Hver tók ostinn minn?

Nú höfum við búið við gjaldeyrishöft í bráðum sex ár og þau virðast ekki vera neitt að hverfa í bráð. Er það til að æra óstöðugan. Innlendir fjárfestingarkostir hafa verið ansi fáir og misspennandi fyrir hinn almenna fjárfesti. Síðan föttuðu einhverjir að það væri hægt að komast fram hjá lögunum og fjárfesta erlendis með því að gera samning um viðbótarlífeyrissparnað við erlend tryggingafélög. Þau fyrirtæki eða umboðsmenn þeirra voru heldur ekki að letja fólk til þess. Fyrst horfði Seðlabankinn fram hjá þessu, eflaust af því þetta voru svo fáir einstaklingar og litlar fjárhæðir í heildarmenginu. Svo bættust fleiri í lestina og þetta voru orðin 30 þúsund manns eða 1/6 hluti vinnubærra manna. Seðlabankinn gat ekki setið hjá lengur því fjárhæðirnar voru farnar að skipta verulega máli og stoppaði í gatið í fyrri viku. En af hverju greip Seðlabankinn ekki í taumana fyrr?

Mismuna sparnaðarformum

Mér fannst þetta alltaf furðulegt því önnur sparnaðarform urðu að lúta gjaldeyrislögunum frá nóvember 2008. Ekki gat fólk fjárfest reglulega í erlendum verðbréfasjóðum þótt upphæðirnar væri lágar og heldur ekki í séreignarsparnaði hjá bönkum og lífeyrissjóðum sem buðu upp á þá sparnaðarleið sem fjárfesti sem mest erlendis. Í allan þennan tíma var í raun verið að mismuna fjárfestum í reglulegum sparnaði. Með því að stoppa útflæði fjármagns með sölu á sparnaðarafurðum sem brjóta gegn lögum um gjaldeyrismál, er þá Seðlabankinn ekki bara að setja alla undir sama hatt?

Trygging eða sparnaður?

Ekki eru allir á sama máli, alltént ekki þeir sem eiga hagsmuna að gæta og missa nú spón úr aski sínum. Seðlabankinn hafi jú lagt blessun sína yfir þessi viðskipti fyrir nokkrum árum. En nú er allt breytt. Seðlabankinn breytti reglum í liðinni viku til að milda áhrifin á einstaklingana sem hlut eiga að máli. Eftir sem áður geta þeir sem skrifuðu undir samninga fyrir innleiðingu fjármagnshafta haldið sínum sparnaði áfram. Hinir sem byrjuðu eftir að gjaldeyrislögin voru sett í nóvember 2008 munu áfram geta greitt iðgjöld af sínum tryggingum skv. Seðlabankanum, en ekki ef það leiðir af sér uppsafnaðan sparnað.

En rosalega var Seðlabankinn lengi að komast að þessari niðurstöðu. Ef það verður til þess að við losnum við gjaldeyrishöftin fyrr en ella, þá er ég samt ánægð!