Íslensk heimili í liði með sýrlenskum börnum Sunna Stefánsdóttir skrifar 22. desember 2016 07:00 Brátt göngum við inn í hátíð ljóss og friðar þar sem náungakærleikurinn er allsráðandi. Hverjar sem aðstæður okkar Íslendinga eru getum við með nokkurri vissu horft til ársins 2017 og séð fram á frið. Líkurnar á að stríð brjótist út á Íslandi eru litlar og við getum verið nokkuð viss um að helstu ráðamenn landsins, sama í hvaða stjórnmálaflokki þeir eru, munu ekki ráðast á sína eigin þjóð með ofbeldi.Á flótta daginn eftir fæðingu Ef ég tala fyrir sjálfa mig munu hátíðahöldin í ár bera keim af hörmungum annarrar þjóðar. Heimsbyggðin horfir lömuð á meðan Sýrlendingar þjást. Ofbeldið virðist aukast með hverjum deginum þar sem saklaus börn eru helstu fórnarlömbin. Þegar ég gæði mér á jólasteikinni umvafin fjölskyldumeðlimum mun hugurinn án efa reika til Sýrlands og barnanna þar sem eru ein á flótta eða hafa misst heimili sín. Ég mun horfa á börnin mín og hugsa til þriggja barna móður sem flúði sprengingarnar í Aleppo á dögunum. Yngsta barnið var aðeins eins dags gamalt og það elsta sjö ára. Fjölskyldan náði loksins í neyðarskýli SOS Barnaþorpanna þar sem miðjubarnið, tveggja ára stúlka, leið út af vegna næringarskorts. SOS Barnaþorpin hafa starfað í Sýrlandi í tæp fjörutíu ár og voru því viðbúin þegar stríðið hófst. Eins viðbúin og hægt var í það minnsta. Samtökin hafa síðan þá starfað í þágu barna í landinu þrátt fyrir erfiðar aðstæður. Eins og alltaf leggja SOS Barnaþorpin áherslu á aðstoð við börn en neyðaraðstoð samtakanna felst meðal annars í heitum máltíðum, þurrmjólk, hlýjum fatnaði, barnvænum svæðum og drykkjarvatni. Tugir þúsunda barna hafa fengið aðstoð frá SOS síðan stríðið hófst. Það sem SOS Barnaþorpin leggja þó mesta áherslu á er að útvega munaðarlausum og yfirgefnum börnum heimili og fjölskyldu en sem stendur eru SOS einu hjálparsamtökin í Sýrlandi sem það gera. Nú í desember var opnað nýtt SOS Barnaþorp í Damaskus þar sem pláss er fyrir 150 börn. Alls eru þrjú barnaþorp í Sýrlandi fyrir tæplega 500 börn sem öll eiga það sameiginlegt að hafa orðið viðskila við eða misst foreldra sína. Ljósi punkturinn í sýrlenska svartnættinu er sá að starfsmenn SOS Barnaþorpanna (ásamt öðrum hjálparsamtökum) gera allt sem í þeirra valdi stendur til að verja réttindi barnanna í landinu og hafa bjargað mörgum mannslífum. Íslendingar standa líka með sýrlenskum börnum en á næsta ári munu mánaðarlegir styrktaraðilar SOS á Íslandi senda fimmtán milljónir til Sýrlands. Fimmtán milljónir frá íslenskum heimilum sem hafa ákveðið að verja sýrlensk börn. Og þá teljum við ekki með alla þá sem munu styrkja neyðaraðstoð SOS í Sýrlandi. En það er sama hvað við gerum, hvað við reynum að slökkva marga elda og hversu mörg börn fá nýjar fjölskyldur í SOS Barnaþorpi, þá er aldrei hægt að hjálpa öllum. Því miður. Hugur minn verður hjá sýrlenskum börnum um jólin og ég óska þess innilega að hörmungunum ljúki árið 2017.Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 04.04.2026 Halldór Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson Skoðun Álftanes – ný byggð á flóðasvæði Einar Sveinbjörnsson Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson Skoðun Skoðun Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Sjá meira
Brátt göngum við inn í hátíð ljóss og friðar þar sem náungakærleikurinn er allsráðandi. Hverjar sem aðstæður okkar Íslendinga eru getum við með nokkurri vissu horft til ársins 2017 og séð fram á frið. Líkurnar á að stríð brjótist út á Íslandi eru litlar og við getum verið nokkuð viss um að helstu ráðamenn landsins, sama í hvaða stjórnmálaflokki þeir eru, munu ekki ráðast á sína eigin þjóð með ofbeldi.Á flótta daginn eftir fæðingu Ef ég tala fyrir sjálfa mig munu hátíðahöldin í ár bera keim af hörmungum annarrar þjóðar. Heimsbyggðin horfir lömuð á meðan Sýrlendingar þjást. Ofbeldið virðist aukast með hverjum deginum þar sem saklaus börn eru helstu fórnarlömbin. Þegar ég gæði mér á jólasteikinni umvafin fjölskyldumeðlimum mun hugurinn án efa reika til Sýrlands og barnanna þar sem eru ein á flótta eða hafa misst heimili sín. Ég mun horfa á börnin mín og hugsa til þriggja barna móður sem flúði sprengingarnar í Aleppo á dögunum. Yngsta barnið var aðeins eins dags gamalt og það elsta sjö ára. Fjölskyldan náði loksins í neyðarskýli SOS Barnaþorpanna þar sem miðjubarnið, tveggja ára stúlka, leið út af vegna næringarskorts. SOS Barnaþorpin hafa starfað í Sýrlandi í tæp fjörutíu ár og voru því viðbúin þegar stríðið hófst. Eins viðbúin og hægt var í það minnsta. Samtökin hafa síðan þá starfað í þágu barna í landinu þrátt fyrir erfiðar aðstæður. Eins og alltaf leggja SOS Barnaþorpin áherslu á aðstoð við börn en neyðaraðstoð samtakanna felst meðal annars í heitum máltíðum, þurrmjólk, hlýjum fatnaði, barnvænum svæðum og drykkjarvatni. Tugir þúsunda barna hafa fengið aðstoð frá SOS síðan stríðið hófst. Það sem SOS Barnaþorpin leggja þó mesta áherslu á er að útvega munaðarlausum og yfirgefnum börnum heimili og fjölskyldu en sem stendur eru SOS einu hjálparsamtökin í Sýrlandi sem það gera. Nú í desember var opnað nýtt SOS Barnaþorp í Damaskus þar sem pláss er fyrir 150 börn. Alls eru þrjú barnaþorp í Sýrlandi fyrir tæplega 500 börn sem öll eiga það sameiginlegt að hafa orðið viðskila við eða misst foreldra sína. Ljósi punkturinn í sýrlenska svartnættinu er sá að starfsmenn SOS Barnaþorpanna (ásamt öðrum hjálparsamtökum) gera allt sem í þeirra valdi stendur til að verja réttindi barnanna í landinu og hafa bjargað mörgum mannslífum. Íslendingar standa líka með sýrlenskum börnum en á næsta ári munu mánaðarlegir styrktaraðilar SOS á Íslandi senda fimmtán milljónir til Sýrlands. Fimmtán milljónir frá íslenskum heimilum sem hafa ákveðið að verja sýrlensk börn. Og þá teljum við ekki með alla þá sem munu styrkja neyðaraðstoð SOS í Sýrlandi. En það er sama hvað við gerum, hvað við reynum að slökkva marga elda og hversu mörg börn fá nýjar fjölskyldur í SOS Barnaþorpi, þá er aldrei hægt að hjálpa öllum. Því miður. Hugur minn verður hjá sýrlenskum börnum um jólin og ég óska þess innilega að hörmungunum ljúki árið 2017.Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu.
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar