Þegar tröllið stal heilsunni, jólunum og hamingjunni Þórhallur Heimisson skrifar 16. desember 2016 07:00 Já, ég er orðin alveg stíf í hnakkanum og öxlunum aftur alveg eins og í fyrra,“ sagði hún. „Svo sef ég líka illa,“ bætir hún við „er andvaka allar nætur. Er eitthvað sem ég get gert í þessu?“ heldur hún áfram. „Um hvað ertu að hugsa á nóttunni þegar þú getur ekki sofið?“ spurði ég hana. „Allt og ekkert. Hugsanirnar þeytast bara um, hring eftir hring. Ég hugsa um allt það sem ég á eftir að gera, börnin og vinnuna til dæmis. Og þá fæ ég í magann. Ég og M., maðurinn minn, eigum þrjú börn, átta, tólf og fjórtán ára. Þau eru á fullu í félagsstarfi. En ég verð stundum svo þreytt á öllu veseninu í kringum þetta allt. Og það er sko margt sem við foreldrarnir eigum að gera í þessu öllu. Við eigum að koma á alla foreldrafundi og auðvitað líka foreldrafundina í skólanum. Það þarf líka að skutlast með börnin í flest. Og núna fyrir jólin nær þetta algeru hámarki með jólatónleikum og jólasýningum og jólaskemmtunum. Stundum líður mér eins og ég sé að reka flutningafyrirtæki!“ „Ertu ein að standa í þessu öllu,“ spurði ég. „Maðurinn minn er svo upptekinn í vinnunni, hann þarf oft að vinna yfirvinnu og þá fær hann að vita af því með mjög stuttum fyrirvara. Börnin lenda því að mestu á mér. Ég er líka að vinna, en bara hálfan daginn. Þannig að okkur veitir ekkert af peningunum sem maðurinn minn vinnur inn, erum að byggja og allt það.“ „Hvernig líður ykkur þá saman núna?“ sagði ég. „Okkur hefur nú oft liðið betur. Mér finnst ég vera svo mikið ein. Ég veit varla hvort okkur þykir vænt um hvort annað lengur, tilfinningarnar eru að mestu horfnar. Svo eru jólin að koma með öllu jólaveseninu. Ég velti því oft fyrir mér hvernig þetta muni nú allt saman enda…“ Það eru víst margir sem velta því fyrir sér eins og G. hvernig þeirra líf muni nú fara. Ætli við séum ekki of mörg föst í einhverri ofkeyrslu sem kemur niður á okkur bæði andlega og líkamlega núna fyrir jólin. Stundum verður keyrslan innan fjölskyldunnar og allar kröfurnar sem við viljum standast, eins og eitthvert óviðráðanlegt tröll sem stelur frá okkur kröftum og hamingju. Látum ekki tröllin stela heilsunni og hamingjunni frá okkur fyrir þessi jól. En hvað er til ráða? Hér fylgir lítill listi, jólagjöf til ykkar, sem þið getið hengt á ísskápinn heima og tékkað á þegar jólastressið fer að segja til sín.Gátlisti hamingjunnar Ég get gefið mér tíma til þess að tala við fjölskyldu mína um hluti sem í raun og veru skipta okkur máli. Ég get reglulega tekið þátt í einhverju með maka mínum sem auðgar sambandið. Ég get tekið á vandamálum í sambandi okkar í stað þess að forðast að ræða um þau. Ég get talað reglulega og einlæglega, helst á hverjum degi, við maka minn, um samskipti okkar. Ég get lært að rækta ástina í samskiptum mínum við maka minn með því að fullnægja þörfum okkar beggja fyrir hrós, viðurkenningu, snertingu, hlýju, virðingu og umhyggju. Ég get gagnrýnt á uppbyggilegan og heiðarlegan hátt og tekið gagnrýni án þess að fara í fýlu. Ég get viðhaldið vináttu minni við gamla vini, gert mitt til að eignast nýja með maka mínum og stutt vináttu maka míns við sína vini.Gleðileg jól Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson Skoðun Halldór 29.08.26 Halldór Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Veistu hvaða sírenur syngja til þín? Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Það er sitthvað bogið við banana Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun Já fyrir íslenskuna! Logi Einarsson skrifar Skoðun Segðu ekki nei, segðu kannski, kannski, kannski Hólmar Örn Finnsson skrifar Skoðun Hverjum treystir þú? María Rut Kristinsdóttir skrifar Skoðun Spænskir strandveiðisjómenn til Íslands Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ryksugan hans Halldórs Svanhvít Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Barist fyrir veröld sem var Elías Þórsson skrifar Skoðun Við höfum tekið margar góðar ákvarðanir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kjósum með opnum huga Kristín A. Árnadóttir skrifar Skoðun Um Kanada og Ísland Eliza Reid skrifar Skoðun Frístundamiðstöðvar lagðar niður, á hverjum bitnar það? Sigrún Ósk Arnardóttir skrifar Skoðun Þegar síminn víkur fær leikurinn meira pláss Vala Steinsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar Sjá meira
Já, ég er orðin alveg stíf í hnakkanum og öxlunum aftur alveg eins og í fyrra,“ sagði hún. „Svo sef ég líka illa,“ bætir hún við „er andvaka allar nætur. Er eitthvað sem ég get gert í þessu?“ heldur hún áfram. „Um hvað ertu að hugsa á nóttunni þegar þú getur ekki sofið?“ spurði ég hana. „Allt og ekkert. Hugsanirnar þeytast bara um, hring eftir hring. Ég hugsa um allt það sem ég á eftir að gera, börnin og vinnuna til dæmis. Og þá fæ ég í magann. Ég og M., maðurinn minn, eigum þrjú börn, átta, tólf og fjórtán ára. Þau eru á fullu í félagsstarfi. En ég verð stundum svo þreytt á öllu veseninu í kringum þetta allt. Og það er sko margt sem við foreldrarnir eigum að gera í þessu öllu. Við eigum að koma á alla foreldrafundi og auðvitað líka foreldrafundina í skólanum. Það þarf líka að skutlast með börnin í flest. Og núna fyrir jólin nær þetta algeru hámarki með jólatónleikum og jólasýningum og jólaskemmtunum. Stundum líður mér eins og ég sé að reka flutningafyrirtæki!“ „Ertu ein að standa í þessu öllu,“ spurði ég. „Maðurinn minn er svo upptekinn í vinnunni, hann þarf oft að vinna yfirvinnu og þá fær hann að vita af því með mjög stuttum fyrirvara. Börnin lenda því að mestu á mér. Ég er líka að vinna, en bara hálfan daginn. Þannig að okkur veitir ekkert af peningunum sem maðurinn minn vinnur inn, erum að byggja og allt það.“ „Hvernig líður ykkur þá saman núna?“ sagði ég. „Okkur hefur nú oft liðið betur. Mér finnst ég vera svo mikið ein. Ég veit varla hvort okkur þykir vænt um hvort annað lengur, tilfinningarnar eru að mestu horfnar. Svo eru jólin að koma með öllu jólaveseninu. Ég velti því oft fyrir mér hvernig þetta muni nú allt saman enda…“ Það eru víst margir sem velta því fyrir sér eins og G. hvernig þeirra líf muni nú fara. Ætli við séum ekki of mörg föst í einhverri ofkeyrslu sem kemur niður á okkur bæði andlega og líkamlega núna fyrir jólin. Stundum verður keyrslan innan fjölskyldunnar og allar kröfurnar sem við viljum standast, eins og eitthvert óviðráðanlegt tröll sem stelur frá okkur kröftum og hamingju. Látum ekki tröllin stela heilsunni og hamingjunni frá okkur fyrir þessi jól. En hvað er til ráða? Hér fylgir lítill listi, jólagjöf til ykkar, sem þið getið hengt á ísskápinn heima og tékkað á þegar jólastressið fer að segja til sín.Gátlisti hamingjunnar Ég get gefið mér tíma til þess að tala við fjölskyldu mína um hluti sem í raun og veru skipta okkur máli. Ég get reglulega tekið þátt í einhverju með maka mínum sem auðgar sambandið. Ég get tekið á vandamálum í sambandi okkar í stað þess að forðast að ræða um þau. Ég get talað reglulega og einlæglega, helst á hverjum degi, við maka minn, um samskipti okkar. Ég get lært að rækta ástina í samskiptum mínum við maka minn með því að fullnægja þörfum okkar beggja fyrir hrós, viðurkenningu, snertingu, hlýju, virðingu og umhyggju. Ég get gagnrýnt á uppbyggilegan og heiðarlegan hátt og tekið gagnrýni án þess að fara í fýlu. Ég get viðhaldið vináttu minni við gamla vini, gert mitt til að eignast nýja með maka mínum og stutt vináttu maka míns við sína vini.Gleðileg jól Þessi grein birtist fyrst í Fréttablaðinu.
Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar
Skoðun Þegar síminn víkur fær leikurinn meira pláss Vala Steinsdóttir,Kristín Ólöf Grétarsdóttir skrifar