Hvers vegna á MR að vera öðru vísi en hann er? Ásta Huld Henrýsdóttir skrifar 3. september 2014 07:00 Öllum finnst gott að hafa val og ekki síður frelsi til að velja. Landið okkar býður upp á það í miklu víðari skilningi en talsvert stærri ríki geta státað sig af, þess vegna þykir mörgum gott að búa hér. Það er alls ekki gefið úti í hinum stóra heimi að allir fái grunnmenntun, geti valið hvar þeir búi, tekið þátt í vali á forseta landsins og ríkisstjórn svo ég tali ekki um valið sér maka óháð kyni, litarafti og trúarskoðunum. Hvers vegna þarf þá að steypa alla skóla í sama mót? Það getur vissulega verið kostur fyrir einhverja framhaldsskólanemendur að ljúka námi á þremur skólaárum eða skemur, en nú þegar geta viðkomandi nemendur líka valið skóla sem býður upp á þann möguleika. Það aftur á móti að skikka alla skóla undir sama hatt eyðir út sérkennum þeirra og gerir valið ekki eins spennandi fyrir þá sem hafa frelsið til að velja. Þessi umræða menntamálaráðherra um það að stytta námið í öllum framhaldsskólum niður í 3 ár gengur því í berhögg við tóninn í samfélaginu okkar. Þeir nemendur sem velja sér að stunda nám í Menntaskólanum í Reykjavík eru að velja það vegna þess að fyrirkomulagið þar er eins og það er og hefur alltaf verið. Viss gæðastimpill er á náminu þar og er hvergi slegið slöku við, ég get ekki séð miðað við námsálagið sem er þar öll árin fjögur að neinu sé hægt að þjappa saman því um leið og farið er að fella út greinar hverfa sérkennin. Margir gagnrýna að fyrirkomulagið þar og að allar áherslur séu ekki í takt við tímann, en hvað veit maður um tímann sem framundan er og hvað í rauninni búi okkur best undir hann? Hættum að ætlast til þess að allir skólar séu steyptir í sama mót, höfum valkostina eins marga og ólíka og kostur er, svo það séu í alvörunni forréttindi að hafa frelsi til að velja. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Hinn háskalegi hugsunarháttur Sighvatur Björgvinsson skrifar Skoðun Alþjóðadagur friðarmenningar 21. september Gunnar Hersveinn skrifar Skoðun 37% og reikningskúnstir Viðskiptaráðs Hjálmar Bogi Hafliðason skrifar Skoðun Hvers vegna hrynur námsárangur á Íslandi en ekki á Englandi? Guðrún Sævarsdóttir skrifar Skoðun Heilbrigð skynsemi Einar Bárðarson skrifar Skoðun Samsköttun hjóna – allt annar hlutur? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Tæknin í okkar þágu – ekki öfugt Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Pólland setur jurtaríkið á matseðilinn Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Hún þekkir mig með hjartanu Thelma Jónsdóttir skrifar Skoðun Hvalveiðum er lokið... í bili Sigurlaug Knudsen Stefánsdóttir skrifar Skoðun Hver borgar? — Seinni hluti: Já 2026 Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar Skoðun Þú, ég og dildóinn Eva Pandora Baldursdóttir skrifar Skoðun SÁÁ, milljarðarnir og aðhaldið sem vantar Kristín I. Pálsdóttir skrifar Skoðun Sheeran og Gaza Arnar Eggert Thoroddsen skrifar Skoðun Sameinumst um 2,5 prósent markmið Seðlabankans Bragi Bjarnason skrifar Skoðun Lestur er meira en ein aðferð Guðmundur Engilbertsson skrifar Skoðun Hver skilgreinir svarið? Erna Bjarnadóttir skrifar Skoðun Krónan varð eftir – nú þarf að láta hana virka Örn Sigurdsson skrifar Skoðun Grænlandssamningurinn Arnór Sigurjónsson skrifar Skoðun Uppsagnir hafnar en ríkið er ekki tilbúið að taka við Sigrún Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Þegar faglegt sjálfstæði verður að neitunarvaldi Ketill Guðmundsson skrifar Skoðun Penelópa í Valhöll Júlíus Valsson skrifar Skoðun Þegar „fjölmiðlastyrkir“ eru ekki fyrir alla fjölmiðla Hólmgeir Baldursson skrifar Skoðun Litlar ákvarðanir geta leitt til fleiri heilbrigðra æviára Thor Aspelund skrifar Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Allt landið eitt kjördæmi Gunnar Salvarsson skrifar Skoðun Ég ætla ekki að verða sérfræðingur í salernispappír Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Ástæðan fyrir ástandinu hjá SÁÁ Theódór S. Halldórsson skrifar Skoðun Hvers vegna er ég ekki kominn lengra? Sigurður Árni Reynisson skrifar Sjá meira
Öllum finnst gott að hafa val og ekki síður frelsi til að velja. Landið okkar býður upp á það í miklu víðari skilningi en talsvert stærri ríki geta státað sig af, þess vegna þykir mörgum gott að búa hér. Það er alls ekki gefið úti í hinum stóra heimi að allir fái grunnmenntun, geti valið hvar þeir búi, tekið þátt í vali á forseta landsins og ríkisstjórn svo ég tali ekki um valið sér maka óháð kyni, litarafti og trúarskoðunum. Hvers vegna þarf þá að steypa alla skóla í sama mót? Það getur vissulega verið kostur fyrir einhverja framhaldsskólanemendur að ljúka námi á þremur skólaárum eða skemur, en nú þegar geta viðkomandi nemendur líka valið skóla sem býður upp á þann möguleika. Það aftur á móti að skikka alla skóla undir sama hatt eyðir út sérkennum þeirra og gerir valið ekki eins spennandi fyrir þá sem hafa frelsið til að velja. Þessi umræða menntamálaráðherra um það að stytta námið í öllum framhaldsskólum niður í 3 ár gengur því í berhögg við tóninn í samfélaginu okkar. Þeir nemendur sem velja sér að stunda nám í Menntaskólanum í Reykjavík eru að velja það vegna þess að fyrirkomulagið þar er eins og það er og hefur alltaf verið. Viss gæðastimpill er á náminu þar og er hvergi slegið slöku við, ég get ekki séð miðað við námsálagið sem er þar öll árin fjögur að neinu sé hægt að þjappa saman því um leið og farið er að fella út greinar hverfa sérkennin. Margir gagnrýna að fyrirkomulagið þar og að allar áherslur séu ekki í takt við tímann, en hvað veit maður um tímann sem framundan er og hvað í rauninni búi okkur best undir hann? Hættum að ætlast til þess að allir skólar séu steyptir í sama mót, höfum valkostina eins marga og ólíka og kostur er, svo það séu í alvörunni forréttindi að hafa frelsi til að velja.
Skoðun Parkour skúrinn - Síðasta vígið Davíð Már Sigurðsson, Tommi Thor Guðmundsson,Viktor Yngvi Ísaksson skrifar
Skoðun Ferðaskrifstofur í gíslingu kjaradeilna: Hver á að borga brúsann? Ásdís Eir Guðmundsdóttir skrifar