Hvaða flokkur er fyrir okkur? Katrín Kristjana Hjartardóttir skrifar 1. apríl 2016 10:59 Sumir segja að við unga fólkið munum ráða úrslitum í næstu kosningum. Kjörsókn okkar hefur verið hvað minnst. Er það áhugaleysi okkar sem ræður því? Svo sannarlega ekki miðað við umræðu og atburði seinustu daga. Sagt er að við unga fólkið viljum öll það sama: Áfengi í búðir, afglæpavæðingu fíkniefna, frítt nám og allt sem ungum hugum getur dreymt um. Eða hvað er það sem við viljum? Kannski, en tala ég fyrir sjálfa mig þegar ég segi að ekkert af þessum atriðum er á mínum topp tíu lista af því sem hér á Íslandi þarf að gera til þess að ég velji að lifa hér og stofna mitt heimili. Ég tek það þó fram að í hinum fullkomna heimi eru ofangreind atriði sjálfsagðir hlutir í frjálslyndu og sanngjörnu þjóðfélagi. Í október 2008 var ég átján ára gömul og frammi fyrir mér blasti ekki fögur sjón. Hér var manneskja að fóta sig og að móta framtíðarplön. En hvað veit maður í rauninni 18 ára gamall? Eitt vissi ég að til að hafa áhrif og laga það ástand sem hér var þá þyrfti að taka þátt, vera með, mæta á fundi og þá fyrst og fremst finna sér stjórnmálaflokk með líkar hugsanir og mínar, sem setti mína hagsmuna fram yfir þá sérhagsmuni sem samfélag á aldrei að lúta fyrir. Ég taldi mig þurfa að aðlaga mig að flokki sem hér væri nú þegar til, því ekki datt mér það í hug á þeim tíma að hægt væri að búa til nýjan flokk, það var einfaldlega of fjarlægur draumur, svona eins og þessi að stinga af og búa í strandkofa á Hawaii, en viti menn þetta er bæði framkvæmanlegt. Ég mun ekki greina fyrir hvað flokkar landsins standa því það ætti að vera augljóst miðað við þau málefni og hagsmuni sem hafa verið sett í forgang á þessu kjörtímabili. Mér finnst að hér á Íslandi ráði fyrst og fremst hagsmunir sjávarútvegs og landbúnaðar og hafa alltaf gert á meðan núverandi stjórnarflokkar eru við völd. Í sérstöku sumarþingi eftir Alþingiskosningar 2013 var eitt af því fyrsta sem tekið var upp veiðigjöld og stóð sú umræða í rúmar 22 klukkustundir. Eftir fjögurra ára vinstristjórn, með skattkerfi í molum og búið að skera niður á allar grunnstoðir samfélagsins, þá var tímabært að huga að sjávarútveginum. Hér vil ég taka fram að ég geri mér fulla grein fyrir hvað sjávarútvegurinn hefur gert fyrir okkar land og fyrir það er ég þakklát. Sjálf er ég ættuð að vestan, hafið tók afa minn langt um aldur fram og starfaði pabbi minn vel og lengi á sjó. En það er langt úr raunveruleikanum að bera þann sjávarútveg sem við þekkjum í dag við það sem var. Hvað landbúnaðinn varðar þá skil ég enn ekki þau rök að styrkja eina atvinnugrein um 15 milljarða á ári síðastliðin 60 ár umfram aðra því hún stendur ekki undir sér sjálf. Bændur í flestum ríkjum heims reka sjálfir sinn búskap og gengur vel upp sýnist mér. Ég spyr því hvaða flokkur er að vinna heilshugar fyrir okkur unga fólkið? • Okkur sem viljum kaupa okkur íbúð án þess að vera okkur ofviða um það eitt að lesa okkur til um verðtrygginguna og þegar við gerum okkur grein fyrir stöðunni sem fylgir hini umtöluðu verðtryggingu, að eignarmyndun á húsnæði er jafn fjarlægur og þessi með strandkofann á ströndinni. • Okkur sem vitum að það að eignast barn eru forréttindi sem krefst mikils baklands, því leikskólapláss er svipað og víkingalottóið, hvað þá með þá mánuði sem standa út sem dagmömmur grípa inn í. • Okkur sem sjáum ekki atvinnumöguleika í stóriðju þ.e sem treystum á hæfni fram yfir sérhagsmuni. • Okkur sem finnst að menntun er allra, menntun sem óháð er efnahag, samkeppnishæf um allan heim. • Okkur sem vilja treysta á opna stjórnsýslu, hagrænan rekstur hjá hinu opinbera. • Okkur sem viljum vera tengd við löndin í kring, að geta haft aðgang að því námi sem nágrannaþjóðir okkar hafa og stundað frjáls viðskipti líkt og okkar nágrannalönd gera. • En fyrst og fremst okkur sem neytendur í íslensku samfélagi. Við höfum tækifæri á fjögurra ára fresti að taka þátt og hafa áhrif. Ætlum við því að endurtaka söguna eða hleypa nýjum og ferskum anda inn? Jafnvel nýju stjórnmálaafli sem setur almannahagsmuni fram yfir sérhagsmuni. Sjálf hef ég fundið mér hljómgrunn meðal Viðreisnar, nýs frjálslynds stjórnmálaafls sem hefur staðið fyrir mörgum málefnafundum að undanförnu, haldið opna stefnumótunarfundi þar sem raddir allra fá að heyrast og stefna út fyrir höfuðborgina á næstunni. Fyrir mitt leyti langar mig að hætta að endurtaka söguna, hafa áhrif og gera breytingar í landinu mínu sem gagnast okkur unga fólkinu. Þannig getum við tryggt að tækifærin og lífskjörin standist samanburð við önnur lönd. Aðeins róttækar breytingar á núverandi ástandi í landinu okkar tryggja að við unga fólkið viljum búa hér áfram. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason Skoðun Verkalýðsfélög í faðmi hins opinbera Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Valdhroki bæjarstjórans í Kópavogi Helga Jónsdóttir Skoðun Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir Skoðun „Ég var nú bara að grínast!“ Kristján Freyr Halldórsson Skoðun Miðflokkarnir tveir í Kópavogi Pétur Björgvin Sveinsson Skoðun Hætta á ferðum í fjölmiðlun á Íslandi Stefán Jón Hafstein Skoðun Menntaforystan er að plata þig Andri Þorvarðarson Skoðun Viltu borga meira fyrir að leggja bílnum þínum í bílastæðahúsi? Regína Ásvaldsdóttir Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Tækifæri í stað takmarkana! Bergljót Borg skrifar Skoðun Umhverfisvænasti orkugjafinn gleymdist Þórhallur Hákonarson skrifar Skoðun Aðdáunarverð þrautseigja Grindvíkinga Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Veistu á hvaða lyfjum þú ert? Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Slæleg hagsmunagæsla meirihluta bæjarstjórnar – það þarf að gera mun betur Unnar Jónsson skrifar Skoðun Menntaforystan er að plata þig Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Viltu borga meira fyrir að leggja bílnum þínum í bílastæðahúsi? Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Réttindabarátta fatlaðs fólks í 65 ár Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Eitt markmið, betra Hveragerði Guðjón Óskar Kristjánsson,Jónas Guðnason,Lárus Jónsson skrifar Skoðun Þegar áframhald verður bakslag Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sjálfstætt líf og fimm spurningar sem skipta öllu Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samvinnuhugsjón í leikskólamálum Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun „Ég var nú bara að grínast!“ Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hvernig ræktum við frið í huga fólks? Sæunn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Borgin skapi hlutastörf Stefán Pálsson skrifar Skoðun Gleymum ekki hestamönnum og skátum Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Er gott að eldast á Akranesi? Hugrún Eva Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Eitt samtal getur breytt deginum Alda Björk Harðardóttir skrifar Skoðun Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason skrifar Skoðun Reykjanesbrautin - við leysum hnútinn Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Skoðun Valdhroki bæjarstjórans í Kópavogi Helga Jónsdóttir skrifar Skoðun Menningin er hjartað í Hafnarfirði Guðbjörg Oddný Jónasdóttir skrifar Skoðun Lækkun gjalda: skref í rétta átt, en enn langt í land Valborg Ösp Árnadóttir Warén skrifar Skoðun Sveitarfélög á Íslandi og Evrópusambandið Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar Skoðun Gefum sköpunargáfu barna það pláss sem hún á skilið Guðrún Lína Thoroddsen skrifar Skoðun Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Skólaskeyti til Garðbæinga! Harpa Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Verkalýðsfélög í faðmi hins opinbera Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Gæði kennslu: Farsæld sem markmið menntunar Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar Skoðun Miðflokkarnir tveir í Kópavogi Pétur Björgvin Sveinsson skrifar Sjá meira
Sumir segja að við unga fólkið munum ráða úrslitum í næstu kosningum. Kjörsókn okkar hefur verið hvað minnst. Er það áhugaleysi okkar sem ræður því? Svo sannarlega ekki miðað við umræðu og atburði seinustu daga. Sagt er að við unga fólkið viljum öll það sama: Áfengi í búðir, afglæpavæðingu fíkniefna, frítt nám og allt sem ungum hugum getur dreymt um. Eða hvað er það sem við viljum? Kannski, en tala ég fyrir sjálfa mig þegar ég segi að ekkert af þessum atriðum er á mínum topp tíu lista af því sem hér á Íslandi þarf að gera til þess að ég velji að lifa hér og stofna mitt heimili. Ég tek það þó fram að í hinum fullkomna heimi eru ofangreind atriði sjálfsagðir hlutir í frjálslyndu og sanngjörnu þjóðfélagi. Í október 2008 var ég átján ára gömul og frammi fyrir mér blasti ekki fögur sjón. Hér var manneskja að fóta sig og að móta framtíðarplön. En hvað veit maður í rauninni 18 ára gamall? Eitt vissi ég að til að hafa áhrif og laga það ástand sem hér var þá þyrfti að taka þátt, vera með, mæta á fundi og þá fyrst og fremst finna sér stjórnmálaflokk með líkar hugsanir og mínar, sem setti mína hagsmuna fram yfir þá sérhagsmuni sem samfélag á aldrei að lúta fyrir. Ég taldi mig þurfa að aðlaga mig að flokki sem hér væri nú þegar til, því ekki datt mér það í hug á þeim tíma að hægt væri að búa til nýjan flokk, það var einfaldlega of fjarlægur draumur, svona eins og þessi að stinga af og búa í strandkofa á Hawaii, en viti menn þetta er bæði framkvæmanlegt. Ég mun ekki greina fyrir hvað flokkar landsins standa því það ætti að vera augljóst miðað við þau málefni og hagsmuni sem hafa verið sett í forgang á þessu kjörtímabili. Mér finnst að hér á Íslandi ráði fyrst og fremst hagsmunir sjávarútvegs og landbúnaðar og hafa alltaf gert á meðan núverandi stjórnarflokkar eru við völd. Í sérstöku sumarþingi eftir Alþingiskosningar 2013 var eitt af því fyrsta sem tekið var upp veiðigjöld og stóð sú umræða í rúmar 22 klukkustundir. Eftir fjögurra ára vinstristjórn, með skattkerfi í molum og búið að skera niður á allar grunnstoðir samfélagsins, þá var tímabært að huga að sjávarútveginum. Hér vil ég taka fram að ég geri mér fulla grein fyrir hvað sjávarútvegurinn hefur gert fyrir okkar land og fyrir það er ég þakklát. Sjálf er ég ættuð að vestan, hafið tók afa minn langt um aldur fram og starfaði pabbi minn vel og lengi á sjó. En það er langt úr raunveruleikanum að bera þann sjávarútveg sem við þekkjum í dag við það sem var. Hvað landbúnaðinn varðar þá skil ég enn ekki þau rök að styrkja eina atvinnugrein um 15 milljarða á ári síðastliðin 60 ár umfram aðra því hún stendur ekki undir sér sjálf. Bændur í flestum ríkjum heims reka sjálfir sinn búskap og gengur vel upp sýnist mér. Ég spyr því hvaða flokkur er að vinna heilshugar fyrir okkur unga fólkið? • Okkur sem viljum kaupa okkur íbúð án þess að vera okkur ofviða um það eitt að lesa okkur til um verðtrygginguna og þegar við gerum okkur grein fyrir stöðunni sem fylgir hini umtöluðu verðtryggingu, að eignarmyndun á húsnæði er jafn fjarlægur og þessi með strandkofann á ströndinni. • Okkur sem vitum að það að eignast barn eru forréttindi sem krefst mikils baklands, því leikskólapláss er svipað og víkingalottóið, hvað þá með þá mánuði sem standa út sem dagmömmur grípa inn í. • Okkur sem sjáum ekki atvinnumöguleika í stóriðju þ.e sem treystum á hæfni fram yfir sérhagsmuni. • Okkur sem finnst að menntun er allra, menntun sem óháð er efnahag, samkeppnishæf um allan heim. • Okkur sem vilja treysta á opna stjórnsýslu, hagrænan rekstur hjá hinu opinbera. • Okkur sem viljum vera tengd við löndin í kring, að geta haft aðgang að því námi sem nágrannaþjóðir okkar hafa og stundað frjáls viðskipti líkt og okkar nágrannalönd gera. • En fyrst og fremst okkur sem neytendur í íslensku samfélagi. Við höfum tækifæri á fjögurra ára fresti að taka þátt og hafa áhrif. Ætlum við því að endurtaka söguna eða hleypa nýjum og ferskum anda inn? Jafnvel nýju stjórnmálaafli sem setur almannahagsmuni fram yfir sérhagsmuni. Sjálf hef ég fundið mér hljómgrunn meðal Viðreisnar, nýs frjálslynds stjórnmálaafls sem hefur staðið fyrir mörgum málefnafundum að undanförnu, haldið opna stefnumótunarfundi þar sem raddir allra fá að heyrast og stefna út fyrir höfuðborgina á næstunni. Fyrir mitt leyti langar mig að hætta að endurtaka söguna, hafa áhrif og gera breytingar í landinu mínu sem gagnast okkur unga fólkinu. Þannig getum við tryggt að tækifærin og lífskjörin standist samanburð við önnur lönd. Aðeins róttækar breytingar á núverandi ástandi í landinu okkar tryggja að við unga fólkið viljum búa hér áfram.
Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason Skoðun
Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir Skoðun
Skoðun Slæleg hagsmunagæsla meirihluta bæjarstjórnar – það þarf að gera mun betur Unnar Jónsson skrifar
Skoðun Eitt markmið, betra Hveragerði Guðjón Óskar Kristjánsson,Jónas Guðnason,Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason skrifar
Skoðun Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir skrifar
Skoðun Gæði kennslu: Farsæld sem markmið menntunar Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar
Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason Skoðun
Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir Skoðun