Illugi um veiðiferð í Vatnsdalsá: „Ég hef kvittun fyrir minni greiðslu“

„Ég hef kvittun fyrir minni greiðslu,“ svaraði Illugi Gunnarsson, mennta- og menningarmálaráðherra, þegar hann var spurður hver greiddi fyrir veiðiferð hans í Vatnsdalsá í fyrrasumar.

Ásta Guðrún Helgadóttir, þingmaður Pírata, spurði Illuga í óundirbúnum fyrirspurnatíma, á hvaða vegum ráðherra var í Kína fyrr í ár, hver greiddi veiðileyfi hans í Vatnsárdal í fyrra og hver séu tengsl ráðherra við Orku Energy.

Stundin fjallaði um veiðiferð Illuga í apríl síðastliðnum. Þar var rætt við Pétur Pétursson, leigutaka Vatnsdalsár, sem sagðist í samtali við Stundina ekki muna betur en Illugi hefði sjálfur greitt fyrir veiðileyfið.

„Það er ljúft og skylt og svara þessu,“ sagði Illugi. Hann sagði tildrög ferðarinnar í Kína vera þau að á undanförnum misserum og árum hefur fjöldi kínverskra ráðamanna sem starfa á því sviði, sem fellur undir ráðuneytið, verið hér á landi í vinnuheimsóknum.

„Síðan barst boð til ráðuneytisins frá kínverskum stjórnvöldum um það að þessar vinnuheimsóknir yrðu endurgoldnar. Skipuð var sendinefnd. Í  henna, ásamt mér sem ráðherra, áttu sæti embættismenn úr ráðuneytinu, þrír rektorar háskóla, Háskóla Íslands, Háskólans í Reykjavík og Listaháskóla Íslands, ásamt forstöðumanni Rannís. Fundað var með fjölda ráðherra og vararáðherra, forstöðumönnum vísindastofnana og  háskólastofnana annarra sem endurspegla samsetningu þessarar sendinefndar.“

Hann sagði það vera rétt að fulltrúar frá Orku Energy hefðu verið í Peking á sama tíma.

„Eins líka fulltrúar frá fyrirtækinu Marel. Síðan er það svo virðulegi forseti að fleiri spurningar hafa komið sem mér gefst þá kannski tækifæri að ræða síðar, til dæmis eins og varðandi veiðiferð í Vatnsdalsá og kostnað við hennar og vil ég þá segja við hæstvirtan þingmann að ég hef kvittun fyrir minni greiðslu.“

Ásta hafði áður spurt Illuga um stöðu hans gagnvart frumvarpi sem hún hefur lagt fram um upplýsinga- og sannleiksskyldu ráðherra. Hún sagði frumvarpið hafa verið lagt fram í ýmsum myndum undanfarin þrjátíu ár og eigi sér fyrirmynd í norskum, dönskum og sænskum lögum.

„Þar sem er verið að binda skyldu ráðherra til að segja satt og rétt frá og veita upplýsingar til Alþingis,“ sagði Ásta sem bætti við að erfitt væri fyrir þing að taka upplýstar ákvarðanir ef ekki væri hægt að treysta á að ráðherra veitti rétt og sönn svör.

„Þess vegna langar mig að spyrja hver er afstaða hans til sannleiks og upplýsinga skyldu ráðherra.“

Illugi sagði þessari spurningu auðsvarað. „Ég lít svo á að þessi regla sé í gildi hér og hafi alla tíð verið að á ráðherrum hvíli sú skylda að segja þinginu satt og rétt frá í öllu því sem til þeirra er bent. Þannig einmitt að sá tilgangur sem háttvirtur þingmaður nefnir hér að þegar kemur til úrlausnarefna hér á þinginu að þær upplýsingar sem að þingmenn fá frá framkvæmdarvaldinu, að menn geti gengið að því að þær séu traustar og réttar. Nákvæmlega hvernig um þetta er búið í lögum síðan er ábyggilega til umhugsunar og skoðunar en ég hef litið svo á að sú regla sé til staðar nú þegar.“