Íslensk heimili í liði með sýrlenskum börnum Sunna Stefánsdóttir skrifar 22. desember 2016 07:00 Brátt göngum við inn í hátíð ljóss og friðar þar sem náungakærleikurinn er allsráðandi. Hverjar sem aðstæður okkar Íslendinga eru getum við með nokkurri vissu horft til ársins 2017 og séð fram á frið. Líkurnar á að stríð brjótist út á Íslandi eru litlar og við getum verið nokkuð viss um að helstu ráðamenn landsins, sama í hvaða stjórnmálaflokki þeir eru, munu ekki ráðast á sína eigin þjóð með ofbeldi.Á flótta daginn eftir fæðingu Ef ég tala fyrir sjálfa mig munu hátíðahöldin í ár bera keim af hörmungum annarrar þjóðar. Heimsbyggðin horfir lömuð á meðan Sýrlendingar þjást. Ofbeldið virðist aukast með hverjum deginum þar sem saklaus börn eru helstu fórnarlömbin. Þegar ég gæði mér á jólasteikinni umvafin fjölskyldumeðlimum mun hugurinn án efa reika til Sýrlands og barnanna þar sem eru ein á flótta eða hafa misst heimili sín. Ég mun horfa á börnin mín og hugsa til þriggja barna móður sem flúði sprengingarnar í Aleppo á dögunum. Yngsta barnið var aðeins eins dags gamalt og það elsta sjö ára. Fjölskyldan náði loksins í neyðarskýli SOS Barnaþorpanna þar sem miðjubarnið, tveggja ára stúlka, leið út af vegna næringarskorts. SOS Barnaþorpin hafa starfað í Sýrlandi í tæp fjörutíu ár og voru því viðbúin þegar stríðið hófst. Eins viðbúin og hægt var í það minnsta. Samtökin hafa síðan þá starfað í þágu barna í landinu þrátt fyrir erfiðar aðstæður. Eins og alltaf leggja SOS Barnaþorpin áherslu á aðstoð við börn en neyðaraðstoð samtakanna felst meðal annars í heitum máltíðum, þurrmjólk, hlýjum fatnaði, barnvænum svæðum og drykkjarvatni. Tugir þúsunda barna hafa fengið aðstoð frá SOS síðan stríðið hófst. Það sem SOS Barnaþorpin leggja þó mesta áherslu á er að útvega munaðarlausum og yfirgefnum börnum heimili og fjölskyldu en sem stendur eru SOS einu hjálparsamtökin í Sýrlandi sem það gera. Nú í desember var opnað nýtt SOS Barnaþorp í Damaskus þar sem pláss er fyrir 150 börn. Alls eru þrjú barnaþorp í Sýrlandi fyrir tæplega 500 börn sem öll eiga það sameiginlegt að hafa orðið viðskila við eða misst foreldra sína. Ljósi punkturinn í sýrlenska svartnættinu er sá að starfsmenn SOS Barnaþorpanna (ásamt öðrum hjálparsamtökum) gera allt sem í þeirra valdi stendur til að verja réttindi barnanna í landinu og hafa bjargað mörgum mannslífum. Íslendingar standa líka með sýrlenskum börnum en á næsta ári munu mánaðarlegir styrktaraðilar SOS á Íslandi senda fimmtán milljónir til Sýrlands. Fimmtán milljónir frá íslenskum heimilum sem hafa ákveðið að verja sýrlensk börn. Og þá teljum við ekki með alla þá sem munu styrkja neyðaraðstoð SOS í Sýrlandi. En það er sama hvað við gerum, hvað við reynum að slökkva marga elda og hversu mörg börn fá nýjar fjölskyldur í SOS Barnaþorpi, þá er aldrei hægt að hjálpa öllum. Því miður. Hugur minn verður hjá sýrlenskum börnum um jólin og ég óska þess innilega að hörmungunum ljúki árið 2017.Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran Skoðun Skoðun Skoðun ESB umræðan og gervigreindin Ólafur Hannesson skrifar Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar Skoðun Hver ber raunverulega ábyrgð á minkaslysinu? Anahita Sahar Babaei skrifar Skoðun Spænska knattspyrnuliðið sem héraðsmetafór fyrir Spán Jordi Oriola Folch skrifar Skoðun Gæði bygginga ráðast ekki ef reglugerðum einum saman Bergþóra Góa Kvaran skrifar Skoðun Ég hélt að þetta væri bara lítið hrúður Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Af hverju já? Reynir Böðvarsson skrifar Skoðun Ef lausnirnar eru til, af hverju eru þær ekki notaðar? Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Óreiða á samviskunni Páll Rafnar Þorsteinsson skrifar Skoðun Fullveldi fyrir hvern? Hjálmar Vilhjálmsson skrifar Skoðun Viðræðurnar snúast um aðlögun Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kristrún skýrði loksins hvað verður kosið um Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Ég þekki ekki lengur minn gamla Sjálfstæðisflokk Dagur Jónsson skrifar Skoðun Leggjum þá Náttúruverndarstofnun niður Svanur Guðmundsson skrifar Skoðun Meðferð ríkisvaldsins á máli lífslokalæknisins Eva Hauksdóttir skrifar Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar Skoðun Með óttann einan að vopni Benedikt Jóhannesson skrifar Skoðun Merkilegur tvískinnungur Ingólfur Sverrisson skrifar Skoðun Þjóðin á að njóta vafans Snorri Másson skrifar Skoðun Tosca skýst upp úr turninum í Brussel Jónas Sen skrifar Skoðun ESB og skoðanabræður þínir Yngvi Ómar Sigrúnarson skrifar Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar Skoðun Litblindur á fótboltavellinum Ingunn Eir Andrésdóttir skrifar Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar Skoðun Gervigreindarskrif Halldórs Jörgen Olesen Hjörvar Sigurðsson skrifar Skoðun Íslands-Lúpínan Kristján Hreinsson skrifar Skoðun Afvegaleiðingum og rangfærslum Gauta svarað Konráð S. Guðjónsson skrifar Skoðun Áhættumat í röngum höndum Magnús Guðmundsson skrifar Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar Sjá meira
Brátt göngum við inn í hátíð ljóss og friðar þar sem náungakærleikurinn er allsráðandi. Hverjar sem aðstæður okkar Íslendinga eru getum við með nokkurri vissu horft til ársins 2017 og séð fram á frið. Líkurnar á að stríð brjótist út á Íslandi eru litlar og við getum verið nokkuð viss um að helstu ráðamenn landsins, sama í hvaða stjórnmálaflokki þeir eru, munu ekki ráðast á sína eigin þjóð með ofbeldi.Á flótta daginn eftir fæðingu Ef ég tala fyrir sjálfa mig munu hátíðahöldin í ár bera keim af hörmungum annarrar þjóðar. Heimsbyggðin horfir lömuð á meðan Sýrlendingar þjást. Ofbeldið virðist aukast með hverjum deginum þar sem saklaus börn eru helstu fórnarlömbin. Þegar ég gæði mér á jólasteikinni umvafin fjölskyldumeðlimum mun hugurinn án efa reika til Sýrlands og barnanna þar sem eru ein á flótta eða hafa misst heimili sín. Ég mun horfa á börnin mín og hugsa til þriggja barna móður sem flúði sprengingarnar í Aleppo á dögunum. Yngsta barnið var aðeins eins dags gamalt og það elsta sjö ára. Fjölskyldan náði loksins í neyðarskýli SOS Barnaþorpanna þar sem miðjubarnið, tveggja ára stúlka, leið út af vegna næringarskorts. SOS Barnaþorpin hafa starfað í Sýrlandi í tæp fjörutíu ár og voru því viðbúin þegar stríðið hófst. Eins viðbúin og hægt var í það minnsta. Samtökin hafa síðan þá starfað í þágu barna í landinu þrátt fyrir erfiðar aðstæður. Eins og alltaf leggja SOS Barnaþorpin áherslu á aðstoð við börn en neyðaraðstoð samtakanna felst meðal annars í heitum máltíðum, þurrmjólk, hlýjum fatnaði, barnvænum svæðum og drykkjarvatni. Tugir þúsunda barna hafa fengið aðstoð frá SOS síðan stríðið hófst. Það sem SOS Barnaþorpin leggja þó mesta áherslu á er að útvega munaðarlausum og yfirgefnum börnum heimili og fjölskyldu en sem stendur eru SOS einu hjálparsamtökin í Sýrlandi sem það gera. Nú í desember var opnað nýtt SOS Barnaþorp í Damaskus þar sem pláss er fyrir 150 börn. Alls eru þrjú barnaþorp í Sýrlandi fyrir tæplega 500 börn sem öll eiga það sameiginlegt að hafa orðið viðskila við eða misst foreldra sína. Ljósi punkturinn í sýrlenska svartnættinu er sá að starfsmenn SOS Barnaþorpanna (ásamt öðrum hjálparsamtökum) gera allt sem í þeirra valdi stendur til að verja réttindi barnanna í landinu og hafa bjargað mörgum mannslífum. Íslendingar standa líka með sýrlenskum börnum en á næsta ári munu mánaðarlegir styrktaraðilar SOS á Íslandi senda fimmtán milljónir til Sýrlands. Fimmtán milljónir frá íslenskum heimilum sem hafa ákveðið að verja sýrlensk börn. Og þá teljum við ekki með alla þá sem munu styrkja neyðaraðstoð SOS í Sýrlandi. En það er sama hvað við gerum, hvað við reynum að slökkva marga elda og hversu mörg börn fá nýjar fjölskyldur í SOS Barnaþorpi, þá er aldrei hægt að hjálpa öllum. Því miður. Hugur minn verður hjá sýrlenskum börnum um jólin og ég óska þess innilega að hörmungunum ljúki árið 2017.Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu.
Skoðun Vinnslustöðin rýrir afkomu sjómanna og landverkafólks – en til hvers? Gunnar Sigurðsson skrifar
Skoðun Hættum að pissa í skóinn í frostinu til að hlýja okkur – klæðum okkur í ullarsokka Grímur Atlason skrifar
Skoðun Hjá LESA skrifum við sögurnar sjálf og höfundar eiga alltaf að fá greitt Birgir Hrafn Birgisson skrifar
Skoðun Á hugmyndafræðilegt ofbeldi heima í kosningabaráttu? Hnikarr Bjarmi Franklínsson skrifar
Skoðun Hvað er dýrmætara en rétturinn og valdið til að ráða okkar málum sjálf? Diljá Mist Einarsdóttir skrifar
Skoðun Ábyrgð Ríkisstjórnar Íslands áður en aðildarviðræður við ESB hefjast Eggert Guðmundsson skrifar