Heiðarleiki og hagur fleiri í forgrunn Hermundur Sigmundsson skrifar 9. apríl 2016 07:00 Undanfarna daga hefur mikið verið rætt í fjölmiðlum um ýmis mál sem tengjast spillingu, siðleysi og vöntun á heiðarleika sem virðast einkenna íslensk stjórnmál á Íslandi í dag. Þær eru með ólíkindum þær upplýsingar sem komu fram í Kastljósi sunnudaginn 3. apríl að þrjá íslenska ráðherra, þar á meðal formenn beggja stjórnarflokkanna og forsætisráðherra landsins, sé hægt að tengja við starfsemi sem má telja að sé á ‘gráu svæði´. Ef slíkt hefði átt sér stað í Skandinavíu hefðu þessir aðilar þurft að segja af sér embætti og hætta öllum afskiptum af stjórnmálum. En hvað skeður á Íslandi. Forsætisráðherra stígur til hliðar, en ákveður að halda sinni formennsku áfram og einnig að halda áfram sem óbreyttur þingmaður eins og ekkert hafi í skorist. Þar að auki velur hann sinn eftirmann og nýjan ráðherra inn í ríkisstjórn. Formaður hins stjórnarflokksins lætur sem ekkert hafi gerst í sambandi við hann sjálfan, hann virðist ekkert muna eftir hlutum sem eru meira en 6-7 ára gamlir. Hann ætlar alla vega ekki að taka ábyrgð og segja af sér sem hann náttúrlega hefði átt að gera. Þingmenn þessara tveggja flokka virðast ekki heldur ætla að taka ábyrgð og segja frá að þeir munu ekki líða slíkt innan síns flokks. NEI – ekkert heyrist í þeim heldur. Þeir styðja sína formenn þrátt fyrir upplýsingar um siðleysi, skort á heiðarleika og að þeir hafi verið á ´gráu svæði´, sem áhrifamenn í pólitík ættu ekki að vera á. HVERNIG GETUR SLÍKT GERST? Jú, svarið við þessu er að það má segja að stjórnmál á Íslandi séu spillt og siðlaus. Látum heiðarleika vera markmið númer eitt í íslenskum stjórnmálum. En þá þurfa allir stjórnmálaflokkar að ´hreinsa´ til í sínum herbúðum. Þeir einstaklingar sem hafa verið á ´gráu svæði´ geta því miður ekki tekið þátt í stjórnmálum þar sem siðgæði, heiðarleiki, virðing og tillitsemi verði í hávegum höfð. Við erum um 330.000 íbúar þessa lands, með réttri skiptingu okkar miklu auðlinda ættum við öll að geta haft það gott. Setjum heiðarleika og hag fleiri í forgrunn. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Hermundur Sigmundsson Mest lesið Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Treystum foreldrum Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Treystum foreldrum Kristín Kolbrún Waage Kolbeinsdóttir skrifar Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Sjá meira
Undanfarna daga hefur mikið verið rætt í fjölmiðlum um ýmis mál sem tengjast spillingu, siðleysi og vöntun á heiðarleika sem virðast einkenna íslensk stjórnmál á Íslandi í dag. Þær eru með ólíkindum þær upplýsingar sem komu fram í Kastljósi sunnudaginn 3. apríl að þrjá íslenska ráðherra, þar á meðal formenn beggja stjórnarflokkanna og forsætisráðherra landsins, sé hægt að tengja við starfsemi sem má telja að sé á ‘gráu svæði´. Ef slíkt hefði átt sér stað í Skandinavíu hefðu þessir aðilar þurft að segja af sér embætti og hætta öllum afskiptum af stjórnmálum. En hvað skeður á Íslandi. Forsætisráðherra stígur til hliðar, en ákveður að halda sinni formennsku áfram og einnig að halda áfram sem óbreyttur þingmaður eins og ekkert hafi í skorist. Þar að auki velur hann sinn eftirmann og nýjan ráðherra inn í ríkisstjórn. Formaður hins stjórnarflokksins lætur sem ekkert hafi gerst í sambandi við hann sjálfan, hann virðist ekkert muna eftir hlutum sem eru meira en 6-7 ára gamlir. Hann ætlar alla vega ekki að taka ábyrgð og segja af sér sem hann náttúrlega hefði átt að gera. Þingmenn þessara tveggja flokka virðast ekki heldur ætla að taka ábyrgð og segja frá að þeir munu ekki líða slíkt innan síns flokks. NEI – ekkert heyrist í þeim heldur. Þeir styðja sína formenn þrátt fyrir upplýsingar um siðleysi, skort á heiðarleika og að þeir hafi verið á ´gráu svæði´, sem áhrifamenn í pólitík ættu ekki að vera á. HVERNIG GETUR SLÍKT GERST? Jú, svarið við þessu er að það má segja að stjórnmál á Íslandi séu spillt og siðlaus. Látum heiðarleika vera markmið númer eitt í íslenskum stjórnmálum. En þá þurfa allir stjórnmálaflokkar að ´hreinsa´ til í sínum herbúðum. Þeir einstaklingar sem hafa verið á ´gráu svæði´ geta því miður ekki tekið þátt í stjórnmálum þar sem siðgæði, heiðarleiki, virðing og tillitsemi verði í hávegum höfð. Við erum um 330.000 íbúar þessa lands, með réttri skiptingu okkar miklu auðlinda ættum við öll að geta haft það gott. Setjum heiðarleika og hag fleiri í forgrunn.
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar