Varnaglar og valdbeiting

Samkvæmt fjölmiðlum, RÚV, Stöð 2 og Fréttablaðinu, lofuðu formenn Sjálfstæðisflokks og Framsóknar fyrir alþingiskosningarnar 2013 að þjóðaratkvæðagreiðsla yrði um hvort halda ætti viðræðum við ESB áfram. Ekki var minnst á að slíta bæri þessu viðræðuferli. Eftir kosningarnar endurtóku bæði Bjarni Ben. og Sigmundur Davíð (Laugarvatni 22. maí 2013) þetta fallega loforð.

Á vefnum Vísi.is segir Gunnar Bragi að Framsóknarflokkurinn hafi ekki gefið nein loforð um þjóðaratkvæðagreiðslu á þessu kjörtímabili. Einungis hafi verið um að ræða þjóðaratkvæðagreiðslu ef Framsókn lenti í stjórn með Evrópusinnuðum flokki til að hafa þannig hemil á honum. Þetta átti að vera varnagli gegn gallhörðum aðildarsinnum Samfylkingarinnar, eins og Frosti Sigurjónsson hafði á orði. Hér vandast nú málið fyrir ykkur framsóknarmenn, því hvers vegna var þá Sigmundur Davíð að lofa þjóðaratkvæðagreiðslu um þetta mál eftir kosningar, þegar fyrir lá að Samfylkingin yrði ekki með Framsókn í ríkisstjórn heldur Sjálfstæðisflokkurinn?

Stenst engan veginn

Staðreyndin er því að sjálfsögðu sú, að þessi varnaglakenning ykkar stenst engan veginn og er með eindæmum fáránleg í þokkabót. Gátuð þið ekki fundið eitthvað aðeins trúverðugra en þessa endemis þvælu?

Varðandi sannfæringu þingmanna við atkvæðagreiðslur á Alþingi, sem Gunnar Bragi dregur mjög í efa, þá er afar eðlilegt að spyrja hann um eftirfarandi vegna greinar Inga F. Vilhjálmssonar í helgarblaði DV:

1) Hversu mikinn þátt spilar sannfæring Þórólfs Gíslasonar, fyrrverandi yfirmanns þíns, í ákvarðanatöku þinni á hinu háa og virðulega þjóðþingi okkar Íslendinga?

2) Eru lætin og yfirgangurinn í þér varðandi slitatillöguna nokkuð vegna sérstakrar hagsmunagæslu í þágu hins volduga kvótakóngs á Sauðárkróki?

Að lokum vil ég geta þess að framlagningin á þingsályktuninni um slit á viðræðum við ESB í miðri umræðu um skýrslu Hagfræðistofnunar Háskólans var alls ekki sjálfsögð og eðlileg eins og Gunnar Bragi hélt fram. Þetta athæfi hans var ekki aðeins fautaskapur, heldur einnig algjör rökleysa, því að þessi skýrsla átti að vera grundvöllur fyrir málefnalegri umræðu á þingfundum og síðan átti að taka málið fyrir í þingnefnd, þar sem sérfræðingar yrðu kallaðir til að veita þingmönnum svör við spurningum þeirra. Þetta þýðir að ákvörðunin um slitin var tekin áður en forsendur fyrir henni lágu fyrir og þar af leiðandi var hér um að ræða óhóflega valdbeitingu vegna ótta við óhagstæðar niðurstöður um skýrsluna og til þess að ljúka þessu máli, áður en hin stórhættulega skýrsla frá Alþjóðastofnun Háskóla Íslands birtist.