Hættum að bíða eftir pólitíkusum Árni Snævarr skrifar 7. júní 2016 07:00 Hvernig væri ef einhver tæki sig nú til og sýndi okkur allt það sem verið væri að gera heiminum til gagns í stað þess að klifa á heimsósóma á borð við fátækt, hungur, ofneyslu og ójöfnuð? Þetta er hugmyndin að baki heimildamyndinni Demain, „ Á morgun“ - sem hefur slegið í gegn víða um heim, og átt þátt í að koma af stað hreyfingu venjulegs fólks, sem vill ekki sitja auðum höndum á meðan heimurinn virðist vera að fara til andskotans. Meir en ein milljón manna sá myndina í heimalandi hennar Frakklandi og 150 þúsund manns fylgjast með Facebooksíðu hennar. Myndin verður sýnd á sérstakri sýningu í Bíó Paradís í tilefni af Alþjóðlegum degi umhverfisins 7.júní og hafa Sameinuðu þjóðirnar, utanríkisráðuneytið og franska sendiráðið tekið höndum saman um þetta verkefni. Umræður verða að lokinni myndinni. Myndin var frumsýnd á Loftslagsráðstefnunni COP21 í lok síðasta árs og var valin besta heimildarmynd ársins í Frakklandi. Jákvæðar lausnir Segja má að sú leið sé farin í myndinni að í stað þess að sýna allt sem miður fer og hvað sé hugsanlega hægt að gera, séu leitaðar uppi jákvæðar lausnir og það sem best er gert í heiminum. Farið er um allan heim í leit að dæmum um það sem vel er gert og þar á meðal komið við á Íslandi. Boðið er upp á ýmsar sjálfbærar lausnir og valkosti og hefur verið haft á orði að bókin sé eins og handbók eða leiðarvísir um Sjálfbæra þróun. Og í stað þess að bíða eftir því að ríkisstjórnir hefjist handa við að hrinda í framkvæmd Sjálfbærum þróunarmarkmiðum sem aðildarríki Sameinuðu þjóðanna samþykktu síðastliðið haust, er leitað í smiðju grasrótarinnar. „Það er kominn tími til að við hættum að bíða eftir þvið að leiðtogar komi með lausnirnar færandi hendi,” sagði leikstjórinn Cyril Dion í viðtali. „Ef eitthvað á að breytast verður fólkið sjálft að fylkja liði og skapa þrýsting á kjörna fulltrúa og við þurfum líka nýja fulltrúa sem þoka hugmyndum morgundagsins fram á við.“ Fram kemur í máli margra að vandamál heimsins séu svo stór og svo mörg að fólk verði brjálað af því að brjóta heilann um þau og fyllist vanmáttarkennd. Af þessum sökum sé líklegra til árangurs að hluta vandamálin niður og leita að staðbundnum lausnum á hverju fyrir sig. Þetta má gera á ýmsan hátt en á vefsíðu kvikmyndarinnar hafa verið tekin saman fimm góð ráð, sem ríma býsna vel við ráð Sameinuðu þjóðanna um hvernig letingjar geti bjargað heiminum! Sem dæmi má nefna að borða minna kjöt og velja helst mat úr heimahéraði, borða lífrænt ræktað, nota endurnýjanlega orku, versla hjá kaupmanninum á horninu og sjálfstæðum verslunum, að ekki sé minnst á að gera við í stað þess að henda, endurnýta og minnka neyslu„Almenningur er til í að gera eitthvað. Við höfum heyrt talað í áratugi sem alla þess óáran, en aðgerða er þörf!”, segir Dion leikstjóri.„Kreppunum fjölgar sífellt. Við heyrum í síbylju um atvinnuleysi, öfgastefnur, lýðskrum og hryðjuverk og það er mikil þörf á vonarglætu um framtíðina, að geta sagt sér sjálfum að allt sé ekki unnið fyrir gýg, að enn sé von.” Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson Skoðun Skoðun Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Sjá meira
Hvernig væri ef einhver tæki sig nú til og sýndi okkur allt það sem verið væri að gera heiminum til gagns í stað þess að klifa á heimsósóma á borð við fátækt, hungur, ofneyslu og ójöfnuð? Þetta er hugmyndin að baki heimildamyndinni Demain, „ Á morgun“ - sem hefur slegið í gegn víða um heim, og átt þátt í að koma af stað hreyfingu venjulegs fólks, sem vill ekki sitja auðum höndum á meðan heimurinn virðist vera að fara til andskotans. Meir en ein milljón manna sá myndina í heimalandi hennar Frakklandi og 150 þúsund manns fylgjast með Facebooksíðu hennar. Myndin verður sýnd á sérstakri sýningu í Bíó Paradís í tilefni af Alþjóðlegum degi umhverfisins 7.júní og hafa Sameinuðu þjóðirnar, utanríkisráðuneytið og franska sendiráðið tekið höndum saman um þetta verkefni. Umræður verða að lokinni myndinni. Myndin var frumsýnd á Loftslagsráðstefnunni COP21 í lok síðasta árs og var valin besta heimildarmynd ársins í Frakklandi. Jákvæðar lausnir Segja má að sú leið sé farin í myndinni að í stað þess að sýna allt sem miður fer og hvað sé hugsanlega hægt að gera, séu leitaðar uppi jákvæðar lausnir og það sem best er gert í heiminum. Farið er um allan heim í leit að dæmum um það sem vel er gert og þar á meðal komið við á Íslandi. Boðið er upp á ýmsar sjálfbærar lausnir og valkosti og hefur verið haft á orði að bókin sé eins og handbók eða leiðarvísir um Sjálfbæra þróun. Og í stað þess að bíða eftir því að ríkisstjórnir hefjist handa við að hrinda í framkvæmd Sjálfbærum þróunarmarkmiðum sem aðildarríki Sameinuðu þjóðanna samþykktu síðastliðið haust, er leitað í smiðju grasrótarinnar. „Það er kominn tími til að við hættum að bíða eftir þvið að leiðtogar komi með lausnirnar færandi hendi,” sagði leikstjórinn Cyril Dion í viðtali. „Ef eitthvað á að breytast verður fólkið sjálft að fylkja liði og skapa þrýsting á kjörna fulltrúa og við þurfum líka nýja fulltrúa sem þoka hugmyndum morgundagsins fram á við.“ Fram kemur í máli margra að vandamál heimsins séu svo stór og svo mörg að fólk verði brjálað af því að brjóta heilann um þau og fyllist vanmáttarkennd. Af þessum sökum sé líklegra til árangurs að hluta vandamálin niður og leita að staðbundnum lausnum á hverju fyrir sig. Þetta má gera á ýmsan hátt en á vefsíðu kvikmyndarinnar hafa verið tekin saman fimm góð ráð, sem ríma býsna vel við ráð Sameinuðu þjóðanna um hvernig letingjar geti bjargað heiminum! Sem dæmi má nefna að borða minna kjöt og velja helst mat úr heimahéraði, borða lífrænt ræktað, nota endurnýjanlega orku, versla hjá kaupmanninum á horninu og sjálfstæðum verslunum, að ekki sé minnst á að gera við í stað þess að henda, endurnýta og minnka neyslu„Almenningur er til í að gera eitthvað. Við höfum heyrt talað í áratugi sem alla þess óáran, en aðgerða er þörf!”, segir Dion leikstjóri.„Kreppunum fjölgar sífellt. Við heyrum í síbylju um atvinnuleysi, öfgastefnur, lýðskrum og hryðjuverk og það er mikil þörf á vonarglætu um framtíðina, að geta sagt sér sjálfum að allt sé ekki unnið fyrir gýg, að enn sé von.”
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar