Eru stjórnmál þitt mál? Brynhildur S. Björnsdóttir skrifar 30. september 2015 07:00 Við höfum öll skoðanir og brennum fyrir einhver málefni en fæst okkar hættum okkur formlega út í stjórnmálaþátttöku. Það þarf kannski engan að undra það, enda traust til Alþingis og stjórnmálafólks í sögulegu lágmarki. Á hverjum degi sjáum við sláandi fyrirsagnir úr stjórnmálum þar sem fólk hagar sér eins og fífl. Þeir sem hrópa hæst fá mesta plássið. Þingmennirnir sem eyða frekar kröftum sínum í að rýna til gagns og vinna hljóðlega að því að bæta samfélagið eru ekki djúsí fyrirsagnarefni. Þaðan af síður þverpólitísk þingmál sem njóta stuðnings allra flokka. Og þau eru mörg.Eru stjórnmál rotin?Ég er engin undantekning. Lengi vel hélt ég mér kerfisbundið frá stjórnmálaþátttöku og vettvangurinn heillaði mig ekki. Hann birtist mér eins og dýragarður þar sem fólk barðist fyrir sérhagsmunum og gerði það að atvinnu sinni að rífast og skammast. Ég ímyndaði mér að öll stjórnmál væru rotin og sá fyrir mér senur úr House of Cards. Þangað til ég fann mitt partí. Stjórnmálaafl sem ætlaði að haga sér eins og manneskjur. Rýna til gagns án þess að stjórnast af sérhagsmunum. Eiga upplýsandi samræður og byggja ákvörðunartöku á gögnum í stað þess að láta popúlisma, kreddur og fyrirfram gefnar niðurstöður ráða ferðinni. Það hefur ekki alltaf verið dans á rósum frekar en neinn starfsvettvangur, en ég hef a.m.k. ekki enn setið í reykfylltum herbergjum þar sem er plottað um það hvernig skal hnekkja á fólki eða flokkum. Enn hefur siðferðiskennd minni ekki verið misboðið.Stjórnmálin verða aldrei betri en fólkið sem er í þeimEn þessi grein á ekki að snúast um mína þátttöku í stjórnmálum. Heldur þína. Stjórnmál eru nefnilega ekkert annað en tilraun fólks til að betrumbæta samfélag sitt. Stjórnmálin verða þó aldrei betri en fólkið sem nennir að taka þátt í þeim. Ef heilsteypt fólk með hjartað á réttum stað nennir því ekki, verða stjórnmálin glötuð. Það er vissulega fyrsta skref að hafa skoðun á málunum og rýna til gagns, en ef þú býður ekki fram krafta þína er lítil von um að skoðun þín eða lausnir muni ná hljómgrunni eða verða til þess að breyta einhverju.Stjórnmálafólk er ekki geimvísindamennStjórnmálafólk er ekki geimvísindamenn sem þekkja öll vandamál af eigin raun eða eru með lausnirnar, en eru til í að vera milliliður. Öll þingmál og lagabreytingar byrja á hugmynd. Þingmenn fá hugmyndir ýmist í gegnum samtöl við fólk, með því að fletta blöðunum eða hlusta á raddir í samfélaginu. Ég leyfi mér að fullyrða að allir þingmenn vilja gera gagn, þótt áhugasvið þeirra og skoðanir stjórni forgangsröðuninni. En enginn getur gert gagn án samtals. Og þar kemur þú inn. Vissir þú til dæmis að á Alþingisvefnum eru símanúmer og netföng allra þingmanna? Vissir þú að það geta allir sent inn umsagnir um frumvörp á meðan þau eru í nefndum og miklar líkur á því að þú verðir kallaður inn sem gestur til nefndarinnar til að segja þína skoðun? Það vissi ég ekki heldur fyrr en ég sat á þingi sem varaþingmaður, en það ættu auðvitað allir að vita.Taktu þér og þínum hugsjónum plássTaktu ákvörðun í dag um að láta ekki þitt eftir liggja. Taktu þér og þínum hugsjónum pláss. Taktu upp símtólið, skrifaðu grein, sendu inn álit þitt til fastanefnda Alþingis og bjóddu fram þína krafta. Segðu stjórnmálafólki frá því sem þarf að breyta. Rýndu til gagns með því að koma með raunhæfar lausnir. Athugaðu hvort það sé einhver stjórnmálaflokkur sem þér hugnast að taka þátt í. Mættu á opna fundi og vertu óhræddur við að nálgast áhrifafólk í flokkunum. Ef það vill ekki hlusta á það sem þú hefur fram að færa á það sjálft lítið erindi í stjórnmál. Stjórnmál er ekki elíta. Þau eru þitt mál. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson Skoðun Stríð ESB gegn jöfnuði og velferð Andri Sigurðsson Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega Skoðun Halldór 29.08.26 Halldór The EU Referendum Dorrit Moussaieff Skoðun Mun ESB hjálpa við vegagerð á Íslandi? Jón Þorvaldur Heiðarsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Veistu hvaða sírenur syngja til þín? Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Það er sitthvað bogið við banana Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun Já fyrir íslenskuna! Logi Einarsson skrifar Skoðun Segðu ekki nei, segðu kannski, kannski, kannski Hólmar Örn Finnsson skrifar Skoðun Hverjum treystir þú? María Rut Kristinsdóttir skrifar Skoðun Spænskir strandveiðisjómenn til Íslands Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ryksugan hans Halldórs Svanhvít Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Barist fyrir veröld sem var Elías Þórsson skrifar Skoðun Við höfum tekið margar góðar ákvarðanir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kjósum með opnum huga Kristín A. Árnadóttir skrifar Skoðun Um Kanada og Ísland Eliza Reid skrifar Skoðun Frístundamiðstöðvar lagðar niður, á hverjum bitnar það? Sigrún Ósk Arnardóttir skrifar Sjá meira
Við höfum öll skoðanir og brennum fyrir einhver málefni en fæst okkar hættum okkur formlega út í stjórnmálaþátttöku. Það þarf kannski engan að undra það, enda traust til Alþingis og stjórnmálafólks í sögulegu lágmarki. Á hverjum degi sjáum við sláandi fyrirsagnir úr stjórnmálum þar sem fólk hagar sér eins og fífl. Þeir sem hrópa hæst fá mesta plássið. Þingmennirnir sem eyða frekar kröftum sínum í að rýna til gagns og vinna hljóðlega að því að bæta samfélagið eru ekki djúsí fyrirsagnarefni. Þaðan af síður þverpólitísk þingmál sem njóta stuðnings allra flokka. Og þau eru mörg.Eru stjórnmál rotin?Ég er engin undantekning. Lengi vel hélt ég mér kerfisbundið frá stjórnmálaþátttöku og vettvangurinn heillaði mig ekki. Hann birtist mér eins og dýragarður þar sem fólk barðist fyrir sérhagsmunum og gerði það að atvinnu sinni að rífast og skammast. Ég ímyndaði mér að öll stjórnmál væru rotin og sá fyrir mér senur úr House of Cards. Þangað til ég fann mitt partí. Stjórnmálaafl sem ætlaði að haga sér eins og manneskjur. Rýna til gagns án þess að stjórnast af sérhagsmunum. Eiga upplýsandi samræður og byggja ákvörðunartöku á gögnum í stað þess að láta popúlisma, kreddur og fyrirfram gefnar niðurstöður ráða ferðinni. Það hefur ekki alltaf verið dans á rósum frekar en neinn starfsvettvangur, en ég hef a.m.k. ekki enn setið í reykfylltum herbergjum þar sem er plottað um það hvernig skal hnekkja á fólki eða flokkum. Enn hefur siðferðiskennd minni ekki verið misboðið.Stjórnmálin verða aldrei betri en fólkið sem er í þeimEn þessi grein á ekki að snúast um mína þátttöku í stjórnmálum. Heldur þína. Stjórnmál eru nefnilega ekkert annað en tilraun fólks til að betrumbæta samfélag sitt. Stjórnmálin verða þó aldrei betri en fólkið sem nennir að taka þátt í þeim. Ef heilsteypt fólk með hjartað á réttum stað nennir því ekki, verða stjórnmálin glötuð. Það er vissulega fyrsta skref að hafa skoðun á málunum og rýna til gagns, en ef þú býður ekki fram krafta þína er lítil von um að skoðun þín eða lausnir muni ná hljómgrunni eða verða til þess að breyta einhverju.Stjórnmálafólk er ekki geimvísindamennStjórnmálafólk er ekki geimvísindamenn sem þekkja öll vandamál af eigin raun eða eru með lausnirnar, en eru til í að vera milliliður. Öll þingmál og lagabreytingar byrja á hugmynd. Þingmenn fá hugmyndir ýmist í gegnum samtöl við fólk, með því að fletta blöðunum eða hlusta á raddir í samfélaginu. Ég leyfi mér að fullyrða að allir þingmenn vilja gera gagn, þótt áhugasvið þeirra og skoðanir stjórni forgangsröðuninni. En enginn getur gert gagn án samtals. Og þar kemur þú inn. Vissir þú til dæmis að á Alþingisvefnum eru símanúmer og netföng allra þingmanna? Vissir þú að það geta allir sent inn umsagnir um frumvörp á meðan þau eru í nefndum og miklar líkur á því að þú verðir kallaður inn sem gestur til nefndarinnar til að segja þína skoðun? Það vissi ég ekki heldur fyrr en ég sat á þingi sem varaþingmaður, en það ættu auðvitað allir að vita.Taktu þér og þínum hugsjónum plássTaktu ákvörðun í dag um að láta ekki þitt eftir liggja. Taktu þér og þínum hugsjónum pláss. Taktu upp símtólið, skrifaðu grein, sendu inn álit þitt til fastanefnda Alþingis og bjóddu fram þína krafta. Segðu stjórnmálafólki frá því sem þarf að breyta. Rýndu til gagns með því að koma með raunhæfar lausnir. Athugaðu hvort það sé einhver stjórnmálaflokkur sem þér hugnast að taka þátt í. Mættu á opna fundi og vertu óhræddur við að nálgast áhrifafólk í flokkunum. Ef það vill ekki hlusta á það sem þú hefur fram að færa á það sjálft lítið erindi í stjórnmál. Stjórnmál er ekki elíta. Þau eru þitt mál.
Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar