Tilhæfulausar kærur

Ríkissaksóknari hefur haft til meðferðar kærur á hendur Benedikt Bogasyni og Ingveldi Einarsdóttur hæstaréttardómurum fyrir brot í opinberu starfi.

Kæran á hendur Benedikt Bogasyni virðist eingöngu byggð á frásögn „vitnis“ sem er í þjónustu kæranda og virðist þiggja greiðslur fyrir. Það eina sem kann að vera rétt í frásögn vitnisins er að sérstakur saksóknari lét sækja endurrit hlerunarúrskurðar hjá kæranda á heimili Benedikts.

Kæran er því með öllu tilefnislaus og til marks um það virðist sem enginn af lögmönnum kæranda hafi treyst sér til þess að leggja nafn sitt við kæruna. Kærandi undirritaði kæruna því sjálfur. Það eina áhugaverða sem eftir stendur í þessu kærumáli er að „vitnið“ eða jafnvel kærandi sjálfur upplýsi hversu háar fjárhæðir „vitnið“ hefur þegið fyrir þjónustu sína í þágu kæranda.

Kæran á hendur Ingveldi Einarsdóttir er jafn sérkennileg, en efni kærunnar var kynnt á forsíðu Fréttablaðsins áður en kæran barst ríkissaksóknara. Fyrirsvarsmaður kæranda lýsti því strax yfir í fjölmiðlum að lögbrot hæstaréttardómarans hafi verið augljóst og sagði svo:

„Við teljum að dómari hafi komist að rangri niðurstöðu og að það hafi verið brotin lög á okkur.“ Tilvitnuð ummæli verða ekki skilin öðruvísi en svo að lögbrot hæstaréttardómarans hafi verið fólgið í því að komast að niðurstöðu sem var fyrirsvarsmanni kæranda ekki að skapi, en hér talar bersýnilega maður sem er vanur að fá vilja sínum framgengt.

Það er augljóst að hæstaréttardómarinn gerðist ekki brotlegur við lög með störfum sínum. Öðru máli kann að gegna með fyrirsvarsmann kæranda, en samkvæmt 1. mgr. 148. gr. laga nr. 19/1940 varðar það allt að 10 ára fangelsi að koma því til leiðar með rangri kæru að saklaus maður verði sakaður um eða dæmdur fyrir refsiverðan verknað.

Það er sjálfsagt og þarft að ræða störf og starfshætti dómstóla með gagnrýnum hætti. Öðru máli gegnir um skipulagða aðför að mannorði nafngreindra dómara með tilhæfulausum kærum um brot í opinberu starfi.