Þetta gátum við! Guðrún Högnadóttir skrifar 16. september 2015 12:00 Þegar miðlar heims nærast á slæmum fréttum og samtöl okkar sækja í hálftóma glasið kann okkur að finnast verkefni dagsins óyfirstíganleg. Hörmungarnar fyrir botni Miðjarðarhafs eru allt í einu orðnar daglegur hluti af evrópskum veruleika; vantrú fjöldans á íslensk stjórnmál birtist ítrekað í könnunum og kjörsókn; að ógleymdri biðinni endalausu eftir sumrinu sem sveik suma. Aftur. Hvernig eigum við að hafa áhrif á gang mála þegar verkefnin eru þetta yfirþyrmandi? Stöndum við vanmáttug frammi fyrir áskorunum dagsins? En höfum við virkilega þetta lítil áhrif? Hugsum aðeins til baka. Vissir þú að á aðeins 45 árum tókst heimsbyggðinni að lengja meðallífaldur úr 48 árum í 66 ár? Þetta tókst okkur með betri lífskjörum, framförum í heilbrigðisfræðum og öðrum lýðheilsufræðilegum verkefnum samkvæmt CDC. Vissir þú að á aðeins 25 árum tókst okkur að minnka ungbarnadauða um helming eða úr 91 í 41 barn sem deyr fyrir 5 ára afmælið sitt fyrir hver 1.000 sem fæðast. The World Bank metur það svo að við höfum bjargað lífi 48 milljóna barna um heim allan frá aldamótum m.a. með bættum sýkingavörnum, heilbrigðisþjónustu, næringu og aðgangi að hreinu vatni. Frá 1990 tókst okkur að lækka um helming tíðni alvarlegrar fátæktar. Fyrsta þróunarmarkmið Sameinuðu þjóðanna er einmitt að enda birtingarmynd fátæktar alls staðar, enda lifir enn einn af hverjum fimm íbúum í þróunarlöndum af minna en 160 krónum daglega. Hér heima tókst okkur á nokkrum áratugum að útrýma berklum, draga verulega úr reykingum, minnka svo um munar fordóma gagnvart samkynhneigðum, virða betur framlag beggja kynja, efla menntun, rækta heimsklassa íþróttamenn og tónlistarmenn, færa okkur á methraða frá því að vera algjörlega háð náttúruauðlindum, og stíga öldur efnahags ólgusjós þannig að eftir er tekið. Hverju gætum við áorkað á næstu fimm árum? Með samstilltu átaki flytjum við fjöll. Og sem betur fer erum við alltaf með auga á næsta fjalli sem við þurfum að klífa saman: umhverfismálin, heimsfriður, útrýma fordómum, tryggja enn meiri jöfnuð og tækifæri fyrir alla. Lykilatriði í öllum framförum er að læra og upplýsa. Að halda fast í þá mynd af heimi sem við viljum búa í. Einsetjum okkur breytingar góðs. Við berum öll ábyrgð á góðum heimilum, góðum vinnustöðum, góðum heimi. Og mundu svo að sólin leynist í hjarta þínu. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson Skoðun Stríð ESB gegn jöfnuði og velferð Andri Sigurðsson Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega Skoðun Halldór 29.08.26 Halldór The EU Referendum Dorrit Moussaieff Skoðun Mun ESB hjálpa við vegagerð á Íslandi? Jón Þorvaldur Heiðarsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Veistu hvaða sírenur syngja til þín? Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Það er sitthvað bogið við banana Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun Já fyrir íslenskuna! Logi Einarsson skrifar Skoðun Segðu ekki nei, segðu kannski, kannski, kannski Hólmar Örn Finnsson skrifar Skoðun Hverjum treystir þú? María Rut Kristinsdóttir skrifar Skoðun Spænskir strandveiðisjómenn til Íslands Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ryksugan hans Halldórs Svanhvít Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Barist fyrir veröld sem var Elías Þórsson skrifar Skoðun Við höfum tekið margar góðar ákvarðanir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kjósum með opnum huga Kristín A. Árnadóttir skrifar Skoðun Um Kanada og Ísland Eliza Reid skrifar Skoðun Frístundamiðstöðvar lagðar niður, á hverjum bitnar það? Sigrún Ósk Arnardóttir skrifar Sjá meira
Þegar miðlar heims nærast á slæmum fréttum og samtöl okkar sækja í hálftóma glasið kann okkur að finnast verkefni dagsins óyfirstíganleg. Hörmungarnar fyrir botni Miðjarðarhafs eru allt í einu orðnar daglegur hluti af evrópskum veruleika; vantrú fjöldans á íslensk stjórnmál birtist ítrekað í könnunum og kjörsókn; að ógleymdri biðinni endalausu eftir sumrinu sem sveik suma. Aftur. Hvernig eigum við að hafa áhrif á gang mála þegar verkefnin eru þetta yfirþyrmandi? Stöndum við vanmáttug frammi fyrir áskorunum dagsins? En höfum við virkilega þetta lítil áhrif? Hugsum aðeins til baka. Vissir þú að á aðeins 45 árum tókst heimsbyggðinni að lengja meðallífaldur úr 48 árum í 66 ár? Þetta tókst okkur með betri lífskjörum, framförum í heilbrigðisfræðum og öðrum lýðheilsufræðilegum verkefnum samkvæmt CDC. Vissir þú að á aðeins 25 árum tókst okkur að minnka ungbarnadauða um helming eða úr 91 í 41 barn sem deyr fyrir 5 ára afmælið sitt fyrir hver 1.000 sem fæðast. The World Bank metur það svo að við höfum bjargað lífi 48 milljóna barna um heim allan frá aldamótum m.a. með bættum sýkingavörnum, heilbrigðisþjónustu, næringu og aðgangi að hreinu vatni. Frá 1990 tókst okkur að lækka um helming tíðni alvarlegrar fátæktar. Fyrsta þróunarmarkmið Sameinuðu þjóðanna er einmitt að enda birtingarmynd fátæktar alls staðar, enda lifir enn einn af hverjum fimm íbúum í þróunarlöndum af minna en 160 krónum daglega. Hér heima tókst okkur á nokkrum áratugum að útrýma berklum, draga verulega úr reykingum, minnka svo um munar fordóma gagnvart samkynhneigðum, virða betur framlag beggja kynja, efla menntun, rækta heimsklassa íþróttamenn og tónlistarmenn, færa okkur á methraða frá því að vera algjörlega háð náttúruauðlindum, og stíga öldur efnahags ólgusjós þannig að eftir er tekið. Hverju gætum við áorkað á næstu fimm árum? Með samstilltu átaki flytjum við fjöll. Og sem betur fer erum við alltaf með auga á næsta fjalli sem við þurfum að klífa saman: umhverfismálin, heimsfriður, útrýma fordómum, tryggja enn meiri jöfnuð og tækifæri fyrir alla. Lykilatriði í öllum framförum er að læra og upplýsa. Að halda fast í þá mynd af heimi sem við viljum búa í. Einsetjum okkur breytingar góðs. Við berum öll ábyrgð á góðum heimilum, góðum vinnustöðum, góðum heimi. Og mundu svo að sólin leynist í hjarta þínu.
Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar