Hæfileikarækt gegn hryðjuverkum: Hvernig er aukin lýðræðisþátttaka ungmenna tryggð? Ásta Lovísa Arnórsdóttir skrifar 26. nóvember 2015 14:38 Seinastliðin ár hefur sá myrki veruleiki blasið við Vesturlöndunum að kosningarþátttaka ungmenna hefur tekið mjög krappa dýfu sem að virðist ekki enn vera á enda komin . Á sama tíma virðist svo vera að eina þátttaka sem færst hefur í aukanna sé þátttaka í öfgasamtökum , sama hvar hún fellur á pólitískum og trúarlegum skala. Miklar og þarfar umræður hafa vaknað sem afleiðing af því um hvernig sé hægt að vekja meiri áhuga á lýðræðislegum kosningum hjá ungu fólki. Ein af hugmyndunum sem skýtur hvað oftast upp kollinum er sú að hvetja þurfi ungmenni til aukinnar aðildar í frjálsum félagasamtökum og sjálfboðavinnu en mikil tengsl eru milli slíkrar þátttöku og kosningarþátttöku. Þrátt fyrir þetta hefur það hinsvegar reynst þrautinni þyngri að fá ungt fólk til að taka meiri þátt í þessu samtakastarfi. Þann 21.-24. september tók Landsamband æskulýðsfélaga (LÆF) þátt í þriðju og seinustu vinnustofunni af þremur með öðrum evrópskum landssamböndum og frjálsum félagssamtökum. Markmiðið var að koma með tillögur til Evrópuþings um löggjöf á Evrópuskala til þess að hvetja ungt fólk til meiri þátttöku í sjálfboðaliða- og félagssamtakastörfum. Skýrt kom fram að erfitt sé fyrir evrópsk ungmenni að samtvinna nám og þátttöku í þverpólitískum samtökum. Séu þau viljug til þess að taka þátt kemur sú þátttaka oftast niður á námsframmistöð þeirra. Ástæðan er vegna þess að þessi þátttaka er til einskis metin þegar að kemur að námsframmistöðu. Til þess að bregðast við þessu vandamáli vann LÆF að tillögu sem felst í því að þátttaka í þverpólitískum samtökum verði metin inn í formlegt menntakerfi á Evrópuskalanum . Þannig munu nemendur hafa meiri hvata til þátttöku. Tillagan stingur einnig upp á sérstöku kerfi til að auðvelda menntastofnunum á lands- og Evrópuvísu að innleiða námsmatið. Það er von LÆF að ef þessi löggjöf nái fram að ganga og að ungmenni sjái hag sinn í því að taka þátt í samfélagi, bæði í félagssamtökum og sem kjósendur. Með þessu sköpum við virkara og samtvinnaðra samfélag. Ef atburðir síðasliðna vikna hafa kennt okkur sitthvað, liggur í augum uppi að hatri er ekki svarað með hatri. Þá er brýnt að virkja ungt fólk, eitt verðmætasta afl samfélagsins, hvetja þau til lýðræðislegrar þátttöku og efla fræðslu um fjölmenningu og margbreytileika. Það þarf að telja í þau trú um að með virkni innan félagasamtaka geti þau haft áhrif og breytt og bætt samfélaginu til hins betra. Því að þegar öllu er á botninn hvolft er forsenda þátttöku það, að hún sé metin að verðleikum með viðeigandi umbun. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir Skoðun Halldór 29.08.26 Halldór Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson Skoðun Stríð ESB gegn jöfnuði og velferð Andri Sigurðsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðin sagði nei – megum við þá ganga frá eftir okkur? Hilmar Kristinsson skrifar Skoðun Foreldrar og þjálfarar: Hvar liggja mörkin? Ragna Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Ríkisstjórnin tapaði – og ætti að segja af sér Eldur Smári Kristinsson skrifar Skoðun Eigum við ekki bara að taka til heima hjá okkur? Guðjón Idir skrifar Skoðun Hugvekja á Höfuðdaginn Ívar Örn Hauksson skrifar Skoðun Við munum ekki hafa neitt neitunarvald Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun NEI heldur öllu opnu. JÁ er vegferð að lokun Haraldur Ólafsson skrifar Skoðun Hvað græði ég á að segja já? Björn B Björnsson skrifar Skoðun Opið bréf til óákveðinna kjósenda Gylfi Zoega skrifar Skoðun Þyrnirinn sem náði í gegn Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Stærsta lygin Sverrir Björnsson skrifar Skoðun Hver á þennan bústað, já eða nei? Sigþrúður Ármann skrifar Skoðun Stjórnum okkur sjálf og höfum áhrif í Evrópu Viktor Orri Valgarðsson skrifar Skoðun Hvers virði er velvild Trump? Paal Frisvold skrifar Skoðun Lýðræðisveislan 2026 Birgir Björn Sigurjónsson skrifar Skoðun Ungum Íslendingum er betur borgið utan ESB Jón Gunnar Jónsson skrifar Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar Skoðun Veistu hvaða sírenur syngja til þín? Vilbert Gústafsson skrifar Skoðun Það er sitthvað bogið við banana Eggert Gunnarsson skrifar Skoðun Já fyrir íslenskuna! Logi Einarsson skrifar Skoðun Segðu ekki nei, segðu kannski, kannski, kannski Hólmar Örn Finnsson skrifar Skoðun Hverjum treystir þú? María Rut Kristinsdóttir skrifar Skoðun Spænskir strandveiðisjómenn til Íslands Bergþór Ólason skrifar Skoðun Ryksugan hans Halldórs Svanhvít Aðalsteinsdóttir skrifar Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar Skoðun Barist fyrir veröld sem var Elías Þórsson skrifar Skoðun Við höfum tekið margar góðar ákvarðanir Hjörtur J. Guðmundsson skrifar Skoðun Kjósum með opnum huga Kristín A. Árnadóttir skrifar Skoðun Um Kanada og Ísland Eliza Reid skrifar Skoðun Frístundamiðstöðvar lagðar niður, á hverjum bitnar það? Sigrún Ósk Arnardóttir skrifar Sjá meira
Seinastliðin ár hefur sá myrki veruleiki blasið við Vesturlöndunum að kosningarþátttaka ungmenna hefur tekið mjög krappa dýfu sem að virðist ekki enn vera á enda komin . Á sama tíma virðist svo vera að eina þátttaka sem færst hefur í aukanna sé þátttaka í öfgasamtökum , sama hvar hún fellur á pólitískum og trúarlegum skala. Miklar og þarfar umræður hafa vaknað sem afleiðing af því um hvernig sé hægt að vekja meiri áhuga á lýðræðislegum kosningum hjá ungu fólki. Ein af hugmyndunum sem skýtur hvað oftast upp kollinum er sú að hvetja þurfi ungmenni til aukinnar aðildar í frjálsum félagasamtökum og sjálfboðavinnu en mikil tengsl eru milli slíkrar þátttöku og kosningarþátttöku. Þrátt fyrir þetta hefur það hinsvegar reynst þrautinni þyngri að fá ungt fólk til að taka meiri þátt í þessu samtakastarfi. Þann 21.-24. september tók Landsamband æskulýðsfélaga (LÆF) þátt í þriðju og seinustu vinnustofunni af þremur með öðrum evrópskum landssamböndum og frjálsum félagssamtökum. Markmiðið var að koma með tillögur til Evrópuþings um löggjöf á Evrópuskala til þess að hvetja ungt fólk til meiri þátttöku í sjálfboðaliða- og félagssamtakastörfum. Skýrt kom fram að erfitt sé fyrir evrópsk ungmenni að samtvinna nám og þátttöku í þverpólitískum samtökum. Séu þau viljug til þess að taka þátt kemur sú þátttaka oftast niður á námsframmistöð þeirra. Ástæðan er vegna þess að þessi þátttaka er til einskis metin þegar að kemur að námsframmistöðu. Til þess að bregðast við þessu vandamáli vann LÆF að tillögu sem felst í því að þátttaka í þverpólitískum samtökum verði metin inn í formlegt menntakerfi á Evrópuskalanum . Þannig munu nemendur hafa meiri hvata til þátttöku. Tillagan stingur einnig upp á sérstöku kerfi til að auðvelda menntastofnunum á lands- og Evrópuvísu að innleiða námsmatið. Það er von LÆF að ef þessi löggjöf nái fram að ganga og að ungmenni sjái hag sinn í því að taka þátt í samfélagi, bæði í félagssamtökum og sem kjósendur. Með þessu sköpum við virkara og samtvinnaðra samfélag. Ef atburðir síðasliðna vikna hafa kennt okkur sitthvað, liggur í augum uppi að hatri er ekki svarað með hatri. Þá er brýnt að virkja ungt fólk, eitt verðmætasta afl samfélagsins, hvetja þau til lýðræðislegrar þátttöku og efla fræðslu um fjölmenningu og margbreytileika. Það þarf að telja í þau trú um að með virkni innan félagasamtaka geti þau haft áhrif og breytt og bætt samfélaginu til hins betra. Því að þegar öllu er á botninn hvolft er forsenda þátttöku það, að hún sé metin að verðleikum með viðeigandi umbun.
Skoðun Hvaða dyr viljum við hafa opnar? Reynsla Spánar og Portúgals Anna Margrét Bjarnadóttir skrifar
Skoðun Evrópusambandið byggir ekki á því að aðildarríkin séu sammála. Þvert á móti Martha Árnadóttir skrifar