Framúrskarandi forseti Ásdís Ólafsdóttir skrifar 4. júní 2016 10:32 Ég kynntist Höllu Tómasdóttur, forsetaframbjóðanda, vorið 2002 þegar ég tók þátt í leiðtoganámskeiði á vegum verkefnisins Auður í krafti kvenna. Þar fengu stúlkur á aldrinum 13-16 ára að spreyta sig á að undirbúa stofnun eigin fyrirtækis og setja sig þannig í spor frumkvöðla. Ég var svo gagntekin af eigin hugmynd, að þegar Halla spurði hópinn minn hvernig við ætluðum að fjármagna fyrirtækið, var ég fljót að svara því til að það væri nú ekki mikið mál. Verkefnið væri svo byltingarkennt að vísindamenn myndu keppast við að gefa vinnu sína í þágu þess, vandamálið fælist frekar í því að velja úr þeirra hópi. Ég gleymi aldrei hvernig Halla leiðrétti þennan misskilning, því svona virkar heimurinn auðvitað ekki. Hún útskýrði fyrir okkur mismunandi fjármögnunarleiðir, mikilvægi vel ígrundaðrar fjárhagsáætlunar og þess að vera tilbúin með raunhæf svör. Halla hafði óbilandi trú á okkur, engar spurningar voru kjánalegar og hún kom fram við okkur eins og fullorðna jafningja. Hún gaf okkur sjálfstraust og trú á eigið innsæi og hugmyndir. Meirihluta starfsævi sinnar hefur Halla nefnilega unnið að menntamálum, jafnréttismálum og valdeflingu kvenna. Kynni hennar af íslenska fjármálakerfinu það tæpa ár sem hún var framkvæmdastjóri Viðskiptaráðs urðu til þess að hún ákvað á vormánuðum 2007 að stofna eigið fyrirtæki, Auði Capital, sem byggði á þeim gildum sem hún trúði á og fann að skorti svo mjög hér á landi á árunum fyrir hrun. Auður Capital stóð enda af sér efnahagserfiðleikana 2008 og er hvorki að finna í Rannsóknarskýrslunni né Panamaskjölunum. Halla er eftirsóttur fyrirlesari um allan heim og á ráðstefnunni Skoll World Forum í apríl síðastliðnum sagði hún að erfiðustu ákvarðanir sem hún hefði orðið að taka hefðu verið í starfi framkvæmdastjóra Viðskiptaráðs, þegar hún fann hvað ríkjandi gildismat viðskiptalífsins var andstætt hennar eigin. Styrkur Höllu felst ekki síst í að hlúa að nýjum verkefnum og hjálpa þeim að dafna. Hún kom að stofnun Háskólans í Reykjavík, var verkefnastjóri Auðar í Krafti Kvenna sem leiddi til 52 nýrra fyrirtækja á vegum kvenna, byggði upp sitt eigið fyrirtæki Auður Capital og síðar Sisters‘ Capital með erlendum samstarfskonum í Kaupmannahöfn. Það var magnað að fylgjast með Höllu þegar hún undirbjó og stýrði jafnréttisráðstefnunni WE í fyrra, þar sem bæði konur og karlar frá fjölmörgum löndum komu saman til að ræða um leiðir til að brúa kynjabilið í atvinnulífinu. Halla bendir réttilega á, að það þýði lítið að tala um jafnrétti kynjanna ef engir karlar taka þátt í umræðunum. Um þriðjungur þátttakenda í WE ráðstefnunni voru karlar – flestir í stjórnunarstöðum. Halla bendir ekki einungis á vandamálin, hún leggur allt undir til að leysa þau. Það eru forréttindi að hafa úr mörgum frambjóðendum til forsetaembættis að velja. Eðlilega eru þeir misvel þekktir, og þeir sem ekki eru þjóðþekktir hafa ekki enn fengið tækifæri til að kynna sig. Halla treystir ekki einvörðungu á hefðbundna miðla heldur hefur hún einnig nýtt samfélagsmiðla óspart. Hún er til dæmis með opið samtal á Facebook síðu sinni á hverjum þriðjudegi, þar sem allir geta haft samband við hana – eða sent inn spurningar þegar þeim hentar. Kjósendur þurfa ekki að gera upp hug sinn fyrr en í lok júní og því er nægur tími til þess að kynna sér frambjóðendurna betur. Ég hef heyrt því fleygt að Halla sé með framboðinu einungis að reyna að bæta við ferilskrána. Því fer fjarri. Halla er drifin áfram af einlægri ósk um að bæta samfélagið og telur sig geta gert gagn sem forseti. Ég er sannfærð um Halla yrði stórkostleg í því hlutverki. Forseti sem yrði sannur leiðtogi í þeim skilningi að hún myndi leiða saman ólík sjónarmið, ólíka hópa og einstaklinga í leit að framsæknum lausnum. Hún er jafnvíg á íslensku og ensku, vel menntuð og reynslumikil. Opin, einörð og heiðarleg. Að velja sér sinn frambjóðanda er vandaverk. Það er skiljanlegt að menn hafni frambjóðendum vegna fyrri starfa þeirra eða orðræðu. En það er óásættanlegt að gefa sér ekki örlítinn tíma til að kynna sér þá sem gefa kost á sér til að stýra þessu landi. Þess vegna bið ég hvern og einn að gefa sér nokkrar mínútur til að kynna sér Höllu sem frambjóðanda. Sjónvarpsviðtöl við hana má finna hér og hér. Blaðaviðtöl hér og hér og útvarpsviðtöl hér og hér. Halla er sem fyrr segir í beinni línu hvern þriðjudag á Facebook síðu sinni. Viðtölin sýna vel hvers vegna við sem þekkjum Höllu og höfum fengið að njóta leiðsagnar hennar hvöttum hana til framboðs. Hvers vegna við treystum henni fremur en öðrum til þess að vinna með íslensku þjóðinni í að byggja hér upp traust og velvilja í garð annarra. Förum þangað.Höfundur er alþjóðafræðingur. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen Skoðun Skoðun Skoðun Hvalveiðar: Bláa pillan eða sú rauða? Eyþór Eðvarðsson skrifar Skoðun Mikilvægt framfaraskref fyrir allt landið Njáll Trausti Friðbertsson skrifar Skoðun Hver á sér fegurra föðurland? Marta Eiríksdóttir skrifar Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar Skoðun Telur stjórnsýslu Íslands allt of litla Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Verður valdagræðgi Flokks fólksins honum að falli? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Tengsl eru innviðir samfélagsins Rannveig Tenchi Ernudóttir skrifar Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Börnin fyrst, en þau bíða enn Steindór Þórarinsson,Jón K. Jacobsen skrifar Skoðun Að semja við sjálfan sig Sigurjón Njarðarson skrifar Skoðun Þjóðin föst í Groundhog Day krónunnar Baldur Pétursson skrifar Skoðun Verður Ísland brothætt byggð? Sigurjón Þórðarson skrifar Skoðun „Kannski“ Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Velferð þarf rými Þorvaldur Davíð Kristjánsson skrifar Skoðun Ábyrgð í orði og verki Lilja Dögg Alfreðsdóttir,Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Stóru verkefnin leysum við saman Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Valdatafl eða nauðsynlegt stopp á gölluðu frumvarpi? Jóhann Helgi Stefánsson skrifar Skoðun Dánaraðstoð: Varúð má ekki verða að forræðishyggju Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Farsæld barna: Ekkert annað en rómantísk saga á blaði Ingibjörg Einarsdóttir skrifar Skoðun Hver á þennan bústað? Já eða nei? Stefán Hrafn Jónsson skrifar Skoðun Brexit og fyrirhuguð þjóðaratkvæðagreiðsla hér á landi Meyvant Þórólfsson skrifar Skoðun How to ruin a university system with one law Colin Fisher skrifar Skoðun Upplýst umræða og framsal ríkisvalds Margrét Einarsdóttir skrifar Skoðun Skólinn er alltaf vandinn Íris E. Gísladóttir skrifar Skoðun Geisp Þorgerður María Þorbjarnardóttir skrifar Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar Skoðun Það sem kynslóðir byggðu – og okkar ábyrgð að varðveita Sveinn Kristjánsson skrifar Skoðun Handan óttans: Hvers konar Ísland viljum við byggja? Bjarndís Helena Mitchell skrifar Skoðun Lifandi hvalir skapa líka verðmæti Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar Sjá meira
Ég kynntist Höllu Tómasdóttur, forsetaframbjóðanda, vorið 2002 þegar ég tók þátt í leiðtoganámskeiði á vegum verkefnisins Auður í krafti kvenna. Þar fengu stúlkur á aldrinum 13-16 ára að spreyta sig á að undirbúa stofnun eigin fyrirtækis og setja sig þannig í spor frumkvöðla. Ég var svo gagntekin af eigin hugmynd, að þegar Halla spurði hópinn minn hvernig við ætluðum að fjármagna fyrirtækið, var ég fljót að svara því til að það væri nú ekki mikið mál. Verkefnið væri svo byltingarkennt að vísindamenn myndu keppast við að gefa vinnu sína í þágu þess, vandamálið fælist frekar í því að velja úr þeirra hópi. Ég gleymi aldrei hvernig Halla leiðrétti þennan misskilning, því svona virkar heimurinn auðvitað ekki. Hún útskýrði fyrir okkur mismunandi fjármögnunarleiðir, mikilvægi vel ígrundaðrar fjárhagsáætlunar og þess að vera tilbúin með raunhæf svör. Halla hafði óbilandi trú á okkur, engar spurningar voru kjánalegar og hún kom fram við okkur eins og fullorðna jafningja. Hún gaf okkur sjálfstraust og trú á eigið innsæi og hugmyndir. Meirihluta starfsævi sinnar hefur Halla nefnilega unnið að menntamálum, jafnréttismálum og valdeflingu kvenna. Kynni hennar af íslenska fjármálakerfinu það tæpa ár sem hún var framkvæmdastjóri Viðskiptaráðs urðu til þess að hún ákvað á vormánuðum 2007 að stofna eigið fyrirtæki, Auði Capital, sem byggði á þeim gildum sem hún trúði á og fann að skorti svo mjög hér á landi á árunum fyrir hrun. Auður Capital stóð enda af sér efnahagserfiðleikana 2008 og er hvorki að finna í Rannsóknarskýrslunni né Panamaskjölunum. Halla er eftirsóttur fyrirlesari um allan heim og á ráðstefnunni Skoll World Forum í apríl síðastliðnum sagði hún að erfiðustu ákvarðanir sem hún hefði orðið að taka hefðu verið í starfi framkvæmdastjóra Viðskiptaráðs, þegar hún fann hvað ríkjandi gildismat viðskiptalífsins var andstætt hennar eigin. Styrkur Höllu felst ekki síst í að hlúa að nýjum verkefnum og hjálpa þeim að dafna. Hún kom að stofnun Háskólans í Reykjavík, var verkefnastjóri Auðar í Krafti Kvenna sem leiddi til 52 nýrra fyrirtækja á vegum kvenna, byggði upp sitt eigið fyrirtæki Auður Capital og síðar Sisters‘ Capital með erlendum samstarfskonum í Kaupmannahöfn. Það var magnað að fylgjast með Höllu þegar hún undirbjó og stýrði jafnréttisráðstefnunni WE í fyrra, þar sem bæði konur og karlar frá fjölmörgum löndum komu saman til að ræða um leiðir til að brúa kynjabilið í atvinnulífinu. Halla bendir réttilega á, að það þýði lítið að tala um jafnrétti kynjanna ef engir karlar taka þátt í umræðunum. Um þriðjungur þátttakenda í WE ráðstefnunni voru karlar – flestir í stjórnunarstöðum. Halla bendir ekki einungis á vandamálin, hún leggur allt undir til að leysa þau. Það eru forréttindi að hafa úr mörgum frambjóðendum til forsetaembættis að velja. Eðlilega eru þeir misvel þekktir, og þeir sem ekki eru þjóðþekktir hafa ekki enn fengið tækifæri til að kynna sig. Halla treystir ekki einvörðungu á hefðbundna miðla heldur hefur hún einnig nýtt samfélagsmiðla óspart. Hún er til dæmis með opið samtal á Facebook síðu sinni á hverjum þriðjudegi, þar sem allir geta haft samband við hana – eða sent inn spurningar þegar þeim hentar. Kjósendur þurfa ekki að gera upp hug sinn fyrr en í lok júní og því er nægur tími til þess að kynna sér frambjóðendurna betur. Ég hef heyrt því fleygt að Halla sé með framboðinu einungis að reyna að bæta við ferilskrána. Því fer fjarri. Halla er drifin áfram af einlægri ósk um að bæta samfélagið og telur sig geta gert gagn sem forseti. Ég er sannfærð um Halla yrði stórkostleg í því hlutverki. Forseti sem yrði sannur leiðtogi í þeim skilningi að hún myndi leiða saman ólík sjónarmið, ólíka hópa og einstaklinga í leit að framsæknum lausnum. Hún er jafnvíg á íslensku og ensku, vel menntuð og reynslumikil. Opin, einörð og heiðarleg. Að velja sér sinn frambjóðanda er vandaverk. Það er skiljanlegt að menn hafni frambjóðendum vegna fyrri starfa þeirra eða orðræðu. En það er óásættanlegt að gefa sér ekki örlítinn tíma til að kynna sér þá sem gefa kost á sér til að stýra þessu landi. Þess vegna bið ég hvern og einn að gefa sér nokkrar mínútur til að kynna sér Höllu sem frambjóðanda. Sjónvarpsviðtöl við hana má finna hér og hér. Blaðaviðtöl hér og hér og útvarpsviðtöl hér og hér. Halla er sem fyrr segir í beinni línu hvern þriðjudag á Facebook síðu sinni. Viðtölin sýna vel hvers vegna við sem þekkjum Höllu og höfum fengið að njóta leiðsagnar hennar hvöttum hana til framboðs. Hvers vegna við treystum henni fremur en öðrum til þess að vinna með íslensku þjóðinni í að byggja hér upp traust og velvilja í garð annarra. Förum þangað.Höfundur er alþjóðafræðingur.
Skoðun Hvenær ætlum við að taka málefni heimilislausra alvarlega? Erla Björg Sigurðardóttir skrifar
Skoðun Kæru landar – Eigum við að hafna samningi sem við höfum ekki séð? Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar
Skoðun Dánaraðstoð fyrir deyjandi fólk: Á ótti við framtíðina að ráða úrslitum? Svanur Sigurbjörnsson skrifar
Skoðun Þegar íslenskir embættismenn auglýsa ísraelskt njósnafyrirtæki Ragnhildur Hólmgeirsdóttir,Magnús Magnússon skrifar