Opið bréf til hreppsnefndar Ölfushrepps

Virðulega hreppsnefnd Ölfuss.

Nú er komið að þeim áfanga í lífi mínu og hans Ása míns að við verðum að pakka saman og flytja burtu frá vinum okkar, börnum, tengdabörnum og barnabörnum. Ekki er um að kenna fjárhagslegum vandamálum vegna kreppunnar eða vegna þess að við höfum gert eitthvað af okkur, nei ástæðan er sú að við pössum ekki lengur inn í þetta samfélag hér í Þorlákshöfn.

Við þurfum orðið aukna aðstoð frá sveitarfélaginu og ef vel á að vera, hafa aðgang að sólarhringsþjónustu vegna eftirkasta af vægum blóðtappa sem ég fékk fyrir skömmu síðan. Hugurinn er með fulla virkni en vinstri höndin er ekki alveg að hlýða og vinstri fótur þvælist stundum fyrir, það er nú allt og sumt.

Við hjónin höfum búið hér í Þorlákshöfn í tæp fimmtíu ár og tilheyrum þeim hópi frumbyggja sem voru tilbúnir að leggja sitt af mörkum til að byggja hér upp samfélag sem margir höfðu ekki nokkra trú á að væri mögulegt. Aldrei var neitt gefið eftir þó að stundum væri erfitt að láta hlutina ganga upp. Hér í Þorlákshöfn ólum við upp okkar börn og lögðum okkar af mörkum til fiskvinnslu, sjósóknar og annarra starfa. Við höfum alla tíð skilað okkar til sveitarfélagsins, bæði í formi gjalda sem við glöð í bragði höfum alltaf staðið skil á og einnig höfum við lagt okkar af mörkum við félagslega uppbyggingu hér í Þorlákshöfn í gegnum tíðina.

Við erum samofin þessu samfélagi og okkur finnst hvergi betra að vera, hér er stærstur hluti af lífshlaupi okkar færður til bókar.

Margir í sömu sporum

Ég veit að það eru margir í sömu sporum og við og finnst mér að hreppsnefndin okkar, sem hefur gert marga góða hluti fyrir okkur og staðið glæsilega að uppbyggingu húsnæðis og aðstöðu fyrir eldri borgara hér í Þorlákshöfn, skuldi okkur svör. Þið verðið að klára verkefnið, ekki skilja okkur eftir í biðskýlinu til að bíða eftir vagninum sem fer bara eitthvert. Í tilfelli okkar Ása vorum við send á Dvalarheimilið Lund á Hellu sem er ágætis stofnun með frábæru starfsfólki en þetta er bara ekki það sem við höfðum reiknað með að yrði hlutskipti okkar síðustu ævidagana.

Upplifun okkar er sú sama og þekktist meðal barnmargra fjölskyldna á árum áður þegar fólk sagði sig til sveitar sökum fátæktar og hreppsnefndin sendi það landshorna á milli í vist. Tvístraði heilu fjölskyldunum sökum bágrar fjárhagsstöðu viðkomandi sveitarfélags. Er staðan sú í Ölfusinu? Eru ekki til fjármunir í nauðsynlega þjónustu við aldraða íbúa sveitarfélagsins eða snýst þetta um forgangsröðun verkefna? Ég hef heyrt sagt að þrjú stöðugildi í heimaþjónustu gætu gert gæfumuninn til að þjóna betur eldri borgurum í Þorlákshöfn. Færri þyrftu þá að hrökklast í burtu vegna þjónustuleysis og sveitarsjóður fengi opinber gjöld frá þessum starfsmönnum.

Það er óumflýjanlegt að eldast og það á líka við um ykkur og ykkar skyldmenni, vonandi verðið þið búin að kippa þessu í liðinn þegar kemur að ykkar fólki að bíða í biðskýlinu.