Af innflytjendum og jarðarberjum

Sæll, Pawel.

Ég get ekki orða bundist eftir að hafa lesið grein þína „Leyfið lögmanninum að skúra“ í Fréttablaðinu þann 13. desember 2014.

Í hreinskilni sagt er ég alveg gáttaður á því hvers konar staðhæfingar þú leyfir þér að setja fram í greininni. Að halda því fram að manneskja eigi sér þann draum eftir sex til tíu ára háskólanám að vinna láglaunastarf á Íslandi er hrein móðgun við fjölmennan hóp fyrstu kynslóðar innflytjenda á Íslandi. Að halda því fram að sama manneskja vilji fá frið til að njóta starfa sinna langt fyrir neðan faglegan og fræðilegan metnað hennar er með sama hætti fullkomin fásinna.

Innflytjendur rífa sig upp með rótum frá fjölskyldu sinni, vinum, ættingjum og ættlandi til þess að leita að betra lífi í öðrum löndum. Eins og nærri má geta er markmið þeirra ekki að lifa sama eða erfiðara lífi í nýja landinu. Satt best að segja hélt ég að ég þyrfti ekki að útskýra þessa staðreynd fyrir þér, Pawel. Foreldrar þínir hefðu útskýrt hana fyrir þér fyrir mörgum árum. Ég var með öðrum orðum viss um að þú værir meðvitaður um að í sumum samfélögum neyddist fólk til að flytja til annarra landa til að sjá fjölskyldum sínum farborða og freista þess að skapa börnum sínum bjarta framtíð.

Að sjálfsögðu þroskast fólk, menntast á nýjum sviðum og flestir skipta um vinnu oftar en einu sinni á starfsævinni. Íslendingar eru svo heppnir að geta skipt um starfsvettvang án þess að stefna fjárhagslegri framtíð fjölskyldna sinna í voða. Þú segist hafa menntað þig í stærðfræði en starfir við skriftir í dag. Ef þú hefur skipt um starfsvettvang vegna þess að áhugi þinn hefur beinst í nýja átt er ég ánægður fyrir þína hönd. Ef þú hefur ekki fengið vinnu við stærðfræði af því að umsókn þinni var ýtt til hliðar vegna þess að nafnið Pawel gæfi til kynna að þú talaðir ekki nægilega góða íslensku (sem er mjög mikilvæg undirstaða stærðfræði) býð ég þig velkominn í hópinn þó ég efist ekki um að þú verðir fljótur að „stimpla“ þig út.

Stoltur Íslendingur

Greinin þín í Fréttablaðinu minnir um margt á söguþráð barnaleikritsins Ávaxtakörfunnar. Ávextirnir í körfunni koma upphaflega fram við Mæju jarðarber með lítillækkandi hætti og láta hana vinna öll verstu verkin. Þegar sögunni vindur fram villist Gedda gulrót inn í körfuna og tekur í framhaldi af því við hlutverki Mæju í körfunni. Ef mig misminnir ekki segir Immi Ananas (konungur) orðrétt við Mæju: „Núna þarftu að sjá til þess að hún vinni öll verkin því að þú ert orðin ein af okkur!“ Ekki þarf að orðlengja að Mæja var fljót að tileinka sér sömu hegðun gagnvart Geddu og hinir ávextirnir sýndu henni áður.

Þar sem ég hef oft sagt að mér leiðist að skilgreina mig og aðra í „við“ og „þeir“ ætla ég ekki að gera það í þessu tilfelli EN, elsku Pawel, ekki gera mikið úr sjálfum þér á kostnað annarra. Það klæðir þig einfaldlega ekki.

Kær kveðja,

Maður sem fæddist í Bosníu en er stoltur Íslendingur í dag.*

*Vinsamlegast lesist Davor Purusic, lögmaður.