Ný ryksugutíska skekur miðbæinn

Það var á blautum vordegi í apríl sem Kristján Hjálmarsson, viðskipta- og almannatengslastjóri hjá H:N Markaðssamskiptum, sá í fyrsta sinn mann draga ryksuguna sína niður Bergþórugötu í Reykjavík.

Þetta þótti honum frekar sérkennileg sjón svo hann tók mynd á símann sinn og setti inn á Facebook-vegg sinn með stöðuuppfærslunni „Í 101 fer fólk út að ganga með ryksugurnar sínar“.

Kristjáni fannst þetta skemmtileg upplifun en átti ekki sérstaklega von á að sjá fleiri slíka menn á vappi um miðborgina.

Því varð undrun hans ekki minni daginn eftir þegar hann sá annan mann koma gangandi niður Bankastræti dragandi á eftir sér ryksugu eins og hann væri úti að viðra hundinn sinn. 

„Þá gerði ég mér grein fyrir því að hér væri eitthvað nýtt og spennandi að gerast, jafnvel ný tíska á ferð sem ég þyrfti að skoða betur.“

Þykist vera að vinna

Eftir stutt spjall við tónlistarmanninn Stafrænan-Hákon varð til myllumerkið #lattesugan101 og merkti Kristján allar ryksugumyndir sínar þannig á Facebook.

„Myllumerkið vísar til þess að lattélepjandi hipsterar í hundrað og einum eru svo töff að þeir fara frekar út að viðra ryksugurnar sínar en hundana. Það hafa bæst við nokkrar svona myndir í sumar og haust og mér finnst þetta alltaf jafn skemmtilegt enda fátt furðulegra en að sjá fólk viðra ryksugurnar sínar.“

Flestar eru myndirnar teknar út um gluggann á fundarherberginu hjá H:N Markaðssamskiptum en herbergið er að hans sögn á besta stað í Reykjavík.

„Út um gluggana er hægt að horfa upp Skólavörðustíg og Laugaveg, beint niður á Ingólfsstræti og niður Bankastrætið svo það er fátt sem fer fram hjá mér, sérstaklega í ljósi þess að ég er frekar forvitinn maður. Reyndar fer ég oft inn í fundarherbergi til að þykjast vera að vinna en er í raun bara að horfa út um gluggann í von um að ná mynd af lattésugu.“

Skellti á mömmu sína

Kristján segist því miður hafa misst af nokkrum lattésugum sem hafa verið úti að viðra ryksugurnar sínar og gráti hann það sárt.

„Stundum er ég bara of seinn að ná í símann eða einfaldlega upptekinn við eitthvað annað í vinnunni. 

Einu sinni þurfti ég samt að skella á mömmu mína til að ná góðri mynd. Ég held hún sé ekki enn búin að taka útskýringu mína trúanlega.

„Mynd af hverju?“ hváði hún.“

Að sama skapi er eiginkonu Kristjáns lítið skemmt yfir þessum uppátækjum eiginmannsins.

„Það spilar sennilega inn í að ég hef gert mér það að leik að taka myndir af henni sofandi og á orðið dágott safn. Þetta eru frábærar myndir þó ég segi sjálfur frá, teknar í flugvél, rútu, í sófanum yfir sjónvarpinu og hvað eina. 

Ég stefni meira að segja á að halda sýningu með þeim myndum innan skamms. Það yrði meira að segja samsýning því þannig háttar til að góðvinur minn hefur líka tekið myndir af konunni sinni sofandi og mér skilst að það séu stórkostlegar myndir. Það stefnir því í hörku sýningu.“

Hann segir ólíklegt að lattésugurnar viti af myndatökum hans.

„Ég verð því að biðja þær fyrirfram afsökunar á myndbirtingunum. Myndirnar eru oftast illa teknar og með lélegum instagramfilter. 

En það skiptir ekki öllu, aðalmálið er ryksugan sjálf. Ég mun halda þessu áfram í haust en á nú frekar von á að þeim fækki þegar vetur skellur á með tilheyrandi snjó og kulda.“