Fúsk eða féfletting?

Özur Lárusson, framkvæmdastjóri Bílgreinasambandsins, fer mikinn í grein sem hann kallar „Fúsk í skúrnum“ í Fréttablaðinu nýverið. Í greininni kveður við gamlan tón sem oft hefur komið frá honum áður, nema að alltaf magnast vitleysan. Nú er svo að skilja á Özuri að karakterinn úr Spaugstofunni, þessi sem sinnir öllum sínum bílaviðgerðum með slaghamri og bara massar"etta aðeins, sé að yfirtaka allar bílaviðgerðir á Íslandi.

Fullyrðingar Özurar um fjölda fólks sem hefur farið til fúskara með ófyrirséðum afleiðingum og ótal meint dæmi um stórhættulega bíla í umferðinni eru auðvitað ýkjusögur svo að ekki sé nú dýpra tekið í árinni. Eflaust má finna einhver dæmi um ófaglegar viðgerðir á bílum, en að þetta sé svona yfirgengilega dramatískt ástand er alveg áreiðanlega fjarri öllu sanni.

Svört atvinnustarfsemi er auðvitað aldrei af hinu góða en hafi Özur og hans Bílgreinasamband áhyggjur má benda honum á að lausnin liggur að stórum hluta hjá þeim sjálfum. Ef þeir hættu sínu botnlausa okri á varahlutum og þjónustu þrifist þessi svarti markaður ekki.

Engin geimvísindi

Ef Özur heldur að fólki finnist það í góðu lagi að borga 10.389 kr. fyrir hundómerkilegt öryggi (já og þetta er ekki prentvilla, tíuþúsund..... fyrir eitt skitið öryggi) og 40.000 kr. fyrir olíu og síuskipti á ársgömlum smábíl er kannski ekki skrýtið að hann skilji ekki hvert bílarnir fara sem ekki sækja slíka þjónustu. Flest verkstæði innan þessa blessaða Bílgreinasambands taka hátt í (kannski yfir) 10.000 kr. á tímann eða eru búin að koma sér upp samræmdu kerfi þar sem smáviðvik eins og bremsuklossaskipti (sem eru nú engin geimvísindi) kosta handlegg og fótlegg bíleigandans eftir einhvers konar punktakerfi. Þetta þykjast þeir geta gert í krafti fagmennsku, en gera í skjóli einokunar.

Þeir hóta fólki t.d. að fella niður lögboðna verksmiðjuábyrgð ef bíll er ekki færður til reglubundins og rándýrs eftirlits hjá „réttum“ aðila. Ef góður sjálfstæður og sanngjarn bifvélavirki skiptir um bremsuklossa fyrir bíleiganda stendur iðulega eftir að það þarf sérstaka tölvu til að taka út aðvörunarljósið. Margir bílar birta á skjá „service due“ eða önnur álíka skilaboð og þó að þjónustan sé framkvæmd er eftir að losna við aðvörunina og endursetja teljara. Hjá verkstæðum Bílgreinasambandsins getur kostað mörg þúsund krónur bara að setja bílinn í samband við tölvu og kvitta út slík merki.

Það sem Özuri gengur til með þessum dramatísku skrifum er því miður ekki umhyggja fyrir öllum aumingja litlu bíleigendunum sem lenda í klóm vonda fúskarans og sitja uppi með ónýta og stórhættulega bíla, heldur hrein hagsmunagæsla fyrir okurbúllurnar í Bílgreinasambandinu sem fólk flýr nú hver sem betur getur.