Hvar er hægt að finna ástina fyrir jólin?

Að vorinu einu undanskildu, þegar Íslendingar sleppa sér lausir eins og lömb í haga, er aðdragandi jóla einn helsti uppgripstíminn á almanaki reglulegra bargesta. Hver vill eyða enn öðrum jólum einn, og hvar er hægt að finna ástina á Íslandi annarsstaðar en á barnum?

Með jólabónusinn í vasa og vísakort sem ekki þarf að greiða af fyrr en í febrúar sér til halds og trausts er haldið út á vit ævintýranna. Til mikils er að vinna, og jafnvel þó hætta sé á að maður endi með að þurfa að kaupa jólagjöf handa manneskju sem maður er nýbúinn að kynnast (ætli hún lesi ekki örugglega Arnald?) er allt lagt undir svo maður geti mætt dómhörðum ættingjum og organdi afkvæmum þeirra á jóladag með sjálfumglatt bros á vör. En hvert skal fara til að svo megi verða?

Ölstofan ****

Himnaríki, helvíti og hreinsunareldur á einum stað. Engin þörf að kunna að dansa, lág tónlist ýtir undir samræður og upphitað reyksvæði og hringlaga bar auðvelda leikinn. Heimavöllur einmanna lögfræðinga, útbrunnina poppara og stöku hjúkrunarfræðings á leið til eða frá Noregi. Drykkfelldir blaðamenn ekki jafn algeng sjón og þeir voru áður, að undirrituðum undanskildum.

Kaldi ****

Meira hipp og kúl útgáfa af Ölstofunni, með betra bjórúrval og listamenn sem staddir eru nær upphafi ferilsins en endalokunum. Mikið af samræðuskotum og gott reyksvæði í portinu, en oft röð fyrir utan.

Loftið ****

„Upscale“ útgáfa af Ölstofunni. Hringlaga bar, lögfræðingar og bisnessmenn og líklega það næsta sem maður kemst 2007 árið 2013. En á núverandi gengi.

Vegamót **

Varla hættandi sér inn nema maður sé ofurmódel. Þykir þó fínt að bjóða hingað í hádegismat daginn eftir ef vel tekst til.

B5 **

Sama og Vegamót, nema öruggara að vera ríkur líka ef maður ætlar á barinn. Þykir þó minna fínt að bjóða hingað í hádegismat daginn eftir. Nema ef illa tekst til, þá eru hamborgarnir góð leið til að gleyma sorgum sínum.

Kaffibarinn ***

Líftíma flestra íslenskra bara er hægt að telja í hundaárum, en Kaffibarinn hefur haldið kúlinu frá því Balti og Blur-gæinn gengu hér um meðal dauðlegra in ðe 90s. Líflegt dansgólf, fínt reyksvæði og trúnóhæð uppi. Baráttan harðnar þó mjög eftir því sem líður og kvöldið og allir hundar byrja að gelta í einu. Ekki fyrir samræðulystna eða viðkvæma.

Ellefan ***

Hefur það með sér að vera opin lengur en flestir aðrir staðir, en minnir óþægilega mikið á menntaskólaball. Reyksvæði í búri fyrir utan og ekki víst að maður komist aftur inn, vonlaust að tala saman nema en enginn lítur þig hornauga ef þú öskrar af hjartans lyst. Stundum góðir tónleikar niðri og fólk tínist inn allstaðar að eftir að öðrum stöðum lokar.

Prikið ***

Örlítið mannlegri útgáfa af Ellefunni.

Ob-la-di Ob-la-da (hauskúpa. Nema gæði séu engin fyrirstaða, þá*****)

Skemmtileg hugmynd að hafa hreinræktaðan þemabar, rétt eins og það var skemmtileg hugmynd að byggja Hlemm til að lengja miðbæjarkjarnann. Báðir staðir voru þó fljótt teknir yfir af þeim sem ekki höfðu í önnur hús að venda.



Sjöan *

Ódýrasti bjórinn í bænum og því ágætur fyrri part kvölds. Ef einhver hér vill gista hjá þér er það líklega vegna þess að hann er heimilislaus.

Karókí Sport bar ***

Helst fyrir áhugafólk um karókílistina og Meatloaf, sem eru mun fleiri en mann hefði grunað. Eins og með Eurovision má þó hafa gaman af, að sjálfsögðu undir því yfirskyni að maður sé að grínast.

Dillon ****

Gott úrval af víski en barþjónar kunna þeim lítil skil. Vingjarnlegir dyraverðir. Andrea heldur uppi stuðinu með plötusafni sínu og ég hef séð menn eyða síðustu aurunum í drykki handa henni frekar en öðrum gellum, og er hún vel að því kominn. Partí niðri, spjall uppi og gott rokk. Svo gaman að maður gleymir sé, en þegar Piano Man fer að óma er kominn tími á síðasta séns.

Bravó *****

Frábær staður fyrir þá sem vilja kynnast áður en lengra er haldið. Heppilegur fyrir deit ef Íslendingar gerðu svoleiðis. Klikkar aldrei. Ókeypis ólívur líka.

Hressó **

Heimili hinna listrænu, hinna skrítnu og hinna reykjandi á daginn. Besta reyksvæði bæjarins þar sem hægt er að skrifa skáldsögur eða spila fussball, en hnakkafaktorinn eykst eftir því sem líður á kvöldið. Hætta er á að lenda á hljómsveit sem spilar allan bannlista hljóðfæraverslana, frá Knocking on Heaven‘s Door til Smoke on the Water. Enginn dráttur er þess virði.

Amsterdam (hver veit?)

Við hættum okkur ekki svo langt yfir læk svona seint um kvöld.

Valur Gunnarsson hefur nýverið gefið út skáldsöguna Síðasti elskhuginn, sem er nákvæm úttekt á barmenningu þjóðarinnar annarsvegar og leitinni að ástinni hinsvegar.

Hann vonast enn eftir að finna ástina og velheppnaðar vinstristjórnir, þrátt fyrir ótal vonbrigði. Hann mun bráðlega flytja til Berlínar til að skrifa þar næstu bók.