla marga fréttatíma aftur frá síðasta mánuði eða vafra um á vefmiðlum til að átta sig á hversu handahófskennt verklag heilbrigðisyfirvalda er og hversu óábyrgt háttalag þau hafa viðhaft með sóttvarnalækni í fararbroddi. Það er löngu orðið tímabært að takast á við COVID 19 af meiri þunga og yfirvegun ekki síst við Flugstöð Leifs Eiríkssonar eigi að afstýra gósentíð útfarastofa. Þó svo að framlína sóttvarna og þeirra sem skreyta sig gyltum borðum og medalíum geti þessa dagana tilkynnt um hversu fólk hafi það gott í sóttkví og sýktir séu lítið veikir, er ekki óvarlegt að íhuga að fréttaflutningur geti orðið með öðrum og dapurlegri hætti. Lítið kemur frá landlæknisembættinu til forvarnar þeim sem eru með undirliggjandi sjúkdóma og eru veilir fyrir, þó svo að sleifarlegt verklag hafi aftur og aftur komið fram á vefmiðlum. Vandséð er að sóttkví í hjarta borgarinnar sé vænlegur kostur þeirra sem þurfa að takast á við að vera lokaðir af í óhentugu húsnæði og takast á við sóttkví og einangrun, ásamt því að hafa ekkert við að vera. Tæplega er það mjög traustvekjandi að einmana og illa áttaður ferðamaður, eða hver svo sem á í hlut sem þarf að takast á við sóttkví ásamt ferðafrelsi, ráfi um miðborgina sér til dægrastyttingar. Það hefði verið mun eðlilegra að rýma fangelsið á Hólmsheiði, og nýta það sem sóttkví, þar sem er góð sjúkraaðstaða og afgirt svæði innan- sem utandyra, í ljósi þess hversu alvarlegt ástand (sjálfskaparvíti) er að skapast. Stundum þarf að taka meiri hagsmuni fram yfir minni þegar mikið liggur við, í það minnsta stafar þjóðinni meiri hætta af COVID-19 en þeim sem dvelja á Hólmsheiðinni. Þar að auki er óforsvaranlegt að þeir sem eru að sitja af sér minniháttar brot séu hafðir í rammgirtu fangelsi eins og um harðsvíraða glæpamenn sé að ræða, og hafa þar að auki ekkert uppbyggilegra við að vera en að bryðja geðlyf. Þó svo að um huglægt mat sé að ræða mælir nánast allt með því að staðsetning á góðri sóttvarnaraðstöðu væri betur fyrir komið á Hólmsheiðinni, ekki síst ef embættiskerfinu tekst enn og aftur að sýna hversu óábyrgt heilbrigðiskerfið er, og flest bendir til að svo sé. Öryggi starfsmanna og sjúklinga yrði væntanlega í alla staði margfalt betra og árangursríkara. Einnig hefði mátt koma upp gámabúðum eftir þörfum á afgirtu svæði og nýta síðar með öðrum hætti. Landlæknisembættið með heilbrigðisráðherra í fararbroddi hefur ítrekað drullað upp á bak og má helst ætla að eina sem þau kunni sé smáskammtalækningar, yfirklór og yfirhylmingar. Kastljósþættir undangenginna ára gefa því góðan vitnisburð að um svívirðilegan kattarþvott og rykfallnar skúffur sé að ræða. Tæplega er drulluholan við Hringbraut heilbrigðisráðherra til framdráttar, einnig ætti ráðherra að íhuga að fleiri gætu þurft að komast í öndunarvélar en eru fyrir hendi ef illa fer. Sóttvarnarlæknir ætti einnig að íhuga tilsvör sín og gerðir undanfarnar vikur ásamt stöðu sína. Vilji ríkisstjórnarflokkarnir að störf þeirra verði metin að verðleikum en hingað til, ætti flokksforustan að einbeita sér að því að láta af innantómum loforðum, sem einkennast af kosningafnyk og rústabjörgun, og fara að vinna vinnuna sína. Höfundur er fjárfestir. Viltu birta grein á Vísi? Sendu okkur póst. Senda grein Faraldur kórónuveiru (COVID-19) Mest lesið Að óttast að það verði sem orðið er Helga Þórólfsdóttir Skoðun Uppgjöf í barnamálum Bozena Raczkowska Skoðun Áramótaheit sem endast Sigrún Þóra Sveinsdóttir Skoðun Stórútgerðin og MSC vottunin: Rangtúlkun sem hamlar þjóðhagslegri nýtingu þorsks Kjartan Sveinsson Skoðun Börnin okkar eiga betra skilið en ókunnugar afleysingar Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir Skoðun Tímabært að koma böndum á gjaldskyldufrumskóginn Hanna Katrín Friðriksson Skoðun Við erum hjartað í boltanum Ásgeir Sveinsson Skoðun Styttum nám lækna Haraldur F. Gíslason Skoðun Að nýta atvinnustefnu til að móta hagvöxt Mariana Mazzucato Skoðun 35% aukning í millilandaflugi um Akureyrarflugvöll Ásthildur Sturludóttir Skoðun Skoðun Skoðun 35% aukning í millilandaflugi um Akureyrarflugvöll Ásthildur Sturludóttir skrifar Skoðun Við erum hjartað í boltanum Ásgeir Sveinsson skrifar Skoðun Áramótaheit sem endast Sigrún Þóra Sveinsdóttir skrifar Skoðun Vernd hvala er þjóðaröryggismál Micah Garen skrifar Skoðun Tímabært að koma böndum á gjaldskyldufrumskóginn Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Uppgjöf í barnamálum Bozena Raczkowska skrifar Skoðun Að óttast að það verði sem orðið er Helga Þórólfsdóttir skrifar Skoðun Börnin okkar eiga betra skilið en ókunnugar afleysingar Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Að nýta atvinnustefnu til að móta hagvöxt Mariana Mazzucato skrifar Skoðun Villi er allt sem þarf Birgir Liljar Soltani skrifar Skoðun Börnin borga verðið þegar kerfið bregst Svava Björg Mörk skrifar Skoðun Ómissandi innviðir – undirstaða öryggis og viðnáms samfélagsins Sólrún Kristjánsdóttir skrifar Skoðun Atvinnuþátttaka eldra fólks og sjálfbærni Halldór S. Guðmundsson,Kolbeinn H. Stefánsson skrifar Skoðun Mannasættir Teitur Atlason skrifar Skoðun ESB og Kvótahopp Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Meirihluti vill lögfesta rétt til leikskólapláss Sonja Ýr Þorbergsdóttir skrifar Skoðun Lesblinda til rannsóknar Guðmundur S. Johnsen skrifar Skoðun Í lok jólanna og upphafi nýs árs Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Heilsa og veikindadagar - nýtt ár og ný tækifæri Victor Guðmundsson skrifar Skoðun Styttum nám lækna Haraldur F. Gíslason skrifar Skoðun Vangaveltur um trú og aukinn áhuga ungs fólks á henni Gunnar Jóhannesson skrifar Skoðun Íslenskan í andarslitrunum Steingrímur Jónsson skrifar Skoðun Frá nýlendu til þjóðar: Lærdómur sem Íslendingar þekkja Bernharð S. Bernharðsson skrifar Skoðun Opið bréf vegna langvarandi einangrunar Ragnheiður Svava Þórólfsdóttir skrifar Skoðun Hinseginfræðsla er forvarnaraðgerð Kári Garðarsson skrifar Skoðun Fjölskyldur í fyrsta sæti í Kópavogi Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Verum ekki föst í umferð næsta áratuginn Róbert Ragnarsson skrifar Skoðun Birta í borgarstjórn – fyrir barnafjölskyldur og úthverfin Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar Skoðun Þátttaka í bandalögum styrkir fullveldið Pawel Bartoszek skrifar Skoðun Loftslagsmál og framtíð íslenskrar ferðaþjónustu Inga Hlín Pálsdóttir,Margrét Wendt skrifar Sjá meira
Á sama tíma og landlæknisembættið málar sig skrautfjöðrum þessa dagana í fjölmiðlum eftir að hafa vaknað af Þyrnirósarsvefni er þeim tíðrætt um hversu mikilli festu þeir telja sig hafa náð við að sporna gegn útbreiðslu COVID-19 veirunnar, þó svo að ferðamenn streymi til landsins eftirlitslítið frá sýktum löndum. Framangreindu ástandi má helst líkja við öflugt slökkvilið, sem tækist aldrei að afstýra eldsvoða fengju brennuvargar að kveikja eld að vild eða viðhafa dómgreindarleysi. Það þarf ekki að spóla marga fréttatíma aftur frá síðasta mánuði eða vafra um á vefmiðlum til að átta sig á hversu handahófskennt verklag heilbrigðisyfirvalda er og hversu óábyrgt háttalag þau hafa viðhaft með sóttvarnalækni í fararbroddi. Það er löngu orðið tímabært að takast á við COVID 19 af meiri þunga og yfirvegun ekki síst við Flugstöð Leifs Eiríkssonar eigi að afstýra gósentíð útfarastofa. Þó svo að framlína sóttvarna og þeirra sem skreyta sig gyltum borðum og medalíum geti þessa dagana tilkynnt um hversu fólk hafi það gott í sóttkví og sýktir séu lítið veikir, er ekki óvarlegt að íhuga að fréttaflutningur geti orðið með öðrum og dapurlegri hætti. Lítið kemur frá landlæknisembættinu til forvarnar þeim sem eru með undirliggjandi sjúkdóma og eru veilir fyrir, þó svo að sleifarlegt verklag hafi aftur og aftur komið fram á vefmiðlum. Vandséð er að sóttkví í hjarta borgarinnar sé vænlegur kostur þeirra sem þurfa að takast á við að vera lokaðir af í óhentugu húsnæði og takast á við sóttkví og einangrun, ásamt því að hafa ekkert við að vera. Tæplega er það mjög traustvekjandi að einmana og illa áttaður ferðamaður, eða hver svo sem á í hlut sem þarf að takast á við sóttkví ásamt ferðafrelsi, ráfi um miðborgina sér til dægrastyttingar. Það hefði verið mun eðlilegra að rýma fangelsið á Hólmsheiði, og nýta það sem sóttkví, þar sem er góð sjúkraaðstaða og afgirt svæði innan- sem utandyra, í ljósi þess hversu alvarlegt ástand (sjálfskaparvíti) er að skapast. Stundum þarf að taka meiri hagsmuni fram yfir minni þegar mikið liggur við, í það minnsta stafar þjóðinni meiri hætta af COVID-19 en þeim sem dvelja á Hólmsheiðinni. Þar að auki er óforsvaranlegt að þeir sem eru að sitja af sér minniháttar brot séu hafðir í rammgirtu fangelsi eins og um harðsvíraða glæpamenn sé að ræða, og hafa þar að auki ekkert uppbyggilegra við að vera en að bryðja geðlyf. Þó svo að um huglægt mat sé að ræða mælir nánast allt með því að staðsetning á góðri sóttvarnaraðstöðu væri betur fyrir komið á Hólmsheiðinni, ekki síst ef embættiskerfinu tekst enn og aftur að sýna hversu óábyrgt heilbrigðiskerfið er, og flest bendir til að svo sé. Öryggi starfsmanna og sjúklinga yrði væntanlega í alla staði margfalt betra og árangursríkara. Einnig hefði mátt koma upp gámabúðum eftir þörfum á afgirtu svæði og nýta síðar með öðrum hætti. Landlæknisembættið með heilbrigðisráðherra í fararbroddi hefur ítrekað drullað upp á bak og má helst ætla að eina sem þau kunni sé smáskammtalækningar, yfirklór og yfirhylmingar. Kastljósþættir undangenginna ára gefa því góðan vitnisburð að um svívirðilegan kattarþvott og rykfallnar skúffur sé að ræða. Tæplega er drulluholan við Hringbraut heilbrigðisráðherra til framdráttar, einnig ætti ráðherra að íhuga að fleiri gætu þurft að komast í öndunarvélar en eru fyrir hendi ef illa fer. Sóttvarnarlæknir ætti einnig að íhuga tilsvör sín og gerðir undanfarnar vikur ásamt stöðu sína. Vilji ríkisstjórnarflokkarnir að störf þeirra verði metin að verðleikum en hingað til, ætti flokksforustan að einbeita sér að því að láta af innantómum loforðum, sem einkennast af kosningafnyk og rústabjörgun, og fara að vinna vinnuna sína. Höfundur er fjárfestir.
Stórútgerðin og MSC vottunin: Rangtúlkun sem hamlar þjóðhagslegri nýtingu þorsks Kjartan Sveinsson Skoðun
Börnin okkar eiga betra skilið en ókunnugar afleysingar Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir Skoðun
Skoðun Börnin okkar eiga betra skilið en ókunnugar afleysingar Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar
Skoðun Ómissandi innviðir – undirstaða öryggis og viðnáms samfélagsins Sólrún Kristjánsdóttir skrifar
Skoðun Atvinnuþátttaka eldra fólks og sjálfbærni Halldór S. Guðmundsson,Kolbeinn H. Stefánsson skrifar
Skoðun Birta í borgarstjórn – fyrir barnafjölskyldur og úthverfin Bjarnveig Birta Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Loftslagsmál og framtíð íslenskrar ferðaþjónustu Inga Hlín Pálsdóttir,Margrét Wendt skrifar
Stórútgerðin og MSC vottunin: Rangtúlkun sem hamlar þjóðhagslegri nýtingu þorsks Kjartan Sveinsson Skoðun
Börnin okkar eiga betra skilið en ókunnugar afleysingar Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir Skoðun