Var með útlitið á heilanum

Hún er fyrirsæta í yfirstærð eða svokallað plus size model. Fyrirsætur í stærri stærðum hafa orðið meira áberandi í tískuheiminum undanfarið og sumir tala um miklar breytingar innan tískuheimsins í kjölfar þessa. Maria hefur sjálf setið fyrir í fjölmörgum tímaritum og auglýsingum. Núna fer hins vegar mest af tíma hennar í að berjast gegn einelti og staðal­ímyndum um líkamsstærð. Baráttuna byggir hún á eigin reynslu.

Maria er fædd og uppalin í Kólumbíu en flutti til Íslands þegar hún var fjórtán ára gömul. Móðir hennar hafði þá tekið saman við íslenskan mann og María flutti með móður sinni til landsins. Það reyndist henni mikið gæfuspor.

„Ég var rosalega óánægð með mig sem barn. Mér fannst ég ekki nægilega grönn og var byrjuð að þróa með mér búlimíu. Ég var lögð í einelti vegna stærðar minnar.“

Þoldi ekki líkama sinn



Maria byrjaði í Austurbæjarskóla þegar hún fluttist til Íslands og segir margt hafa breyst þá. Vel var tekið á móti henni og hún fann sig fljótt í íslensku samfélagi. „Mér fannst mikill munur að koma hingað vegna þess að hér voru allir opnari. Þetta er allt öðruvísi samfélag en var í Kólumbíu.“

Hún segist aldrei hafa verið neitt sérstaklega grönn. „Eða bara venjuleg, ég var ekki tággrönn, ég var bara eins og ég var en samkvæmt þessu venjulega þá var ég of stór,“ segir hún. Unglingsárin einkenndust af baráttu við það að reyna að verða grönn. Hún var með lotugræðgi og reyndi ýmislegt til að grennast.

Vildi fullkominn líkama

„Ég var með mikla búlimíu og þoldi ekki hvernig líkami minn leit út. Eftir að ég flutti til Íslands sigraðist ég á búlimíunni og byrjaði að starfa sem fyrirsæta. Ég var með algjörlega á heilanum hvernig ég leit út. Ég vildi fullkominn líkama í takt við kólumbíska staðla,“ segir hún og útskýrir að í Kólumbíu séu mjög ákveðnar hugmyndir um það hvernig konur eigi að líta út. 

„Ég borðaði nánast ekkert og því sem ég borðaði kastaði ég upp. Ég byrjaði að nota magabelti þegar ég var 11 ára. Mér leið eins og þræl fegurðarstaðla. Ég notaði lyf frá ellefu ára aldri til þess að verða ekki svöng og grennast. Ég var mjög ung þegar ég byrjaði að hugsa um fegrunaraðgerðir sem ég gæti farið í. Þær eru mjög algengar í Kólumbíu.“

Hún segist vera fegin að hafa ekki látið verða af því að undirgangast slíkar aðgerðir. „Í dag get ég montað mig af því að vera alveg náttúruleg.“

Maria þurfti á hjálp sálfræðings að halda til þess að losna við þessar ranghugmyndir sem hún hafði um sjálfa sig og eigið útlit.

„Ég var hjá sálfræðingi í fjögur ár. Það hjálpaði mér rosalega mikið að komast inn í íslenskt samfélag þar sem ég fékk virðingu og viðurkenningu. Það opnaði augu mín þannig að ég gat lifað í frelsi án þess að skammast mín fyrir útlit og þyngd.“

Appelsínuhúð og línur



Maria segist hafa vaknað einn daginn þegar hún var 19 ára og litið í spegil.

„Ég horfði á mig í speglinum og sá stóru brjóstin mín, mjaðmirnar og rassinn. Ég var með smá appelsínuhúð og línur. Mér brá að sjá hvað ég átti fallegan og heilbrigðan líkama. Síðan þá hef ég lifað frjáls og elskað að vera í eigin skinni. Það hefur gefið mér mikið sjálfstraust að taka líkama minn í sátt. Þá fékk ég kjark til að tala opinberlega um mína reynslu til að geta hjálpað öðrum sem hafa lent í svipuðum aðstæðum. Ég vil geta veitt fólki innblástur til þess að sinna innri fegurð sem er mikilvægari en ytri.“

Hún hefur ferðast um Kólumbíu og haldið fyrirlestra í skólum til þess að berjast gegn einelti og staðal­ímyndum um líkamsstærðir. Hún hefur einnig komið fram í mörgum stórum fjölmiðlum þar í landi til þess að koma boðskapnum á framfæri – og heldur úti herferðum á netinu, í útvarpi og í sjónvarpi í Norður- og Suður-Ameríku. 

„Ég held það sé mikilvægt,“ segir hún og heldur áfram: „Þetta er auðvitað að breytast mikið og það eru að koma fleiri fyrirsætur í yfirstærðum. Í Kólumbíu eru miklar skoðanir á fólki í yfirstærð. Maður þarf að vera mjög grannur til þess að passa inn. Fólk fer í alls konar aðgerðir til að grenna sig og líta öðruvísi út. Ég vil að fólk fagni því að vera eins og það er. Ég vil ekki að ungar stelpur þjáist eins og ég gerði. Þess vegna vil ég vera sýnileg og koma þessu á framfæri og nýta sýnileikann sem fylgir fyrirsætustarfinu til að koma fram skilaboðum gegn einelti. Það þurfa að vera fjölbreyttar fyrirmyndir.“

Maria segir mikilvægt að fólk átti sig á því að heilbrigði skipti öllu máli. 

„Ég elska mig eins og ég er, það er númer 1, 2 og 3. Ég er heilbrigð, hreyfi mig mikið og borða hollt. Mér líður vel í eigin skinni en vandamálið er að það eru allt of margar konur sem eru það ekki. Ég horfi í spegilinn og er sátt við það sem ég sé en það var ekki þannig. Við erum öll mismunandi og það eiga ekki allir að reyna að vera tággrannir.“