Skúli segist ekki hafa notið réttlátrar málsmeðferðar

Skúli Þorvaldsson fjárfestir vill að ákæru sérstaks saksóknara á hendur sér vegna Marple-málsins svokallaða verði vísað frá. Hann ber því meðal annars við að hafa ekki notið réttlátrar málsmeðferðar og að rannsakendur hafi verið hlutdrægir.

Fjögur félög tengd Skúla hafa einnig farið fram á frávísun vegna skorts á að sýnt sé fram á lögsögu yfir þeim á Íslandi. Fyrirtækin eru skráð í Lúxemborg og Möltu en ákæran á hendur þeim snýr að upptöku eigna sem saksóknari segir vera ágóða brotanna.

Samkvæmt því sem fram kom í munnlegum málflutningi vegna frávísunarkrafnanna kom fram að Skúli samþykkir ekki að hann eigi félagið Marple. Saksóknari telur það hinsvegar skýrt og vísar meðal annars til þess að það hafi ekki verið vafamál hjá honum fyrr en eftir fyrstu yfirheyrslu. Þá var hann hinsvegar yfirheyrður sem vitni en ekki sem sakborningur.

Það atriði er eitt af því sem lögmaður Skúla vísar til þegar hann segir að hann hafi ekki notið réttlátrar málsmeðferðar. Réttarstaða Skúla breyttist eftir að húsleit var gerð hjá Kaupþingi í Lúxemborg en hann hafði fram að því verið með réttarstöðu vitnis. Í yfirheyrslum yfir öðrum aðilum var hinsvegar ekki neinn vafi í huga rannsakenda að Marple hafi verið félag Skúla.

Auk Skúla eru fyrrverandi stjórnendum Kaupþings og Kaupþings í Lúxemborg ákærðir. Er þeim gefið að sök að færa um 8 milljarða króna úr sjóðum Kaupþings til félagsins Marple, sem samkvæmt ákæru er í eigu Skúla Þorvaldssonar án þess að lögmætar viðskiptalegar ástæður lægju þar að baki.

Í ákærunni segir að Skúli „byggði um sig flókið félaganet í Lúxemborg og víðar. (...) Unnt er að rekja slóð hluta af ávinningi brotanna frá Marple til annarra félaga í eigu ákærða Skúla.“ Þessu mótmælti lögmaður félaganna fjögurra sem eiga að hafa tekið við fjármununum en hann sagði að hvergi væri útskýrt í ákærunni hvernig rekja megi þessa ætluðu slóð nema á einum stað, í ársbyrjun 2009. Þá benti lögmaðurinn á að félögin sem um ræðir væru ekki bara eign Skúla, fleiri hluthafar ættu þau.

Saksóknari sagði hinsvegar víst hægt að rekja slóð peninganna til þessara félaga og vísaði í rannsóknargögn sem lægju fyrir dómnum. Þá sagði hún að upphæðir á bankareikningum væru vissulega ekki sundurgreinar eftir því hvaðan þær komu en það væri ekki nóg til að leiða til frávísunar. Þá benti hún á að Skúla hafi verið veitt heimild til að eiga viðskipti með eignir félagsins í því skyni að verja þær en engum öðrum hluthafa.