Hugleiðing um lýðræði augliti til auglitis Steven Keeler skrifar 18. maí 2016 00:00 Ef lýðræðið á að vera virkt krefst það þess að ríkisborgararnir taki þátt í að stjórna sér. Að mínu mati þarf slík stjórnun að hefjast á mjög staðbundnu stigi, þar sem þátttakendur þurfa að hittast augliti til auglitis. Nánast ævilangt hef ég fylgst með því hvernig þetta ferli virkar. Íslenska þjóðin gerði merkilega tilraun til þess að semja nýja stjórnarskrá út frá grasrótinni, og það er eitthver magnaðasti viðburður sem hefur orðið í stjórnmálasögu tuttugustu og fyrstu aldar. Tuttugu og fimm íslenskir ríkisborgarar, sem ekki tilheyrðu neinu hefðbundnu stjórnmálaafli, hittust, ræddu saman, miðluðu málum, hlustuðu á aðra, unnu úr ágreiningi sín á milli og loks sömdu þeir undursamlega, nýja stjórnarskrá. Þetta ferli er sannkallað „lýðræði augliti til auglitis“ og þar er að finna bestu hugsanlegu beitingu lýðræðis við stjórn ríkis. Ég tek strax fram að ég er Bandaríkjamaður og mjög hallur undir bandaríska útgáfu lýðræðisins, og stjórnarskrá Bandaríkjanna sem þar er til grundvallar. Mér er ljóst að bandarískt lýðræði er óreiðukennt, ófullkomið og ófullnægjandi. Þegar best lætur veitir það mér sem ríkisborgara möguleika á að velja mér stjórn. Í versta falli getur það leitt til pattstöðu sem virðist nú um stundir einkenna stjórn ríkjasambandsins. Stjórnarskrá Bandaríkjanna kann að virðast úrelt, og orðalagið sem þar er notað ansi óljóst. Þar eru túlkunarmöguleikarnir í senn ótrúlega margir og þvingandi. Þó vildi ég síst af öllu afsala mér þeim réttindum sem þessi stjórnarskrá veitir mér sem einstaklingi.Staðbundin lýðræðispólítík Ungur að árum lærði ég að meta staðbundna lýðræðispólitík. Þegar ég var sex ára fylgdi ég föður mínum (sem var formaður bæjarráðs) um götur bæjarins Newark í New Jersey, þar sem hann knúði dyra og reyndi að fá granna sína til þess að skrifa undir stuðningslista við pólitíska frambjóðendur. Hann var fulltrúi stórrar pólitískrar „vélar“, en fyrir honum voru öll stjórnmál persónubundin. Hann gaf sig á tal við hvern og einn, kynntist mönnum og taldi þá á að veita sér stuðning. Í tímans rás vann ég oft við kosningaherferðir, bæði fyrir frambjóðendur og veitti því athygli að velgengni (og ósigur) leiddi alltaf af persónulegum samskiptum við hugsanlega kjósendur. Ég bý norðarlega í New York-fylki, í litlu þorpi. Í New York er þorpið minnsta stjórnsýslueiningin. Með stjórn þorpsins fer þorpsráð, sem er skipað bæjarstjóra og tveimur bæjarráðsmönnum Oft nægja 200 atkvæði til setu í ráðinu. Ráðið tekur ákvarðanir um útsvar í þorpinu, snjómokstur, sorphirðu, frárennslismál og vatnsveitu. Öll þessi málefni eru mjög áþreifanleg og varða þorpsbúa persónulega. Vilji frambjóðandi til bæjarráðs ná kjöri verður hann að knýja dyra (líka hjá mér) og kynnast þeim sem viðkomandi verður fulltrúi fyrir. Með þessu kerfi lýðræðis augliti til auglitis verður stjórnin mjög persónuleg og áþreifanleg. Kvöldið áður en ég setti þessar vangaveltur á blað skrifaði ég á undirskriftalista fyrir pólitískan frambjóðanda Við ræddum málin vítt og breitt fyrir utan húsið, um hæfi frambjóðendanna á staðnum og um nágranna minn sem var að elda súpu til þess að verjast kuldakastinu. Allt tilheyrði þetta lýðræði augliti til auglitis. Allt það sem ég hef lýst veldur því að mér finnst ég vera með í ráðum í lýðræðislegu ferli. Ég finn að ég gæti eigin hagsmuna og að rödd mín heyrist í lýðræðisferlinu í þorpinu heima, í fylkinu og meðal þjóðarinnar. Það er greinilegt að Íslendingar bjuggu yfir djúpum skilningi á opinberri leit sinni að nýrri stjórnarskrá sem krafðist þess að ríkisborgararnir ættu hana sjálfir. Þeir beittu nýrri tækni samfélagsmiðla, og er það byltingarkennd aðferð til þess að rödd hvers ríkisborgara fái að njóta sín og að allir eigi persónulegra hagsmuna að gæta í nýju lýðræðiskerfi. Íslenska þjóðin á það skilið að við veitum henni stuðning, og hún verðskuldar skilyrðislausa virðingu okkar fyrir að hafa samið nýja stjórnarskrá og nýja tegund af lýðræði augliti til auglitis. Frumleg hugsun þeirra, eftirfylgni og þrotlaust starf ætti að vera til fyrirmyndar fyrir heimsbyggð alla.Ólöf Pétursdóttir þýddi. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason Skoðun Verkalýðsfélög í faðmi hins opinbera Björn Brynjúlfur Björnsson Skoðun Valdhroki bæjarstjórans í Kópavogi Helga Jónsdóttir Skoðun Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir Skoðun „Ég var nú bara að grínast!“ Kristján Freyr Halldórsson Skoðun Miðflokkarnir tveir í Kópavogi Pétur Björgvin Sveinsson Skoðun Viltu borga meira fyrir að leggja bílnum þínum í bílastæðahúsi? Regína Ásvaldsdóttir Skoðun Hætta á ferðum í fjölmiðlun á Íslandi Stefán Jón Hafstein Skoðun Menntaforystan er að plata þig Andri Þorvarðarson Skoðun Þegar einhverfan er ósýnileg: Stúlkur og konur á einhverfurófi Vigdís M. Jónsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Umhverfisvænasti orkugjafinn gleymdist Þórhallur Hákonarson skrifar Skoðun Aðdáunarverð þrautseigja Grindvíkinga Sigurður Helgi Pálmason skrifar Skoðun Veistu á hvaða lyfjum þú ert? Sigurbjörg Sæunn Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Slæleg hagsmunagæsla meirihluta bæjarstjórnar – það þarf að gera mun betur Unnar Jónsson skrifar Skoðun Menntaforystan er að plata þig Andri Þorvarðarson skrifar Skoðun Viltu borga meira fyrir að leggja bílnum þínum í bílastæðahúsi? Regína Ásvaldsdóttir skrifar Skoðun Réttindabarátta fatlaðs fólks í 65 ár Alma Ýr Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Eitt markmið, betra Hveragerði Guðjón Óskar Kristjánsson,Jónas Guðnason,Lárus Jónsson skrifar Skoðun Þegar áframhald verður bakslag Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sjálfstætt líf og fimm spurningar sem skipta öllu Rúnar Björn Herrera Þorkelsson skrifar Skoðun Samvinnuhugsjón í leikskólamálum Magnea Gná Jóhannsdóttir skrifar Skoðun „Ég var nú bara að grínast!“ Kristján Freyr Halldórsson skrifar Skoðun Hvernig ræktum við frið í huga fólks? Sæunn Stefánsdóttir skrifar Skoðun Borgin skapi hlutastörf Stefán Pálsson skrifar Skoðun Gleymum ekki hestamönnum og skátum Þorsteinn Hjartarson skrifar Skoðun Er gott að eldast á Akranesi? Hugrún Eva Valdimarsdóttir skrifar Skoðun Eitt samtal getur breytt deginum Alda Björk Harðardóttir skrifar Skoðun Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason skrifar Skoðun Reykjanesbrautin - við leysum hnútinn Stefán Már Gunnlaugsson skrifar Skoðun Valdhroki bæjarstjórans í Kópavogi Helga Jónsdóttir skrifar Skoðun Menningin er hjartað í Hafnarfirði Guðbjörg Oddný Jónasdóttir skrifar Skoðun Lækkun gjalda: skref í rétta átt, en enn langt í land Valborg Ösp Árnadóttir Warén skrifar Skoðun Sveitarfélög á Íslandi og Evrópusambandið Eiríkur Björn Björgvinsson skrifar Skoðun Gefum sköpunargáfu barna það pláss sem hún á skilið Guðrún Lína Thoroddsen skrifar Skoðun Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir skrifar Skoðun Skólaskeyti til Garðbæinga! Harpa Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Verkalýðsfélög í faðmi hins opinbera Björn Brynjúlfur Björnsson skrifar Skoðun Gæði kennslu: Farsæld sem markmið menntunar Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar Skoðun Miðflokkarnir tveir í Kópavogi Pétur Björgvin Sveinsson skrifar Skoðun Heimurinn þarfnast milljón fleiri ljósmæðra Unnur Berglind Friðriksdóttir skrifar Sjá meira
Ef lýðræðið á að vera virkt krefst það þess að ríkisborgararnir taki þátt í að stjórna sér. Að mínu mati þarf slík stjórnun að hefjast á mjög staðbundnu stigi, þar sem þátttakendur þurfa að hittast augliti til auglitis. Nánast ævilangt hef ég fylgst með því hvernig þetta ferli virkar. Íslenska þjóðin gerði merkilega tilraun til þess að semja nýja stjórnarskrá út frá grasrótinni, og það er eitthver magnaðasti viðburður sem hefur orðið í stjórnmálasögu tuttugustu og fyrstu aldar. Tuttugu og fimm íslenskir ríkisborgarar, sem ekki tilheyrðu neinu hefðbundnu stjórnmálaafli, hittust, ræddu saman, miðluðu málum, hlustuðu á aðra, unnu úr ágreiningi sín á milli og loks sömdu þeir undursamlega, nýja stjórnarskrá. Þetta ferli er sannkallað „lýðræði augliti til auglitis“ og þar er að finna bestu hugsanlegu beitingu lýðræðis við stjórn ríkis. Ég tek strax fram að ég er Bandaríkjamaður og mjög hallur undir bandaríska útgáfu lýðræðisins, og stjórnarskrá Bandaríkjanna sem þar er til grundvallar. Mér er ljóst að bandarískt lýðræði er óreiðukennt, ófullkomið og ófullnægjandi. Þegar best lætur veitir það mér sem ríkisborgara möguleika á að velja mér stjórn. Í versta falli getur það leitt til pattstöðu sem virðist nú um stundir einkenna stjórn ríkjasambandsins. Stjórnarskrá Bandaríkjanna kann að virðast úrelt, og orðalagið sem þar er notað ansi óljóst. Þar eru túlkunarmöguleikarnir í senn ótrúlega margir og þvingandi. Þó vildi ég síst af öllu afsala mér þeim réttindum sem þessi stjórnarskrá veitir mér sem einstaklingi.Staðbundin lýðræðispólítík Ungur að árum lærði ég að meta staðbundna lýðræðispólitík. Þegar ég var sex ára fylgdi ég föður mínum (sem var formaður bæjarráðs) um götur bæjarins Newark í New Jersey, þar sem hann knúði dyra og reyndi að fá granna sína til þess að skrifa undir stuðningslista við pólitíska frambjóðendur. Hann var fulltrúi stórrar pólitískrar „vélar“, en fyrir honum voru öll stjórnmál persónubundin. Hann gaf sig á tal við hvern og einn, kynntist mönnum og taldi þá á að veita sér stuðning. Í tímans rás vann ég oft við kosningaherferðir, bæði fyrir frambjóðendur og veitti því athygli að velgengni (og ósigur) leiddi alltaf af persónulegum samskiptum við hugsanlega kjósendur. Ég bý norðarlega í New York-fylki, í litlu þorpi. Í New York er þorpið minnsta stjórnsýslueiningin. Með stjórn þorpsins fer þorpsráð, sem er skipað bæjarstjóra og tveimur bæjarráðsmönnum Oft nægja 200 atkvæði til setu í ráðinu. Ráðið tekur ákvarðanir um útsvar í þorpinu, snjómokstur, sorphirðu, frárennslismál og vatnsveitu. Öll þessi málefni eru mjög áþreifanleg og varða þorpsbúa persónulega. Vilji frambjóðandi til bæjarráðs ná kjöri verður hann að knýja dyra (líka hjá mér) og kynnast þeim sem viðkomandi verður fulltrúi fyrir. Með þessu kerfi lýðræðis augliti til auglitis verður stjórnin mjög persónuleg og áþreifanleg. Kvöldið áður en ég setti þessar vangaveltur á blað skrifaði ég á undirskriftalista fyrir pólitískan frambjóðanda Við ræddum málin vítt og breitt fyrir utan húsið, um hæfi frambjóðendanna á staðnum og um nágranna minn sem var að elda súpu til þess að verjast kuldakastinu. Allt tilheyrði þetta lýðræði augliti til auglitis. Allt það sem ég hef lýst veldur því að mér finnst ég vera með í ráðum í lýðræðislegu ferli. Ég finn að ég gæti eigin hagsmuna og að rödd mín heyrist í lýðræðisferlinu í þorpinu heima, í fylkinu og meðal þjóðarinnar. Það er greinilegt að Íslendingar bjuggu yfir djúpum skilningi á opinberri leit sinni að nýrri stjórnarskrá sem krafðist þess að ríkisborgararnir ættu hana sjálfir. Þeir beittu nýrri tækni samfélagsmiðla, og er það byltingarkennd aðferð til þess að rödd hvers ríkisborgara fái að njóta sín og að allir eigi persónulegra hagsmuna að gæta í nýju lýðræðiskerfi. Íslenska þjóðin á það skilið að við veitum henni stuðning, og hún verðskuldar skilyrðislausa virðingu okkar fyrir að hafa samið nýja stjórnarskrá og nýja tegund af lýðræði augliti til auglitis. Frumleg hugsun þeirra, eftirfylgni og þrotlaust starf ætti að vera til fyrirmyndar fyrir heimsbyggð alla.Ólöf Pétursdóttir þýddi.
Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason Skoðun
Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir Skoðun
Skoðun Slæleg hagsmunagæsla meirihluta bæjarstjórnar – það þarf að gera mun betur Unnar Jónsson skrifar
Skoðun Eitt markmið, betra Hveragerði Guðjón Óskar Kristjánsson,Jónas Guðnason,Lárus Jónsson skrifar
Skoðun Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason skrifar
Skoðun Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir skrifar
Skoðun Gæði kennslu: Farsæld sem markmið menntunar Anna Kristín Sigurðardóttir,Berglind Gísladóttir,Birna María B. Svanbjörnsdóttir,Guðmundur Engilbertsson,Hermína Gunnþórsdóttir,Jóhann Örn Sigurjónsson,Rúnar Sigþórsson,Sólveig Zophoníasdóttir skrifar
Ég er 57 ára og tilbúinn til að leggja mitt af mörkum — en fæ ekki tækifærið Gunnar Gíslason Skoðun
Hvað fá foreldrar í Kópavogi fyrir 450 þúsund króna barnaskatt? Dagbjört Hákonardóttir,Eydís Inga Valsdóttir Skoðun