„Rangur misskilningur”

Sagði fulli kallinn við Stellu í orlofi, þegar hún var að sinna honum með góðum ásetningi.

Í grein í blaðinu um daginn vogaði ég mér að andmæla því að Mosfellsdalurinn og Þjóðgarðurinn væru hjáleið fyrir farskjóta, sem eiga ekki brýnt erindi þangað, umferðin orðin of mikil. Í góðum ásetningi kom ég með hugmynd um að endurbyggja gamla Þingvallaveginn, sem sést hér á korti og var aflagður vegna sérvisku freks karls. Vegagerðin svaraði fyrir freka kallinn með útúrsnúningi varðandi þessa ágætu ævagömlu leið, segir að Blönduós, Vík og Borgarnes þurfi að líða fyrir svipaða umferð. Það eru byggðakjarnar, sem þrífast á ferðamennsku, eru staðsettir við hringveginn og vilja það. Væru ansi daufir, ef ekki væri fyrir gegnumstreymi ferðalanga með sjoppum og bensínsölu enda hugsuð sem áningarstaðir í aðalleið, ekki hjáleið.

Ég veit að það er óvinsælt að segja hlutina eins og þeir eru, en einhver verður að gera það.

Í þau átta ár sem ég sat í bæjarstjórn, biðum við oft eftir fundi með Vegagerðinni, með óskir íbúa og bæjaryfirvalda um uppbyggilegar breytingar á vegstæðum. Þá sjaldan þeir mættu, völtuðu þeir yfir okkur og allar okkar beiðnir. Þá fattaði maður hve vonlaust það er að reyna hafa einhver áhrif á sérfræðinga Vegagerðarinnar, þeir hlusta ekki á neinn. Þeir fara með þennan málaflokk fyrir land og þjóð og sama hve margir íbúafundir, bæjarstjórnarfundir og skipulagsfundir eru haldnir með óskir, úrlausnir og framtíðarsjónarmið, þeir hafa valdið. Vegagerðin hlustar einungis á verkfræðilega útreikninga, án tillits til fólksins, landsins og náttúrunnar og skilur bara það sem hægt er að reikna.

Bæjarstjórnin blóraböggull

En alltaf láta þeir grey bæjarstjórnina skýla sér fyrir yfirganginum. Segja að allt sé þetta unnið í samvinnu við bæjaryfirvöld og að þeir hafi mætt á íbúafund með glærur, til að sýna okkur hvernig þeir ætla að hafa þetta. Á endanum er eymingjans bæjarstjórnin skömmuð fyrir glærurnar þeirra og líður eins og fólkinu á íbúafundinum: alveg í rusli yfir frekjuganginum, en verður í sveita síns andlits að ganga á milli sérfræðinganna og fólksins, þannig að allt líti þetta þokkalega út, sérstaklega fyrir Vegagerðina.

Vitað er að það verður að fara út í vegabætur þar sem túrisminn er mestur. Gullni hringurinn er vinsælastur og sprunginn. Það verða að koma nýjar hugmyndir með framtíðarsýn og víðsýni, í stað þess að reikna út stækkanir á ómögulegum leiðum sem fyrir eru.

Að hafa ekki meira hugmyndaflug í veglagningu en að breikka enn meir göturnar í Þjóðgarðinum á Þingvöllum, svo gegnumstreymið verði enn meira sýnir að það er ekki borin mikil virðing fyrir staðnum. Það er dapurlegt að koma til Þingvalla núna og eiginlega óráðlegt að fara þangað fyrir viðkvæmt fólk.

Sá ráðherra sem stjórnar Vegagerðinni ætti endilega að hlusta á óskir og tilmæli frá íbúunum, fólkinu sem þekkir landið af eigin raun og reynir að koma með uppbyggilegar hugmyndir. Vegagerðin gerir það ekki, hún vinnur við að reikna fyrir einhver stjórnvöld, en ber enga ábyrgð á því sem síðar verður varðandi eyðileggingu á landi, náttúru og lífsgæðum íbúa.

Freki kallinn alltaf stikkfrí

Líkt og freki kallinn sem lét leggja nýja Þingvallaveginn út í bláinn, veg sem var lokaður átta mánuði á ári vegna snjóalaga og vondrar staðsetningar. Sá bar enga ábyrgð á neinu og enginn man hver hann var. Hann t.d. bar ekki ábyrgð á því að nú er verið að reyna að halda þessum klikkaða vegi opnum fyrir gegnumstreymi að vetrarlagi fyrir óheyrilegan pening.

Svo bíð ég spennt eftir að sérfræðingur hjá Vegagerðinni svari mér, láti mig helst heyra það, noti bæjarstjórnina sem skjöld, að þetta sé allt eiginlega hennar mál, skauti fram hjá Þjóðgarðinum og klikki út með að segja að þeir eigi líka bágt á Blönduósi, og fyrst þeir eiga bágt, þá eigum við Mosfellingar að eiga að minnsta kosti jafn bágt.

Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu.