Nýtum tækifærið Magnús Orri Schram skrifar 6. apríl 2016 07:00 Stjórnmálamenn sem virða ekki hlutverk sitt, og sýna almenningi hroka og yfirlæti; tilheyra stjórnmálum gærdagsins. 22 þúsund manns á Austurvelli gáfu skýr skilaboð. Fólk vill breytingar. Hávær mótmæli almennings voru þverpólitísk og það væri mikil einföldun að túlka þau út frá hefðbundnum flokkadráttum eða reyna að eigna sér þau með einhverjum hætti. Mótmælin voru ákall um heiðarleika og traust og fólu í sér andúð á siðrofinu. Það er því ekki valkostur fyrir stjórnmálaflokka að mæta til leiks án verulegra breytinga á því hvernig þeir stunda sína pólitík. Fólkið er að kalla eftir nýrri stjórnmálamenningu og hvernig stjórnmálamenn umgangast vald. Fólk vill auðmýkt og heiðarleika, siðferðislega endurreisn stjórnmála og samfélags. Að unnið sé fyrir almannahagsmunum, ekki sérhagsmunum. Að verkefnið skipti máli, en ekki egóið, flokkurinn eða klíkan. Nú þarf að leggja af klækjastjórnmál. Gera breytingar á vinnulagi og talsmáta, tala öðruvísi og vinna öðruvísi. Nú þarf að siðvæða íslensk stjórnmál. Hér getur ný stjórnarskrá markað upphafið. Hún er táknrænn samfélagssáttmáli, ritaður af fólkinu og setur ramma um stjórnmálin. Þar er t.d. tekið á mikilvægi opinna gagna, sannleiksskyldu ráðherra, ábyrgð ráðherra, mannréttindum, sjálfstæði dómskerfisins, og hagsmunaskráningu og vanhæfi þingmanna. Um leið opnar hún fyrir þjóðaratkvæðagreiðslur og virkara lýðræði, enda er það úrelt fyrirkomulag að þjóðin komi aðeins að ákvarðanatöku á fjögurra ára fresti. Þess á milli geti stjórnmálamenn hagað sér að vild. Þar hefur fulltrúalýðræðið ekki staðist tímans tönn. Þess vegna þurfum við nýja stjórnarskrá. Nú kemur í ljós hvort stjórnmálamenn ætla að mæta kalli tímans. Mæta almenningi af heiðarleika og auðmýkt. Nálgast vald á nýjan hátt en áður. Breyta vinnulagi og talsmáta. Vinna fyrir opnum tjöldum og setja hagsmuni almennings ofar persónulegum metnaði eða flokkshollustu. Annars eru þeir ekki að mæta kalli tímans.Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Treystum foreldrum Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Treystum foreldrum Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Sjá meira
Stjórnmálamenn sem virða ekki hlutverk sitt, og sýna almenningi hroka og yfirlæti; tilheyra stjórnmálum gærdagsins. 22 þúsund manns á Austurvelli gáfu skýr skilaboð. Fólk vill breytingar. Hávær mótmæli almennings voru þverpólitísk og það væri mikil einföldun að túlka þau út frá hefðbundnum flokkadráttum eða reyna að eigna sér þau með einhverjum hætti. Mótmælin voru ákall um heiðarleika og traust og fólu í sér andúð á siðrofinu. Það er því ekki valkostur fyrir stjórnmálaflokka að mæta til leiks án verulegra breytinga á því hvernig þeir stunda sína pólitík. Fólkið er að kalla eftir nýrri stjórnmálamenningu og hvernig stjórnmálamenn umgangast vald. Fólk vill auðmýkt og heiðarleika, siðferðislega endurreisn stjórnmála og samfélags. Að unnið sé fyrir almannahagsmunum, ekki sérhagsmunum. Að verkefnið skipti máli, en ekki egóið, flokkurinn eða klíkan. Nú þarf að leggja af klækjastjórnmál. Gera breytingar á vinnulagi og talsmáta, tala öðruvísi og vinna öðruvísi. Nú þarf að siðvæða íslensk stjórnmál. Hér getur ný stjórnarskrá markað upphafið. Hún er táknrænn samfélagssáttmáli, ritaður af fólkinu og setur ramma um stjórnmálin. Þar er t.d. tekið á mikilvægi opinna gagna, sannleiksskyldu ráðherra, ábyrgð ráðherra, mannréttindum, sjálfstæði dómskerfisins, og hagsmunaskráningu og vanhæfi þingmanna. Um leið opnar hún fyrir þjóðaratkvæðagreiðslur og virkara lýðræði, enda er það úrelt fyrirkomulag að þjóðin komi aðeins að ákvarðanatöku á fjögurra ára fresti. Þess á milli geti stjórnmálamenn hagað sér að vild. Þar hefur fulltrúalýðræðið ekki staðist tímans tönn. Þess vegna þurfum við nýja stjórnarskrá. Nú kemur í ljós hvort stjórnmálamenn ætla að mæta kalli tímans. Mæta almenningi af heiðarleika og auðmýkt. Nálgast vald á nýjan hátt en áður. Breyta vinnulagi og talsmáta. Vinna fyrir opnum tjöldum og setja hagsmuni almennings ofar persónulegum metnaði eða flokkshollustu. Annars eru þeir ekki að mæta kalli tímans.Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu.
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar