Kærleikssamtökin sem almenn félagasamtök gera tilkall til sætis á Alþingi

Hvaðan kemur heimskan á bak við þetta?

Víst að Alþingi leyfir greinilega metna öryrkja, sem sagt metna óstarfhæfa einstaklinga að taka að sér og hefja starf á Alþingi, burt séð frá því hversu lítið/mikið þeim mun takast að sinna starfi sínu – hvað er það sem hefur þá valdið því að það er ekki fyrr en árið 2017 sem öryrkjar komast á þing og verða þar með hátekjulaunaðir öryrkjar? Sennilegast hafa þeir aldrei reynt það fyrr.

En hvernig var ferilskrá þeirra? Hvar var hún lögð fram? Hvernig var atvinnuumsóknin þeirra? Hvar var hún lögð fram? Hver mat ferilskránna og atvinnuumsóknina? Hver samþykkti að metnir óstarfandi öryrkjar fengu starfið? Eftir hvaða lögum hlutu þeir tveir nýkjörnu metnu óstarfandi öryrkjar starfið sem þau eru nú komin í?

Hver á og hver ræður nýja vinnustaðnum þeirra, Alþingi? Hvaða reglur gilda þar um hver ráðin er í störf þangað inn? Hver ákveður hvaða störf eru laus hverju sinni? Hver auglýsir störf þar laus til umsóknar? Hver heldur utan um starfsumsóknirnar? Hver tekur starfsviðtal við þá sem sækja um störf á Alþingi? Hvað var sótt um? Hver ákveður að hver sé hæfastur í starf á Alþingi? Hvenær voru störfin á Alþingi, sem allir nýkjörnir stjórnmálamenn voru ráðnir í eftir kosningarnar, auglýst laus til umsóknar?

Án þess að hafa farið í djúpa rannsóknarvinnu á lagalegum þáttum varðandi störf á Alþingi til að fá svör við þessum spurningum, þá hef ég rýnt í staðreyndir og sannleika á merkingunni. Óskiljanlegi þátturinn sem blasir við er sá – hvernig standi á því að störf á Alþingi geti verið launuð störf af skattpeningi almennings?

Hvernig er það hægt, þar sem almenn félagasamtök, þar með talin stjórnmálaflokkur, íþrótta-, skák- og fag- og stéttarfélög, samtök vinnuveitenda, mannúðar- og menningarfélög – mega eingöngu starfa á eftirfarandi grundvelli; Markmið almennra félagasamtaka er ekki að afla félagsmönnum tekna og samrýmist það því ekki tilgangi slíkra félaga að ráðstöfun eigna (við slit) sé til félagsmanna sjálfra.

Hvernig er hægt að meta og komast að þeirri niðurstöðu að stjórnmálaflokkar og einstaklingar í þeim, sem hafa aldrei sótt um nein lagalega rétt auglýst störf, eigi rétt á launum til kjörinna einstaklinga frá ríkinu, sem sagt skattpeningum almennings? Á meðan öll önnur almenn félagasamtök þurfa að reiða sig á sjálfboðastörf fórnfúsra einstaklinga?

Þar sem ríkið sýslar með skattpeninga almennings, alveg eins og lífeyrissjóðirnir sýsla með lífeyrisgreiðslur almennings – hvaðan kemur þá réttur þeirra til þess að sinna slíkum störfum? Hvaðan kemur réttur þeirra til að ákvarða laun sín, bílakostnað (fría bíla og bílstjóra í vinnu), bónusa, nefndargreiðslur, arðgreiðslur o.fl. sem fellur til þeirra? Hvaðan kemur réttur þess sem auglýsir ekki þessi störf og ræður einstaklinga með nægilega menntun, reynslu og þekkingu í þessi störf?

Kærleikssamtökin eru að koma fram með Mannréttindakerfi á Íslandi.

Kærleikssamtökin eru almenn félagasamtök alveg eins og stjórnmálaflokkar. Þar af leiðandi gera þau hér mér tilkall til þess að starfa á sama grundvelli og stjórnmálaflokkar, þ.e.a.s. að sem formaður eigi ég erindi við þjóðina með þá húgsjón að koma á Mannréttindakerfi á Íslandi. Þar með eigi ég erindi á Alþingi.

Ég lofa að berjast ekki fyrir neinn nema sjálfa mig (rétt aðleiðsla) og ég lofa að ég muni koma réttlæti á fyrir þá hópa í þjóðfélaginu sem fyrrverandi stjórnmálaflokkar hafa baðað í ranglæti og mennréttindabrotum.

Ég lofa á móti að réttlætið og mannréttindin í hinu nýja Mannréttindakerfi muni sjálfkrafa leiðrétta kjör fólks, hvort sem er að auka við hjá þeim sem eru undir eðlilegum mörkum eða draga úr hjá þeim sem eru yfir eðlilegum mörkum.

Ég lofa að þannig muni jafnrétti komast á og ríkja svo lengi sem hvert mannsbarn reynir ekki að gera tilkall til einhvers í landinu sem það augljóslega á ekki rétt á.

Ég lofa líka að bæta við viskubrunn almennings með vitundarvakningu sem veldur skilningi sem veldur lausnum við fátækt og nútíma þrælahaldi. Ég lofa því að losa þjóðina undan þeirri þjáningu sem stjórnmálaflokkar hafa þróað og viðhaldið á Íslandi hingað til. Þannig verður hver fær um að berjast fyrir sjálfa/-n sig. Þegar fram í sækir umbreytist þessi þáttur í gegnum skilning og rétta aðleiðslu – yfir í að standa með sjálfum sér.

Hver sá sem vill Mannréttindakerfi á Íslandi og þannig vera laus við þrasið, upphefðina, launamismuninn, baráttuna, ranglætið, fátæktina, þrælahaldið, ofbeldið, valdið og valdabaráttuna af hálfu stjórnmálamanna og stjórnmálaflokka – geta nú valið Samstarf við Kærleikssamtökin.

Einstaklingar, Félagasamtök og Stjórnmálaflokkar geta strax í dag valið Mannréttindakerfi í gegnum Kærleikssamtökin. Til nánari upplýsinga sjá: Rétt aðleiðsla í Stjórnmálum sem byggir á MANNRÉTTINDAKERFI á heimasíðu samtakanna www.gedraskaniranlyfja.is.

Höfundur er Einstaklingur í batastarfi (á örorkubótum) og formaður Kærleikssamtakanna