Við þurfum að opna á umræðuna Óli Örn Atlason skrifar 14. maí 2014 22:15 Á nýafstaðinni ráðstefnunni Youth on the net í Lúxemborg voru saman komin fulltrúar tölvu- og tæknigeirans, félagsmiðstöðva, æskulýðssamtaka, netvarnarráða og forvarnarfulltrúa ásamt fjölmargra fræðimanna. Erindin fjölluðu öll um unga fólkið og hvernig internetið og tæknin er orðinn órjúfandi hluti af lífi þeirra. Mikið var rætt um net- og tölvufíkn - færri ungmenni á Íslandi eru í áhættuhópi fyrir netfíkn heldur en annars staðar í Evrópu þó svo að ungmenni sem eru haldin netfíkn hérlendis sé svipaður fjöldi og í öðrum Evrópulöndum. Hatursorðræða á netinu er vaxandi vandamál úti um alla Evrópu og hafa sambærileg samtök á borð við SAFT hjá Heimili og skóla reynt að sporna við þeirri þróun. Vandamál ungs fólks tengdum samfélagsmiðlum voru einnig rædd og hvað sé til ráða fyrir starfsfólk í æskulýðsgeiranum, skólakerfinu og ekki síst fjölskyldurnar heima fyrir. Í pallborðsumræðunum í lokin var reynt að svara þeirri spurningu hversu mikil netnotkun væri hæfileg og eitt af svörunum var „u.þ.b. 1 kílógramm af interneti á dag er hæfilegt“. Það vísar til þess að við notum netið, snjallsímana og tæknina á mismunandi hátt og það er einstaklingsbundið hvað hver og einn þarf. En til þess að geta áætlað hæfilegt magn af neti og snjallsímanotkun þurfum við að gera okkur grein fyrir því hvernig við notum þessa tækni. Þess vegna er mikilvægt að opna á umræðu um hvað sé hæfilegt. Flestir unglingar fá snjallsíma eða fartölvur í kringum fermingaraldurinn og þau eru fljót að tileinka sér þessa tækni. Þau nota herminám og fylgja tískustraumum í notkun og notkunarmöguleikum og oft á tíðum gera foreldrar geri sér ekki grein fyrir því hversu fær þau verða á stuttum tíma. Foreldrar þurfa því að vera betur meðvituð um hvernig unglingarnir nota þessi tæki og þessa tækni og það gerist bara með því að opna á umræðuna. Við þurfum að opna á umræðuna heima, í skólunum, í félagsmiðstöðvunum og á öðrum æskulýðsvettvangi til að hlusta og heyra það sem unga fólkið er að ganga í gegnum. Við eigum að sinna forvörnum og við þurfum að vera tilbúin til þess að leiðbeina og aðstoða börnin og unglingana þegar þau misstíga sig eða missa tökin. Við megum ekki dæma og getum ekki bannað þar sem netið og tæknin eru komin til að vera. Til þess að geta leiðbeint verðum við að kynna okkur hvað unglingarnir eru að nota og gera á netinu og í símunum. Við ættum að skoða og kynna okkur forritin og öppin, sækja þau sjálf og prófa, taka meðvitaða og upplýsta umræðu heima fyrir, því að við viljið að til okkar sé leitað ef hlutirnir fara úr böndunum. Þannig er hægt að slá tvær flugur í einu höggi – verja tíma með börnunum og unglingunum til að styrkja tengslin og vera meðvitaðri um strauma og bólur í lífi unga fólksins auk þess að sinna forvörnum á upplýstum forsendum. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Þau sem borga ekki Silja Sóley Birgisdóttir Skoðun Ég, glæpamaður Daníel Hjörvar Guðmundsson Skoðun Rúllum út rauða dreglinum Pétur Marteinsson Skoðun Hvað ég skildi um Ísland þegar ég hætti að bera það saman við Napólí Valerio Gargiulo Skoðun Það sem Íslendingar þurfa að skilja Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir Skoðun Spjaldtölvur í námi nemenda - verkfæri djöfulsins? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir Skoðun Evrópa fyrir íslendinga Ásgeir Þorgeirsson Skoðun Rödd ungs fólks á Seltjarnarnesi þarf að heyrast Auður Halla Rögnvaldsdóttir Skoðun Hættum beit í bænum Davíð Arnar Stefánsson Skoðun Sterk vinnustaðarmenning er lykillinn að góðum árangri Kolbrún Magnúsdóttir Skoðun Skoðun Skoðun Myndskýrsla - Hvað er þessi brottfararstöð? Alex Sumarliði skrifar Skoðun Hér er matur, um mat, frá mat, til fæðubótarefna... Guðmunda G. Guðmundsdóttir skrifar Skoðun Tryggjum fæðu- og eldsneytisöryggi með uppbyggingu á Dysnesi Pétur Ólafsson skrifar Skoðun Sterk vinnustaðarmenning er lykillinn að góðum árangri Kolbrún Magnúsdóttir skrifar Skoðun Ef þetta er samsæri, þá er ég greinilega að gera þetta vitlaust Haukur Logi Jóhannsson skrifar Skoðun Nýtt Álftanes á einu kjörtímabili Hreiðar Þór Jónsson skrifar Skoðun Evrópa fyrir íslendinga Ásgeir Þorgeirsson skrifar Skoðun Það sem Íslendingar þurfa að skilja Steinunn Ólína Þorsteinsdóttir skrifar Skoðun Hættum beit í bænum Davíð Arnar Stefánsson skrifar Skoðun Gagnsæi í ákvarðanatöku Heiðrún Kristmundsdóttir skrifar Skoðun Nýsköpun í breyttri heimsmynd Erna Björnsdóttir skrifar Skoðun Rödd ungs fólks á Seltjarnarnesi þarf að heyrast Auður Halla Rögnvaldsdóttir skrifar Skoðun Þau sem borga ekki Silja Sóley Birgisdóttir skrifar Skoðun Spjaldtölvur í námi nemenda - verkfæri djöfulsins? Sigrún Ólöf Ingólfsdóttir skrifar Skoðun Rúllum út rauða dreglinum Pétur Marteinsson skrifar Skoðun Ég, glæpamaður Daníel Hjörvar Guðmundsson skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki vandamálið – hún er hluti af lausninni Rannveig Grétarsdóttir skrifar Skoðun Hvað ég skildi um Ísland þegar ég hætti að bera það saman við Napólí Valerio Gargiulo skrifar Skoðun Með svipuna á bakinu Rannveig Eyja Árnadóttir skrifar Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að fordæma stríðið í Íran, Líbanon og Gaza Einar Baldvin Árnason skrifar Skoðun Sterk viska í stafni íslenskrar kjarabaráttu Freyr Snorrason skrifar Skoðun Gervigreind, ábyrgð og framtíð samfélags okkar Halla Tómasdóttir skrifar Skoðun Mjallhvít og dvergarnir sjö Ingibjörg Gunnlaugsdóttir skrifar Skoðun Óveðrið tekur undir með atvinnulífinu Hugrún Elvarsdóttir,Katrín Helga Hallgrímsdóttir skrifar Skoðun Er búið að lofa áfengisiðnaðinum atkvæðagreiðslu til að freista þess að stöðva dómsmál? Siv Friðleifsdóttir skrifar Skoðun Viljum við virða mannréttindi fatlaðs fólks? Þuríður Harpa Sigurðardóttir skrifar Skoðun Maístjörnur verkalýðsins, riddarar hringborðsins eða konungsríki fárra – við viljum von, trú og kærleika Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar Skoðun Kvenheilsa, læknisfræðilegt kannabis og lýðheilsa — tækifæri fyrir Ísland Magnús Þórsson skrifar Skoðun Hættulegasta fitan er ekki sú sem sést utan á líkamanum Anna Lind Fells skrifar Skoðun Nýjar lausnir í húsnæðismálum eru nauðsyn, ekki val Ellen Calmon skrifar Sjá meira
Á nýafstaðinni ráðstefnunni Youth on the net í Lúxemborg voru saman komin fulltrúar tölvu- og tæknigeirans, félagsmiðstöðva, æskulýðssamtaka, netvarnarráða og forvarnarfulltrúa ásamt fjölmargra fræðimanna. Erindin fjölluðu öll um unga fólkið og hvernig internetið og tæknin er orðinn órjúfandi hluti af lífi þeirra. Mikið var rætt um net- og tölvufíkn - færri ungmenni á Íslandi eru í áhættuhópi fyrir netfíkn heldur en annars staðar í Evrópu þó svo að ungmenni sem eru haldin netfíkn hérlendis sé svipaður fjöldi og í öðrum Evrópulöndum. Hatursorðræða á netinu er vaxandi vandamál úti um alla Evrópu og hafa sambærileg samtök á borð við SAFT hjá Heimili og skóla reynt að sporna við þeirri þróun. Vandamál ungs fólks tengdum samfélagsmiðlum voru einnig rædd og hvað sé til ráða fyrir starfsfólk í æskulýðsgeiranum, skólakerfinu og ekki síst fjölskyldurnar heima fyrir. Í pallborðsumræðunum í lokin var reynt að svara þeirri spurningu hversu mikil netnotkun væri hæfileg og eitt af svörunum var „u.þ.b. 1 kílógramm af interneti á dag er hæfilegt“. Það vísar til þess að við notum netið, snjallsímana og tæknina á mismunandi hátt og það er einstaklingsbundið hvað hver og einn þarf. En til þess að geta áætlað hæfilegt magn af neti og snjallsímanotkun þurfum við að gera okkur grein fyrir því hvernig við notum þessa tækni. Þess vegna er mikilvægt að opna á umræðu um hvað sé hæfilegt. Flestir unglingar fá snjallsíma eða fartölvur í kringum fermingaraldurinn og þau eru fljót að tileinka sér þessa tækni. Þau nota herminám og fylgja tískustraumum í notkun og notkunarmöguleikum og oft á tíðum gera foreldrar geri sér ekki grein fyrir því hversu fær þau verða á stuttum tíma. Foreldrar þurfa því að vera betur meðvituð um hvernig unglingarnir nota þessi tæki og þessa tækni og það gerist bara með því að opna á umræðuna. Við þurfum að opna á umræðuna heima, í skólunum, í félagsmiðstöðvunum og á öðrum æskulýðsvettvangi til að hlusta og heyra það sem unga fólkið er að ganga í gegnum. Við eigum að sinna forvörnum og við þurfum að vera tilbúin til þess að leiðbeina og aðstoða börnin og unglingana þegar þau misstíga sig eða missa tökin. Við megum ekki dæma og getum ekki bannað þar sem netið og tæknin eru komin til að vera. Til þess að geta leiðbeint verðum við að kynna okkur hvað unglingarnir eru að nota og gera á netinu og í símunum. Við ættum að skoða og kynna okkur forritin og öppin, sækja þau sjálf og prófa, taka meðvitaða og upplýsta umræðu heima fyrir, því að við viljið að til okkar sé leitað ef hlutirnir fara úr böndunum. Þannig er hægt að slá tvær flugur í einu höggi – verja tíma með börnunum og unglingunum til að styrkja tengslin og vera meðvitaðri um strauma og bólur í lífi unga fólksins auk þess að sinna forvörnum á upplýstum forsendum.
Skoðun Ef þetta er samsæri, þá er ég greinilega að gera þetta vitlaust Haukur Logi Jóhannsson skrifar
Skoðun Ferðaþjónustan er ekki vandamálið – hún er hluti af lausninni Rannveig Grétarsdóttir skrifar
Skoðun Hvað ég skildi um Ísland þegar ég hætti að bera það saman við Napólí Valerio Gargiulo skrifar
Skoðun Íslensk stjórnvöld eiga að fordæma stríðið í Íran, Líbanon og Gaza Einar Baldvin Árnason skrifar
Skoðun Óveðrið tekur undir með atvinnulífinu Hugrún Elvarsdóttir,Katrín Helga Hallgrímsdóttir skrifar
Skoðun Er búið að lofa áfengisiðnaðinum atkvæðagreiðslu til að freista þess að stöðva dómsmál? Siv Friðleifsdóttir skrifar
Skoðun Maístjörnur verkalýðsins, riddarar hringborðsins eða konungsríki fárra – við viljum von, trú og kærleika Bergþóra Haralds Eiðsdóttir skrifar
Skoðun Kvenheilsa, læknisfræðilegt kannabis og lýðheilsa — tækifæri fyrir Ísland Magnús Þórsson skrifar