Sátt í Aserbaídsjan Zakir Jón Gasanov skrifar 23. maí 2012 06:00 Borgin Shusha tilheyrði Aserbaídsjan fram til 8. maí 1992, þegar hún var hernumin af Armenum og hefur hún tilheyrt Armenum síðan. Borgin var hjarta Aserbaídsjan. Með ríka tónlistarhefð. Falleg borg sem mikil eftirsjá er í. Þótt búið sé að semja um frið milli þjóðanna, þá eru enn átök á milli þeirra á landamærunum. Skotum er oft hleypt af í þessum átökum og stundum deyja menn í þeim. Slíkur er núningurinn á milli þeirra. Obama, forseti Bandaríkjanna, og Medvedev, fyrrverandi forseti Rússlands, hafa átt nokkra fundi með forsetum Aserbaídsjan og Armeníu til að ná fram friði, en án árangurs. Vonir standa til að Pútín geti lagt sitt á vogarskálarnar og hjálpað til svo þjóðirnar tvær geti náð sáttum. Þetta er saga lands míns. Aserbaídsjan er eitt af lýðveldum gömlu Sovétríkjanna, á Kákasusskaganum, við Kaspíahaf. Níu milljónir búa í landinu í dag, þar af eru 1,5 milljón íbúanna, samkvæmt skilgreiningu Sameinuðu Þjóðanna, flóttamenn. Innlendir flóttamenn sem flúið hafa m.a. þessi átök. Aserbaídsjan missti um 20% af sínu landssvæði til nágrannalanda sinna í þessum stríðsátökum. Nagorno-Karabakh, Armenía og önnur nágrannaríki hafa lagt undir sig mikið landsvæði sem tilheyrði áður gamla Aserbaídsjan. Allt hefur þetta verið að gerast undanfarin 20 ár. En í þessari viku fer Eurovision-keppnin fram í Bakú. Keppni sem setur Aserbaídsjan í sviðsljós heimsins. Í það minnsta Evrópu. Að sjálfsögðu mun þjóðin fylkja sér um þennan atburð og kynna sig sem best. En það er ekki allt sem sýnist. Armenar munu t.d. ekki taka þátt í keppninni í ár af augljósri ástæðu. Ég og konan mín skilgreinum okkur bæði sem Íslendinga og Asera, erum bæði fædd og uppalin í Bakú. Hjarta okkar slær í þessum tveimur löndum. Börn okkar eru fædd á Íslandi og tala bæði íslensku og asersku á heimilinu. Frábærir krakkar sem við viljum gera allt fyrir. En að sjálfsögðu vil ég mínu gamla landi allt hið besta og mun ég tala máli þess eins og hægt er. Ég vil vekja athygli Alþingis Íslendinga á að mitt gamla land, Aserbaídsjan, á í þessum erjum við sína nágranna, Armena. Alþingi Íslendinga getur hjálpað til og beitt sér svo friður geti komist á í þessum heimshluta, með því að sýna frumkvæði og styrk sinn, eins og það gerði í málefnum Eystrasaltsríkjanna Lettlands, Eistlands og Litháen á sínum tíma. Og nú nýlega hefur Ísland beitt sér í málefnum Palestínu með því að viðurkenna tilvist ríkisins, fyrst allra ríkja í heiminum. Það er borin virðing fyrir Íslendingum á alþjóðavettvangi fyrir að sýna djörfung og dug í svona málum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson Skoðun Skoðun Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Hraðtíska kallar á aðgerðir Norðurlanda Bryndís Haraldsdóttir skrifar Skoðun Fíllinn í stofunni Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Framtíð heilbrigðisþjónustu á Akureyri er í sjónmáli Sindri S. Kristjánsson skrifar Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þú þarft ekki samninginn til að sjá það sem mestu skiptir Daði Freyr Ólafsson skrifar Skoðun Þegar orðaslagurinn stríðir við þjóðarsálina Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Gervigreind er ekki sjálfkrafa góð eða slæm. Hún er alin upp Helgi S. Karlsson skrifar Skoðun Það er mikið talað um ESB. En hver á Ísland í raun? Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Kjósa Íslendingar með fótunum? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Þegar Alþingi virkar fyrir Ísland Guðmundur Ari Sigurjónsson skrifar Skoðun Lítil þjóð, stór tækifæri Þórður Birgisson skrifar Skoðun Hvalveiðar – þjóðarskömm sem verður að heyra sögunni til Helgi Felixson skrifar Skoðun Þjóðargersemi Ebba Margrét Magnúsdóttir skrifar Skoðun Sæti við borðið – eða sæti á ganginum? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Ég vil ráða mínu sumarfríi Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun Mannmiðjuvillan og dýradráp Íslendinga Rósa Líf Darradóttir skrifar Skoðun Stóra Stjórnarskrármálið Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Hverjir fá sætin við borðið? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Já til að SJÁ Berglind Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Fórnarlambsnaglinn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar jafnrétti verður blóraböggull Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Sumarsólstöður: Tími birtu, þakklætis og helgisiða Þuríður Stefánsdóttir skrifar Skoðun Skýr mörk fyrir vindorku, sterkari vernd fyrir náttúruna Ása Berglind Hjálmarsdóttir skrifar Skoðun Hver hugsar þegar þú notar gervigreind — þú eða vélin? Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mannréttindastofnun og réttindagæsla fatlaðs fólks Kolbrún Áslaugar Baldursdóttir skrifar Skoðun Af hverju ekki að segja Nei … af hverju ætti að segja kannski? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Árásargjarnir lobbíistar vindorkuiðnaðarins Anna Soffia Kristjánsdóttir skrifar Skoðun 19. júní í skugga bakslags: Jafnrétti er ekki sjálfgefið Martha Lilja Olsen skrifar Skoðun Helförin var bara fugladrit Helgi Gunnlaugsson skrifar Sjá meira
Borgin Shusha tilheyrði Aserbaídsjan fram til 8. maí 1992, þegar hún var hernumin af Armenum og hefur hún tilheyrt Armenum síðan. Borgin var hjarta Aserbaídsjan. Með ríka tónlistarhefð. Falleg borg sem mikil eftirsjá er í. Þótt búið sé að semja um frið milli þjóðanna, þá eru enn átök á milli þeirra á landamærunum. Skotum er oft hleypt af í þessum átökum og stundum deyja menn í þeim. Slíkur er núningurinn á milli þeirra. Obama, forseti Bandaríkjanna, og Medvedev, fyrrverandi forseti Rússlands, hafa átt nokkra fundi með forsetum Aserbaídsjan og Armeníu til að ná fram friði, en án árangurs. Vonir standa til að Pútín geti lagt sitt á vogarskálarnar og hjálpað til svo þjóðirnar tvær geti náð sáttum. Þetta er saga lands míns. Aserbaídsjan er eitt af lýðveldum gömlu Sovétríkjanna, á Kákasusskaganum, við Kaspíahaf. Níu milljónir búa í landinu í dag, þar af eru 1,5 milljón íbúanna, samkvæmt skilgreiningu Sameinuðu Þjóðanna, flóttamenn. Innlendir flóttamenn sem flúið hafa m.a. þessi átök. Aserbaídsjan missti um 20% af sínu landssvæði til nágrannalanda sinna í þessum stríðsátökum. Nagorno-Karabakh, Armenía og önnur nágrannaríki hafa lagt undir sig mikið landsvæði sem tilheyrði áður gamla Aserbaídsjan. Allt hefur þetta verið að gerast undanfarin 20 ár. En í þessari viku fer Eurovision-keppnin fram í Bakú. Keppni sem setur Aserbaídsjan í sviðsljós heimsins. Í það minnsta Evrópu. Að sjálfsögðu mun þjóðin fylkja sér um þennan atburð og kynna sig sem best. En það er ekki allt sem sýnist. Armenar munu t.d. ekki taka þátt í keppninni í ár af augljósri ástæðu. Ég og konan mín skilgreinum okkur bæði sem Íslendinga og Asera, erum bæði fædd og uppalin í Bakú. Hjarta okkar slær í þessum tveimur löndum. Börn okkar eru fædd á Íslandi og tala bæði íslensku og asersku á heimilinu. Frábærir krakkar sem við viljum gera allt fyrir. En að sjálfsögðu vil ég mínu gamla landi allt hið besta og mun ég tala máli þess eins og hægt er. Ég vil vekja athygli Alþingis Íslendinga á að mitt gamla land, Aserbaídsjan, á í þessum erjum við sína nágranna, Armena. Alþingi Íslendinga getur hjálpað til og beitt sér svo friður geti komist á í þessum heimshluta, með því að sýna frumkvæði og styrk sinn, eins og það gerði í málefnum Eystrasaltsríkjanna Lettlands, Eistlands og Litháen á sínum tíma. Og nú nýlega hefur Ísland beitt sér í málefnum Palestínu með því að viðurkenna tilvist ríkisins, fyrst allra ríkja í heiminum. Það er borin virðing fyrir Íslendingum á alþjóðavettvangi fyrir að sýna djörfung og dug í svona málum.
Skoðun Opinber gögn eru þjóðarauðlind – ríkið verður að mynda eigið mállíkan Haukur Arnþórsson skrifar
Skoðun Engar formlegar aðlögunarviðræður við ESB mögulegar án umsóknar Íslands um aðild Júlíus Valsson skrifar