Vond töf Lýður Árnason skrifar 30. júní 2014 07:00 Ritstjóri Fréttablaðsins, Ólafur Stephensen, lofsamar áfangaskýrslu stjórnarskrárnefndar undir forystu Sigurðar Líndal. Segir hana góða byrjun og betri en klúður stjórnlagaráðs sem sett hafi fram illa ígrundaðar tillögur, mótsagnakenndar og innibera gríðarlega stjórnskipunarlega óvissu. Fróðlegt væri að fá nánari útlistingu á þessu í næsta ritstjórnarpistli. Sannleikurinn er sá að stjórnlagaráð áttaði sig fljótt á því að enngildandi stjórnarskrá var og er barn síns tíma. Hún fjallar að stórum hluta um forsetann, valdmörk eru óskýr og í hana vantar auðlinda- og umhverfisákvæði. Með frábært undirbúningsstarf stjórnlaganefndar í höndunum og áherslur þjóðfundar um jafnt atkvæðavægi, persónukjör og beint lýðræði var niðurstaða stjórnlagaráðsliða ótvírætt sú að betra væri að semja nýja stjórnarskrá en að lappa upp á þá gömlu. Ólafur Stephensen fagnar því að breytingar á stjórnarskrá séu nú ræddar í aflokaðri, flokkspólitískri nefnd. Hann er hvorki sá fyrsti né eini því þessi háttur hefur verið á hafður allt frá fyrstu endurskoðun stjórnarskrárinnar í byrjun lýðveldistímans. Samstaða um gagngerar breytingar hefur aldrei náðst og öll þessi yfirlega engu þjónað nema til að fresta valdaafsali ráðamanna til þjóðarinnar. Nefnd Sigurðar Líndal mun ekki skipta sköpum og áfram munu frekustu dætur og synir þessa lands flíka eiginhagsmunum í skjóli lögleysu. Tillögur stjórnlagaráðs kröfðust hinsvegar nýrra leikreglna. Ólafur Stephensen gerir lítið úr þeim fullyrðingum sumra stjórnlagaráðsmanna að hunsun þjóðaratkvæðagreiðslunnar 2012 um tillögur stjórnlagaráðs sé ígildi valdaráns. En þó skriðdrekar og byssur komi hvergi nærri liggur þjóðarvilji fyrir, tillögurnar hlutu blessun afgerandi meirihluta þeirra sem kusu að láta sig málið varða. Vissulega var þjóðaratkvæðagreiðslan ráðgefandi en hlutverk hennar skýrt: Að ljúka því ferli sem fólst í því að láta þjóðina smíða sína eigin stjórnarskrá. Að svipta þjóðina svo þessu réttfengna valdi og umsnúa niðurstöðunni hlýtur að mega kallast valdarán. Í lok ritstjórnarpistils síns lýsir Ólafur Stephensen tillögum stjórnlagaráðs sem hrærigraut og stjórnlagaþinginu sem misheppnaðri tilraun. Hafi Ólafur mætt á kjörstað í kosningunum um tillögur stjórnlagaráðs hefur atkvæði hans væntanlega fallið í samræmi við þessi orð hans. Hinir voru fleiri sem litu tillögurnar öðrum augum og kallast það lýðræði. Höfum það hugfast. Viltu birta grein á Vísi? Kynntu þér reglur ritstjórnar um skoðanagreinar. Senda grein Mest lesið Halldór 04.07.2026 Halldór Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson Skoðun Skoðun Skoðun Þjóðarmorð? Finnur Th. Eiríksson skrifar Skoðun Breyttar áherslur í borgarskipulagi Þórarinn Hjaltason skrifar Skoðun Hernaðarbrölt Gestur Valgarðsson skrifar Skoðun Það sem við gefum áfram Sigurður Árni Reynisson skrifar Skoðun Ríkið má ekki skorast undan Þórarinn Ingi Pétursson skrifar Skoðun Gjaldtaka hins opinbera þarf að vera fyrirsjáanleg Stefán Vagn Stefánsson skrifar Skoðun Bandaríkin 250 ára: frelsi, stjórnarskrá og lærdómur fyrir Ísland Júlíus Valsson skrifar Skoðun Getum við gert enn betur? Já í ágúst Elvar Örn Arason skrifar Skoðun Húsnæðiskaupmáttur Eggert Sigurbergsson skrifar Skoðun Hef trú á Arnari Ögmundur Jónasson skrifar Skoðun Börn eiga ekki að bíða meðan kerfið rífst Guðmundur Ármann skrifar Skoðun Júlí - mánuður fötlunarstolts Freyja Haraldsdóttir ,Jana Birta Björnsdóttir skrifar Skoðun Níutíu ár af sameiginlegu öryggi Ragnar Þór Ingólfsson skrifar Skoðun Var þetta sýndarsamráð? Sigurborg Kr. Hannesdóttir skrifar Skoðun Hvað vitum við í ágúst? Staðreyndir og möguleikar Íslands Þorvaldur Ingi Jónsson skrifar Skoðun Töpum við fullveldinu ef við göngum í ESB? Gunnar Ármannsson skrifar Skoðun Samningurinn sem allir hafa lesið skrifar Skoðun UT-mál Reykjavíkurborgar Haukur Arnþórsson skrifar Skoðun Er Ísland tilbúið fyrir dánaraðstoð? Ingrid Kuhlman skrifar Skoðun Þolendur sem vitni í eigin málum Inga Valgerður Henriksen Bergdal skrifar Skoðun Maðurinn sem treysti þjóðinni, en ekki lengur Halldór Jörgen Olesen skrifar Skoðun Mælanlegt sjálfstæði þjóðar Sigurður Friðleifsson skrifar Skoðun Af hverju er netöryggisfræðsla grunninnviður? Margrét Valgerður Helgadóttir skrifar Skoðun Ferðaþjónustan er ekki endalaus tekjulind fyrir ríkissjóð Björn Ragnarsson skrifar Skoðun Hlustum á börn – líka þegar þau eru ósammála okkur Tótla I. Sæmundsdóttir skrifar Skoðun Stærsta hópverkefni Íslands Einar Örn Einarsson skrifar Skoðun Úr gráu yfir í grænt með hjálp 50.000 trjáa Margrét Rós Sigurjónsdóttir skrifar Skoðun Er Ísland að undirbúa nemendur fyrir framtíðina? Íris Þóra Birgisdóttir skrifar Skoðun Laugavegur 1: Húsvernd á villigötum Þórður Magnússon skrifar Skoðun Hræðslubandalag elítunnar í fílabeinsturninum Sveinn Atli Gunnarsson skrifar Sjá meira
Ritstjóri Fréttablaðsins, Ólafur Stephensen, lofsamar áfangaskýrslu stjórnarskrárnefndar undir forystu Sigurðar Líndal. Segir hana góða byrjun og betri en klúður stjórnlagaráðs sem sett hafi fram illa ígrundaðar tillögur, mótsagnakenndar og innibera gríðarlega stjórnskipunarlega óvissu. Fróðlegt væri að fá nánari útlistingu á þessu í næsta ritstjórnarpistli. Sannleikurinn er sá að stjórnlagaráð áttaði sig fljótt á því að enngildandi stjórnarskrá var og er barn síns tíma. Hún fjallar að stórum hluta um forsetann, valdmörk eru óskýr og í hana vantar auðlinda- og umhverfisákvæði. Með frábært undirbúningsstarf stjórnlaganefndar í höndunum og áherslur þjóðfundar um jafnt atkvæðavægi, persónukjör og beint lýðræði var niðurstaða stjórnlagaráðsliða ótvírætt sú að betra væri að semja nýja stjórnarskrá en að lappa upp á þá gömlu. Ólafur Stephensen fagnar því að breytingar á stjórnarskrá séu nú ræddar í aflokaðri, flokkspólitískri nefnd. Hann er hvorki sá fyrsti né eini því þessi háttur hefur verið á hafður allt frá fyrstu endurskoðun stjórnarskrárinnar í byrjun lýðveldistímans. Samstaða um gagngerar breytingar hefur aldrei náðst og öll þessi yfirlega engu þjónað nema til að fresta valdaafsali ráðamanna til þjóðarinnar. Nefnd Sigurðar Líndal mun ekki skipta sköpum og áfram munu frekustu dætur og synir þessa lands flíka eiginhagsmunum í skjóli lögleysu. Tillögur stjórnlagaráðs kröfðust hinsvegar nýrra leikreglna. Ólafur Stephensen gerir lítið úr þeim fullyrðingum sumra stjórnlagaráðsmanna að hunsun þjóðaratkvæðagreiðslunnar 2012 um tillögur stjórnlagaráðs sé ígildi valdaráns. En þó skriðdrekar og byssur komi hvergi nærri liggur þjóðarvilji fyrir, tillögurnar hlutu blessun afgerandi meirihluta þeirra sem kusu að láta sig málið varða. Vissulega var þjóðaratkvæðagreiðslan ráðgefandi en hlutverk hennar skýrt: Að ljúka því ferli sem fólst í því að láta þjóðina smíða sína eigin stjórnarskrá. Að svipta þjóðina svo þessu réttfengna valdi og umsnúa niðurstöðunni hlýtur að mega kallast valdarán. Í lok ritstjórnarpistils síns lýsir Ólafur Stephensen tillögum stjórnlagaráðs sem hrærigraut og stjórnlagaþinginu sem misheppnaðri tilraun. Hafi Ólafur mætt á kjörstað í kosningunum um tillögur stjórnlagaráðs hefur atkvæði hans væntanlega fallið í samræmi við þessi orð hans. Hinir voru fleiri sem litu tillögurnar öðrum augum og kallast það lýðræði. Höfum það hugfast.