Páll Magnússon um Illuga og Orku Energy: „Pólitísk spilling verður ekki augljósari en þetta“

„Nú er liðið eitt sumar síðan upplýst var að menntamálaráðherra bað um og fékk persónulegan fjárstuðning frá aðila sem hann síðan veitti pólitíska fyrirgreiðslu vegna viðskiptahagsmuna í Kína. Pólitísk spilling verður ekki augljósari en þetta.“

Þannig hefst grein Páls Magnússonar, fyrrverandi útvarpsstjóra, í Fréttablaðinu í dag. Tilefnið eru tengsl Illuga Gunnarssonar, menntamálaráðherra, við fyrirtækið Orku Energy. Í greininni, sem ber yfirskriftina „Er ráðherrann ekki á förum?“, furðar Páll sig á því að Illugi sitji enn á ráðherrastóli vegna málsins en hann segir að pólitísk spilling hafi „sjaldan birst jafn hrein og kristaltær“ eins og í tilfelli menntamálaráðherra.

Leigir húsið sitt af stjórnarformanni Orku Energy

Frá því var greint í apríl síðastliðnum að Illugi hefur ýmis tengsl við Orku Energy. Hann leigir meðal annars hús sitt af stjórnarformanni fyrirtækisins, Hauki Harðarsyni, auk þess sem ráðherrann sinnti störfum fyrir Orku Energy þegar hann var utan þings. Illugi seldi hins vegar eigin eignarhaldsfélagi íbúð sína og eiginkonu sinnar við Ránargötu í Reykjavík í lok maí árið 2013.

Stjórnarformaður Orku Energy, keypti eignarhaldsfélagið og þar með fasteignina í desember sama ár. Þá hefur Vísir greint frá því að enginn þinglýstur leigusamningur sé til vegna þessara tengsla ráðherrans við fyrirtækið.

Málið komst í hámæli í kjölfar þess að fulltrúar á vegum fyrirtækisins tóku þátt í dagskrá vinnuferðar Illuga til Kína í mars á þessu ári. Þegar ráðherra svaraði fyrir þá ferð í fjölmiðlum sagðist hann ekki hafa neinna fjárhagslegra hagsmuna að gæta í tengslum við starfsemi Orku Energy. Þá væri ekkert athugavert við það að fulltrúar fyrirtækisins hefðu tekið þátt í dagskrá vinnuferðarinnar í Kína en ráðherra sagði þá hafa verið úti á eigin vegum.

Segir ráðherrann hafa sagt vísvitandi ósatt

Í grein sinni gefur Páll lítið fyrir svör ráðherra í fjölmiðlum, sem reyndar hefur ítrekað hunsað fyrirspurnir fjölmiðla um málið, meðal annars Vísis, eins og rakið var í Stundinni í vikunni:

„Við þetta bætist síðan að ráðherrann sagði opinberlega og vísvitandi ósatt þegar hann hélt því fram í viðtali við Fréttablaðið 9. apríl sl. að tenging hans við þennan aðila væri frá þeim tíma þegar hann var utan þings og að hann hefði engra fjárhagslegra hagsmuna að gæta gagnvart honum lengur. Hvorttveggja var og er ósatt.

Og enn bættist í köstinn um daginn þegar fjölmiðillinn Stundin upplýsti að ofan á allt annað hefði ráðherrann einnig fengið persónulega lánafyrirgreiðslu upp á 3 milljónir króna frá sama aðila, án þess að upplýsa um það eins og lög gera ráð fyrir.

Miðillinn segist hafa þráspurt ráðherrann um þessi mál – þrettán sinnum – en hann kjósi að svara engu og setji það skilyrði fyrir viðtölum við fjölmiðla um önnur mál, að ekki verði spurt um þetta! Þögn ráðherrans er skiljanleg. Honum væri þó hollt að minnast þeirrar meginreglu að ráðherrar á Vesturlöndum geta yfirleitt ekki þagað neitt í hel nema sjálfa sig. Og þótt ráðherranum hafi tekist að koma sér undan því að svara fjölmiðlum allan þennan tíma, svo undarlegt sem það nú er og má heita mikil lítilþægni af þeirra hálfu, þá kemst hann varla undan því að svara fyrir málið á Alþingi eða Landsfundi Sjálfstæðisflokksins sem stendur fyrir dyrum. Nema þá að þessar stofnanir leggist í samræmda meðvirkni með ráðherranum og spyrji einskis.

Sömuleiðis hlýtur Umboðsmaður Alþingis að taka málið upp þar sem fyrir liggja sterkar vísbendingar um brot menntamálaráðherra á hegningarlagaákvæðum um mútuþægni.“

Þá segir Páll þá þögn sem hann telur ríkja um málið af hálfu þeirra sem skrifa reglulega um samfélagsmál „hjákátlega.“ Sumir þeirra hafi gargað „sig hása mánuðum saman út af máli Hönnu Birnu“ en nú heyrist hvorki „hósti né stuna.“

Grein Páls má lesa í heild sinni hér.