Til hamingju með daginn! 19. júní 2014 07:00 19. júní er merkur dagur í jafnréttisbaráttunni á Íslandi – þennan dag fyrir 99 árum fengu konur, 40 ára og eldri, kosningarétt til Alþingis. Að ári höldum við því upp á aldarafmæli kosningaréttar kvenna. Það er ærin ástæða að óska íslenskum konum til hamingju með daginn – en gleymum því ekki að baráttunni fyrir jafnrétti kynjanna er langt í frá lokið. Á þessum degi fyrir tæpri öld var sannarlega stigið stórt skref í átt til jafnrar þátttöku karla og kvenna í ákvarðanatöku í íslensku þjóðfélagi. Baráttan tók hins vegar langan tíma – upphafið má rekja til ársins 1885 en þá ritaði frumkvöðullinn Bríet Bjarnhéðinsdóttir greinina „Nokkur orð um menntun og rjettindi kvenna“ í tímaritið Fjallkonuna og Páll Briem hélt skömmu síðar fyrirlestur um kosningarétt kvenna undir heitinu „Um frelsi og menntun kvenna“. Innan við áratug síðar var Hið íslenska kvenfélag stofnað en það var fyrsta félagið sem hafði það á sinni stefnuskrá að auka réttindi kvenna. Að tilstuðlan þess var tvö þúsund undirskriftum safnað með áskorun til Alþingis um að veita konum kosningarétt. Árið 1907 var svo Kvenréttindafélag Íslands stofnað, á heimili Bríetar sem var fyrsti formaður þess. Markmið félagsins við stofnun þess var að „starfa að því að konur fengju fullt stjórnmálajafnrétti á við karlmenn, kosningarétt og kjörgengi svo og embættisgengi og rétt til atvinnu með sömu skilyrðum og karlmenn“, eins og fram kemur á vef félagsins. Árið 1913 var frumvarp um kosningarétt kvenna 40 ára og eldri lagt fram – það var samþykkt og síðan staðfest þann 19. júní 1915.Langt í land Konum er ekki lengur mismunað á Íslandi hvað pólitísk réttindi varðar. Það er alveg rétt. Hið sama á við um fulla atvinnuþátttöku og menntun. En við eigum engu að síður langt í land í baráttunni fyrir jafnrétti kynjanna – við erum enn að berjast fyrir grundvallarréttindum eins og sömu launum fyrir sömu vinnu óháð kynferði. Þetta hefur einmitt verið helsta baráttumál VR undanfarin ár og áratugi enda mikið hagsmunamál í húfi fyrir félagsmenn, bæði karla og konur. Við höfum beitt okkur á mörgum sviðum í þessari baráttu, má þar nefna árlegar launakannanir þar sem áhersla er lögð á stöðu kvenna. Við höfum farið í fjölmargar herferðir og beitt okkur fyrir umfjöllunum um jafnrétti á vinnumarkaði. Jafnrétti hefur verið haft að leiðarljósi þegar kemur að áherslum í kröfugerðum okkar og í kjarasamningaviðræðunum sjálfum. Og síðast en ekki síst höfum við Jafnlaunavottun VR sem er hagnýtt stjórntæki í baráttunni fyrir launajafnrétti á vinnumarkaði. Með Jafnlaunavottun fá fyrirtækin og stofnanir í hendur leiðarvísi sem auðveldar þeim að innleiða jafnlaunastaðal Staðlaráðs Íslands sem markaði tímamót í baráttunni þegar hann kom út fyrir rúmu ári. Merkjanlegur árangur hefur náðst í baráttu VR fyrir auknu jafnrétti kynjanna á vinnumarkaði síðustu ár en það dugar ekki til. Við verðum sífellt að leita nýrra leiða til að ná fram þeim sjálfsögðu mannréttindum sem jafnrétti sannarlega er. 19. júní er helgaður jafnréttismálum og við munum fagna aldarafmæli kosningaréttar kvenna á næsta ári. En allir dagar eiga að vera jafnréttisdagar, ekki bara 19. júní. Tökum jafnréttið með í umræðuna alla daga. Heimildir, m.a. vefsvæði Kvenréttindafélags Íslands og Kvennasögusafns Íslands.Höfundur er fyrrverandi stjórnarmaður í Kvenréttindafélagi Íslands og á sæti í framkvæmdanefnd Alþingis vegna hátíðarhalda í tilefni af aldarafmæli kosningaréttar kvenna 2015. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson Skoðun Skoðun Skoðun Það vex eitt blóm fyrir vestan Sif Huld Albertsdóttir skrifar Skoðun Hversu mörg líf þarf áður en kerfið vaknar? Harpa Hildiberg Böðvarsdóttir skrifar Skoðun Af hverju þurfum við páska? Matthildur Bjarnadóttir skrifar Skoðun Íþrótta- og menningarbærinn Hafnarfjörður Elín Anna Baldursdóttir skrifar Skoðun Hvað fæst fyrir skattpeningana? Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Kosningar eða Eurovision? Þorsteinn Haukur Harðarson skrifar Skoðun Viltu vita? Gunnar Hólmsteinn Ársælsson skrifar Skoðun Dauði eða ofsakvíði? Sóley Dröfn Davíðsdóttir skrifar Skoðun Kílómetragjaldið: aukin skattheimta á þá sem minna mega sín? Júlíus Valsson skrifar Skoðun Sérhagsmunir eða almannahagur Sigurður K Pálsson skrifar Skoðun Sjálfsmynd þjóðar Steinar Harðarson skrifar Skoðun Viltu ná niður þinni eigin verðbólgu? Sveinn Ólafsson skrifar Skoðun Sex ástæður til að segja já við ESB-viðræðum Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Hvenær hætta börn að rétta upp hönd? Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Þegar hljóð og mynd fara ekki saman Sigurður Eyjólfur Sigurjónsson skrifar Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar Skoðun Beiting helmingaskiptareglunnar við fjárskipti hjóna Sveinn Ævar Sveinsson skrifar Skoðun Verða ríki fátæk af því að ganga í Evrópusambandið? Andrés Pétursson skrifar Skoðun Tækifæri til að lækka verðbólgu Marinó G. Njálsson skrifar Skoðun Eins gott að þjóðin viti ekki of mikið Jón Pétur Zimsen skrifar Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar Skoðun Sterkari saman og til þjónustu reiðubúin Hanna Katrín Friðriksson skrifar Skoðun Hver heldur á fjarstýringunni í íslensku samfélagi? Sigurður Sigurðsson skrifar Skoðun Hvar býrðu? Ásta Þórdís Skjalddal Guðjónsdóttir skrifar Skoðun Ísland selur sig ekki sjálft – og óvissa selur ekkert Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Föstudagurinn langi spyr: stöndum við með týndu börnunum okkar? Steinþór Þórarinsson skrifar Skoðun Lágir skattar og góð þjónusta fara saman í Kópavogi Guðmundur Jóhann Jónsson skrifar Skoðun Píeta samtökin 10 ára – samstaða um von Bjarni Karlsson skrifar Skoðun Markaðsöflin græða meðan börnin tapa Hólmfríður Jennýjar Árnadóttir skrifar Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar Sjá meira
19. júní er merkur dagur í jafnréttisbaráttunni á Íslandi – þennan dag fyrir 99 árum fengu konur, 40 ára og eldri, kosningarétt til Alþingis. Að ári höldum við því upp á aldarafmæli kosningaréttar kvenna. Það er ærin ástæða að óska íslenskum konum til hamingju með daginn – en gleymum því ekki að baráttunni fyrir jafnrétti kynjanna er langt í frá lokið. Á þessum degi fyrir tæpri öld var sannarlega stigið stórt skref í átt til jafnrar þátttöku karla og kvenna í ákvarðanatöku í íslensku þjóðfélagi. Baráttan tók hins vegar langan tíma – upphafið má rekja til ársins 1885 en þá ritaði frumkvöðullinn Bríet Bjarnhéðinsdóttir greinina „Nokkur orð um menntun og rjettindi kvenna“ í tímaritið Fjallkonuna og Páll Briem hélt skömmu síðar fyrirlestur um kosningarétt kvenna undir heitinu „Um frelsi og menntun kvenna“. Innan við áratug síðar var Hið íslenska kvenfélag stofnað en það var fyrsta félagið sem hafði það á sinni stefnuskrá að auka réttindi kvenna. Að tilstuðlan þess var tvö þúsund undirskriftum safnað með áskorun til Alþingis um að veita konum kosningarétt. Árið 1907 var svo Kvenréttindafélag Íslands stofnað, á heimili Bríetar sem var fyrsti formaður þess. Markmið félagsins við stofnun þess var að „starfa að því að konur fengju fullt stjórnmálajafnrétti á við karlmenn, kosningarétt og kjörgengi svo og embættisgengi og rétt til atvinnu með sömu skilyrðum og karlmenn“, eins og fram kemur á vef félagsins. Árið 1913 var frumvarp um kosningarétt kvenna 40 ára og eldri lagt fram – það var samþykkt og síðan staðfest þann 19. júní 1915.Langt í land Konum er ekki lengur mismunað á Íslandi hvað pólitísk réttindi varðar. Það er alveg rétt. Hið sama á við um fulla atvinnuþátttöku og menntun. En við eigum engu að síður langt í land í baráttunni fyrir jafnrétti kynjanna – við erum enn að berjast fyrir grundvallarréttindum eins og sömu launum fyrir sömu vinnu óháð kynferði. Þetta hefur einmitt verið helsta baráttumál VR undanfarin ár og áratugi enda mikið hagsmunamál í húfi fyrir félagsmenn, bæði karla og konur. Við höfum beitt okkur á mörgum sviðum í þessari baráttu, má þar nefna árlegar launakannanir þar sem áhersla er lögð á stöðu kvenna. Við höfum farið í fjölmargar herferðir og beitt okkur fyrir umfjöllunum um jafnrétti á vinnumarkaði. Jafnrétti hefur verið haft að leiðarljósi þegar kemur að áherslum í kröfugerðum okkar og í kjarasamningaviðræðunum sjálfum. Og síðast en ekki síst höfum við Jafnlaunavottun VR sem er hagnýtt stjórntæki í baráttunni fyrir launajafnrétti á vinnumarkaði. Með Jafnlaunavottun fá fyrirtækin og stofnanir í hendur leiðarvísi sem auðveldar þeim að innleiða jafnlaunastaðal Staðlaráðs Íslands sem markaði tímamót í baráttunni þegar hann kom út fyrir rúmu ári. Merkjanlegur árangur hefur náðst í baráttu VR fyrir auknu jafnrétti kynjanna á vinnumarkaði síðustu ár en það dugar ekki til. Við verðum sífellt að leita nýrra leiða til að ná fram þeim sjálfsögðu mannréttindum sem jafnrétti sannarlega er. 19. júní er helgaður jafnréttismálum og við munum fagna aldarafmæli kosningaréttar kvenna á næsta ári. En allir dagar eiga að vera jafnréttisdagar, ekki bara 19. júní. Tökum jafnréttið með í umræðuna alla daga. Heimildir, m.a. vefsvæði Kvenréttindafélags Íslands og Kvennasögusafns Íslands.Höfundur er fyrrverandi stjórnarmaður í Kvenréttindafélagi Íslands og á sæti í framkvæmdanefnd Alþingis vegna hátíðarhalda í tilefni af aldarafmæli kosningaréttar kvenna 2015.
Skoðun Hvert stefnir stríðið í Íran? Trump valdi það, en hvað tekur við núna? Jun Þór Morikawa skrifar
Skoðun Virðisaukaskattur, raunverulegur greiðandi og áhrif á samkeppnishæfni Þórir Garðarsson skrifar
Skoðun „Faðir vor“— Ákall um að afskrifa allar skuldir og lifa í kærleika Sigurvin Lárus Jónsson skrifar